Straciłam 3bliskie mi osoby. Ostani byl brat w czerwcu. Odszedl nagle. Wczesniej mama oraz drugi bra

Przeżyła Pani tyle strat ważnych osób w tak krótkim czasie. Mówi się, że każdy żałobę przeżywa w swój indywidualny sposób. W tak krótkim okresie od śmierci bliskich mają prawo pojawić się różne reakcje, także myśli o zmarłych, lęk i odczucia somatyczne. Ponieważ Pani cierpi i brakuje Pani sił, warto rozważyć spotkanie z psychoterapeutą lub psychiatrą, aby zadbać o siebie w tym trudnym czasie. Życzę wszystkiego dobrego.

Szanowna Pani
Bardzo współczuję-doznała Pani ciężkich utrat, i dzisiejsze Pani zachowanie, odczucia są całkiem zrozumiałe. Proszę wziąć pod uwagę, że taki trudny, przygnębiający stan może potrwać dość długo. Dobrze
byłoby, aby znalazła Pani kogoś, komu mogłaby Pani
o sobie opowiadać, o tych trudnych myślach i lękach,
kogoś, komu Pani może zaufać, i kto po prostu życzliwie będzie Pani słuchał, niekoniecznie dając rady.
Pozdrawiam serdecznie Anna Majewska

Dzień dobry
Straty jakich Pani doświadczyła z pewnością wywołują w Pani trudne emocje, niepokój i lęk o przyszłość i własne zdrowie. Przeżywanie straty bliskich osób jest indywidualne dla każdego, każda strata powinna być przepracowana w innym przypadku zostawia ślady na psychice, z którymi trudno sobie samodzielnie poradzić. Zdarza się tak, że po śmierci bliskiej osoby, nie jesteśmy już takimi samymi ludźmi. Proszę rozważyć terapię psychologiczną, pomoże ona Pani poradzić sobie ze stratą, lękiem i niepokojem. Ważne jest to, aby zadbała Pani o siebie.
Pozdrawiam
Magdalena Kaczmarczyk

Dzień dobry,
Bardzo mi przykro z powodu tego wszystkiego, co musiała Pani przeżyć! Zupełnie zrozumiałe wydaje mi się to, że przeżywa Pani teraz bardzo trudne chwile. Z tego jak opisała Pani swój stan rozumiem, że nieustannie towarzyszą Pani lęki i objawy somatyczne. To musi być niezwykle ciężkie! Myślę, że dobrym pomysłem w tej sytuacji byłoby udanie się do psychiatry, a także zapisanie się na psychoterapię. Według badań, najwyższą skuteczność (i naprawdę wysoką!) dla zaburzeń lękowych ma terapia poznawczo-behawioralna (CBT). Ja polecam również nurt dialektyczno-behawioralny, który łączy w sobie techniki behawioralne z akceptującą i pełną zrozumienia, wspierającą postawą terapeuty. W tym rodzaju terapii bardzo dużo uwagi poświęca się emocjom, sposobom ich przeżywania i regulacji. Niestety, jest jeszcze niezbyt popularna w Polsce.
Bardzo mocno trzymam za Panią kciuki!

Dzień dobry,

przykro mi z powodu tego, co dotknęło Panią, Tatę i całą Państwa rodzinę. To trudny czas, który sprawia, że zachodzą nieprzyjazne zmiany dla zdria psychofizycznego. Z troski o Panią i rodzinę proponuję skorzystać z podejścia EMDR (odwrażliwiania i ponownego przetwarzania bodźców w radzeniu sobie z psychologiczną traumą). EMDR jest ukierunkowane na emocjonalno-poznawcze radzenie sobie z trudnymi zdarzeniami, przy uwzględnieniu czynnika neurofizjologicznego. To podejście o charakterze neurobiologicznym/neuropsychologicznym ukierunkowane na przyczynę trudności i jej równoczesne przetworzenie przez mózg emocjonalny i poznawczy. Terapueta pomoże przywrócić równowagę emocjonalną dzięki określonym technikom o oddziaływaniu neuropsychologicznym i stworzyć bardziej adaptacyjne strategie radzenia sobie z tymi smutnymi wydarzeniami i obecnymi stanami. Lista niektórych członków pracujących EMDR jest dostępna na stronie PTT EMDR.

Z uszanowaniem,

dr n. hum. Monika Gmurek