Pomoc dla mojego Taty

Witam. Pana ojciec wymaga diagnostyki psychiatryczno-neurologicznej. Należy zdiagnozować, czy faktycznie jest to depresja. Pozdrawiam.

Witam. Nie pisze Pani w jakim ojciec jest wieku, a ma to znaczenie gdyż zaburzenia nastroju u osób w podeszłym wieku mają swoją specyfikę i wymagają szczególnej uwagi. Polecałabym pobyt w oddziale psychogeriatrii- po pierwsze w szpitalu dużo łatwiej jest "ustawić leczenie", po drugie- skoro wspomina Pani o udarach w przeszłości warto byłoby przeprowadzić badanie psychologiczne w kierunku oceny zaburzeń funcji poznawczych, po trzecie- być może wymaga kompleksowej rehabilitacji. W oddziale rehabilitacji psychiatrycznej pacjent może przebywać nawet do sześciu miesięcy i stopniowo uczy się samodzielności, samoobsługi. Pozdrawiam.

Z zawartych danych podejrzewam iż u Taty mamy doczynienia z depresją na podłożu zmian organicznych w OUN. Leczenie tego typu zaburzenia jest trudne i długotrwałe. Czasami konieczne jest wielokrotne modyfikacje leczenia

Dzień dobry. Bez zbadania pacjenta nie można niczego prognozować. Odpowiem więc na dużym poziomie ogólności. W przypadku pacjenta obciążonego somatycznie (operacja, udary), ważna jest dokładna diagnostyka m. in. internistyczna, neurologiczna, psychiatryczna i psychologiczna, która umożliwi ustalenia prawdopodobnej przyczyny zaburzeń psychicznych. Ważne jest postawienie właściwej diagnozy, bo tylko wtedy można dobrać odpowiednie leczenie. Czasami dopiero po wielu próbach udaje się znaleźć odpowiedni lek (zestaw leków). To wszystko długo trwa, zwłaszcza, że skuteczność większości leków ocenia się najwcześniej po kilku tygodniach. Nie należy jednak tracić nadziei, ponieważ u większości pacjentów udaje się uzyskać przynajmniej częściową poprawę samopoczucia i funkcjonowania. O dokładne rokowania dla Pani taty najlepiej zapytać lekarza prowadzącego.

Depresję można wyleczyć, choć nie zawsze jest to łatwe. Często wymaga cierpliwości ze strony pacjenta i nieustępliwości lekarza w poszukiwaniu sposobu leczenia w danym konkretnym przypadku.

Da się wyleczyć depresje. Czasami bywa to jednak trudne i wymaga długiego czasu (tygodnie- miesiące). Z powyższego opisu jednak nie da się jednoznacznie powiedzieć czy to na pewno "depresja". Objawy depresyjne pojawiają się w przebiegu wielu chorób tak fizycznych jak i psychicznych. Wymaga to szczegółowej diagnostyki.

Wierzę że można wyleczyć, ale zaangażowane muszą być różne osoby: lekarz psychiatra, terapeuta, rodzina i oczywiście tata.

Droga Pani! To niekoniecznie jest depresja! Nie wykluczone że u Taty pojawiły się objawy otępienne! Po udarach tak bywa. A odróżnienie zaburzeń nastroju od wczesnych etapów otępienia czasem bywa trudne. Czy Ojcec był badany przez neurologa lub psychiatrę? Jeśli tak, to co oni rozpoznali? Do psychiatry nie potrzeba skierowania. Do neurologa tak. Może te konsultacje wyjaśnią tę sytuację? Na pytanie: "Czy da się wyleczyć silną depresję?" nie mam prostej odpowiedzi. Choćby dla tego, że nie wiem co Pani nazywa "silną depreją"? Ogólnie depresja to choroba uleczalna choć czasem z trudem. I po długim leczeniu. Lub po zastosowaniu specjalnych procedur. Ale o tym decyduje lekarz-psychiatra. Proponuję przeto konsultacje: neurologiczną lub/i psychiatryczną. Po nich proszę się ze mną skontaktować. Pozdrawiam

Witam! Nie wiem prawie nic o Pani Tacie: ile ma lat, jaką ma wydolność psychofizyczną, czy na coś choruje, czy bierze jakieś leki, z kim mieszka itp. Operacje u ludzi starszych w narkozie ogólnej odsłaniają przed bliskimi ich bezradność i nieporadność, które wcześniej były "maskowane". U ludzi starszych po incydentach udarowych depresję leczy się raczej ciężko, jednak próbować należy! Być może leczenie depresji trzeba uzupełnić "lekami" poprawiającymi pracę komórek nerwowych. Jeżeli stan fizyczny Ojca jest dobry, spróbowałbym podać we wlewach kroplowych Cerebrolysin: poniedziałek - piątek, sobota - niedziela przerwa, cykl poniedziałek - piątek powtórzyć trzy razy - czyli łącznie 20 wlewów kroplowych. Zamiast Cerebrolysin można podać Gliatilin w tabletkach 400 mg (1-2 tabl. rano, 1 tabl. popołudniu). Ponadto należy do człowieka i jego objawów dobrać odpowiedni lek przeciwdepresyjny - to, że ktoś ma swoje lata i jest schorowany nie może być przyczyną "gorszego leczenia". Łączę wyrazy głębokiego szacunku Wiesław Łuczkowski.