Podejrzewam u swojego męża depresję. Czy powinnam nalegać na wizytę u psychologa i np umówić tą wizy

WItam Panią serdecznie, cieszę się że Pani napisała i że szuka Pani pomocy, ponieważ depresja to poważna choroba z którą trzeba walczyć. Bardzo trudno jest zrozumieć istotę tej choroby, teoretycznie można pojąć różne rzeczy, ale nikt kto nie przeszedł przez depresję nie jest w stanie wyobrazić sobie jak czuje się osoba nią dotknięta. Proszę jak najszybciej udać się z mężem do psychologa a następnie do psychiatry jeśli psycholog potwierdzi Pani podejrzenia. Trzymam kciuki za Pani męża i Panią, z depresji się wychodzi- proszę działać i być dobrej myśli!

Dzień dobry,

jeśli ma Pani z mężem dobry kontakt (a na podstawie listu wnioskuję, że tak), to zachęcam do podjęcia z nim szczerej rozmowy. Proszę w duchu życzliwości i troski przedstawić mu swoje spostrzeżenia i podzielić się przypuszczeniami nt. depresji. Wówczas będzie mogła Pani zasugerować mężowi umówienie się na choćby jedną konsultację (najlepiej do lekarza psychiatry) po to, by mógł zasięgnąć specjalistycznej porady i otrzymać odpowiednie wsparcie. Jeśli mąż rzeczywiście cierpi na depresję, rokowania są dobre. Leki antydepresyjne zazwyczaj w przeciągu dwóch tygodni przynoszą wyraźną ulgę i dają napęd do życia, w tym - aktywnego i konstruktywnego zajęcia się się swoimi problemami.

Choć depresja w naszym kraju jest dla wielu wciąż wstydliwym tematem, to - na szczęście - coraz więcej osób ma odwagę głośno mówić o epizodzie depresyjnym w swoim życiu po to, pokazując innym, że z tą chorobą można żyć i skutecznie walczyć. Polecam Pani sięgnięcie do archiwum kampanii społecznej: "Twarze depresji", w którą zaangażowało się wielu znanych i lubianych Polaków właśnie po to, by zmienić postrzeganie tej choroby i zachęcić chorych do podjęcia leczenia.

Powodzenia! Pozdrawiam serdecznie,
Aleksandra Hulewska

Dzień dobry. Warto porozmawiać o tym co Pani czuje z mężem i zastanowić się razem nad udaniem się na konsultacje do psychiatry, a później na terapię do psychoterapeuty. Pozdrawiam

Dzień dobry. W tej sytuacji zachęcam, by porozmawiać z mężem i zapytać go, czego potrzebuje i jak może Pani pomóc. Bez takiej wiedzy trudno będzie "trafić" w oczekiwania drugiej strony. Czy mąż jest otwarty na psychoterapię? W przypadku tej formy pomocy osoba zainteresowana musi mieć własną motywację do podjęcia leczenia. Być może pomocne będzie szczere wyjaśnienie, jak czuje się Pani w tej sytuacji i dlaczego to dla Pani trudne. Niezależnie od decyzji męża natomiast zachęcam, by Pani sama skorzystała ze wsparcia psychologicznego i udałą się na kilka spotkań do psychologa lub psychoterapeuty po psychoedukację - takie spotkanie wyposaży Panią w wiedzę na temat prezentowanych przez męża objawów i możliwych sposobów poradzenia sobie z tym problemem. Pozdrawiam.