Przeżyłem dramatyczne przeżycie po którym nie wychodziłem z domu ,ponieważ bałem się upokorzenia ,br
Przeżyłem dramatyczne przeżycie po którym nie wychodziłem z domu ,ponieważ bałem się upokorzenia ,braku akceptacji,nie zrozumienia.Po tym zdarzenia ciągle jest we mnie silne napięcie niepokój,wspomnienia traumy są ciągle żywe we mnie chociaż od tego momentu minęło kilka lat.Co mi jest ?
1 odpowiedź
Szanowny Panie, W pańskiej relacji jest mało faktów, ale te które są, są - wydaje się - wystarczająco charakterystyczne, żeby podjąć próbę odpowiedzi. Pisze Pan, że minęło kilka lat od zdarzenia, które opisuje Pan jako "dramatyczne przeżycie". Nadal żywo przeżywa Pan wspomnienia wydarzenia. Towarzyszą temu silne napięcie i niepokój (lęk). Dodatkowo wspomina Pan uczucia i przekonania, które w przeszłości doprowadziły do Pańskiej izolacji od otoczenia. To właściwie wystarczy, żeby z prawdopodobieństwem bliskim pewności rozpoznać u Pana "Zaburzenie Stresowe Pourazowe", znane też pod angielskojęzyczną nazwą Post-Traumatic Stress Disorder, w skrócie PTSD. Międzynarodowa Klasyfikacja Chorób, nadała temu zaburzeniu kod F43.1. Więcej na ten temat, może Pan przeczytać np. w Wikipedii (dobre opracowanie). Leczeniem jest przede wszystkim psychoterapia, ale najlepiej, jeśli prowadzona przez psychologów-psychoterapeutów zajmujących się tą właśnie jednostką chorobową, ponieważ jednostka ta ma swoje specyficzne uwarunkowania i terapia jest po prostu skuteczniejsza, jeśli prowadzi ją ktoś, kto już to kiedyś robił. W Warszawie był kiedyś prowadzony (być może nadal jest) program dla osób z PTSD, u których zaburzenie rozwinęło się po wypadku komunikacyjnym. Rola lekarza w leczeniu PTSD jest wyłącznie wspierająca proces - tzw. pierwsze skrzypce to psycholog-psychoterapeuta. Niemniej jednak, lekarz jest pomocny w farmakologicznej redukcji lęku, farmakologicznej promocji snu, wreszcie - w leczeniu przeciwdepresyjnym, koniecznym jeśli pacjent doświadcza objawów depresyjnych, myśli o śmierci, myśli o samobójstwie, bądź wręcz myśli samobójczych dotyczących jego osoby. Moja rada - jak najszybciej proszę zgłosić się do lekarza psychiatry i poddać się badaniu psychiatrycznemu, w którym ujawni Pan więcej szczegółów swojego doświadczenia, co pozwoli lekarzowi precyzyjniej sformułować dla Pana propozycję terapeutyczną, a przede wszystkim - w przypadku myśli samobójczych - pozwoli Panu i lekarzowi, zapobiec samobójstwu. To jest kwestia najważniejsza.
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.


