Stany lękowe u młodej osoby to jest temat do rozwiązania przez lekarza psychiatrę czy może bardziej

"Stany lękowe", to dość ogólnikowe wyrażenie. Pytanie jednak jest konkretne - reagować, czy obserwować? Odpowiedź brzmi - reagować. Jak reagować? W sposób ustalony ze swoim lekarzem oraz ze swoim psychoterapeutą. Stąd drugie pytanie - psychiatra, czy psycholog. Odpowiedź - i ten i ten. Pomoc takiej osobie zaczyna się od wizyty u lekarza, który zbada i postawi diagnozę, zapewne zaleci jakieś leki. W moim przekonaniu, lekarz powinien również zalecić psychoterapię i jeśli ma takie możliwości pomóc pacjentowi w nawiązaniu kontaktu z psychoterapeutą. Pacjent powinien terapię rozpocząć i w niej uczestniczyć. Trzeba się ze swoimi specjalistami "zaprzyjaźnić" na jakiś czas... trzeba odwiedzać lekarza w ramach wizyt kontrolnych, podczas których odbywa się ocena stanu psychicznego i jeśli potrzeba - dokonują się korekty farmakoterapii, przedłuża się też recepty... trzeba regularnie uczestniczyć w zakontraktowanych sesjach terapeutycznych. Rezultaty zazwyczaj przychodzą dość szybko po włączeniu leków, ale po samych lekach są one mniej trwałe. Trwałe rezultaty osiąga się poddając się psychoterapii, ale to wymaga czasu, czasu, czasu... trzeba być cierpliwym i cieszyć się z tzw. małych zmian. Dopiero te "małe zmiany" kumulują się w czasie, do czegoś większego. W terapii stosuje się przerwy, ale nierzadko bywa, że pacjent jest w terapii latami. Niemniej jednak - innej drogi nie ma. Tzn. ja nie znam innej drogi. Jeśli ktoś zna, proszę zabrać głos.