proszę o pomoc

Witam. Opisywane przez Panią objawy świadczą o problemach natury osobowościowej a wszelkie problemy z poczuciem tożsamości czy zaburzenia odżywiania są tego przejawem. Ogromny chaos emocjonalny, który Pani odczuwa przekłada się na chaos w zachowaniu. Powinna Pani jak najszybciej podjąć terapie psychologiczna oraz zjawić się u psychiatry, który poprzez zastosowana farmakoterapię złagodzi smutek, impulsywność, napięcie, wyreguluje łaknienie. Wszelkie zaburzenia można leczyć. Uspokoję Panią: nie wynikają one z głupoty ale z różnych trudnych spraw, które odcisnęły piętno na Pani psychice. Proszę się nie poddawać! Pozdrawiam

Dzień dobry. Opisała Pani dużo objawów, które nasuwają podejrzenie kilku zaburzeń. Nie da się jednak postawić pewnej diagnozy, bez bezpośredniej rozmowy i kontaktu z Panią. Dlatego namawiam do wizyty u psychiatry w pierwszej kolejności. Uważam, że wskazany będzie kontakt z psychologiem. Proszę się nie zadręczać, tylko jak najszybciej udać się po pomoc. Pozdrawiam i życzę powodzenia.

To nie jest głupota i można Pani pomóc. Wydaje mi się, że jest to zaburzenie z kręgu nerwicowych, osobowościowych, ale w celu dokładnej diagnostyki, a potem leczenia radzę zgłosić się do psychiatry.

Pierwszym krokiem powinna być wizyta w ośrodku, które specjalizuje się w zaburzeniach odżywania. Nie wiem w jakim regionie Pani mieszka, ale np. w województwie śląskim godnym polecenia jest ośrodek w Dąbrówka w Gliwicach. W takich ośrodkach najpierw przeprowadza się badanie psychiatryczne, psychologiczne a także ocenę stanu somatycznego i ewentualnych skutków nieprawidłowego odżywiania. W następnej kolejności pacjent kierowany jest na odpowiednia dla niego terapię.

Oczywiście, że można! Proszę koniecznie jak najszybciej zgłosić się do specjalisty, który wyda stosowne zalecenia.
z poważaniem

M.Skarbek

Można Pani pomóc! A nawet trzeba! Wyobrażam sobie, jak jest Pani trudno, jak Pani cierpi. Podobne przeżycia ma wiele osób i, jak Pani, nie wiedzą co z tym zrobić.Jednak jedynie na podstawie opisu, nie mogę nawet próbować domyślać się diagnozy. Do tego potrzebne jest osobiste zbadanie cierpiącego. Proponuje przeto zwrócić się do lekarz psychiatry. Zdaję sobie sprawę jaka jest to trudna decyzja. Zwykle uważa się, że konsultacja psychiatryczna równoznaczna jest z zaakceptowaniem swojego stanu jako choroby psychicznej. Choć psychiatrzy rozpoznają wiele schorzeń, które nie są chorobą psychiczną! Prócz tego, ludzie obawiają się , odrzucenia przez środowisko po wizycie u psychiatry. To tylko Pani może zadecydować czy przeżywane trudności są mniej dokuczliwe niż wizyta u psychiatry. Proszę posłuchać - moim zdaniem, z mojej praktyki lekarskiej wynika (a pracuje w tym zawodzie niemal pół wieku), że bardziej niż kontakt z psychiatrą, nasze zachowanie prowadzi do odrzucenia, opinii "świra" itp.
Nakłaniałbym przeto do sensownej, odważnej decyzji wizyty u psychiatry.
Życzę zdrowia!

Witam.

Z tego, co przeczytałem, rozumiem, że Pani cierpi. Nie wiem jakie są Pani doświadczenia z lekarzami psychiatrami lub z psychoterapeutami. Wierzę, że znajdzie Pani pomoc. Wstępnie potrzebna jest psychoterapia. Wiele dolegliwości, o których Pani pisze, może się wycofać po zastosowaniu odpowiedniego leczenia farmakologicznego. Warto udać się na wizytę do lekarza psychiatry. Zapraszam.

Pozdrawiam serdecznie

Witam. Myślę, że można Pani pomóc. Przede wszystkim warto, aby udała się Pani do lekarza psychiatry celem konsultacji, wskazane jest również rozpoczęcie psychoterapii. Trzymam kciuki i pozdrawiam :)