Podczas masturbowania się mam problemu z osiągnięciem wytrysku, problem pojawia się gdy uprawiam sek
Podczas masturbowania się mam problemu z osiągnięciem wytrysku, problem pojawia się gdy uprawiam seks z moją partnerką. Czuję się jestem blisko jednak nic się nie dzieje. Masturbuję się raz na 3 dni rzadko kiedy nawet 2 razy dziennie jeśli mam potrzebę. Czy ten problem da się zlikwidować czy jest on już na stałe? Nie wykluczam tego że poprostu przyzwyczaiłem się do tego rodzaju stymulacji.
3 odpowiedzi
Dzień dobry, czasem kwestia nie leży po stronie tego jak często się Pan masturbuje ale w jaki sposób. Być może warto byłoby zwrócić uwagę na siłę ucisku dłoni na penis lub na wybrany przez Pana sposób stymulacji i jego siłę. Pochwa jest oczywiście zbudowana z mięśni ale ich siła ucisku raczej nigdy nie będzie tak silna jak ręki. Zostawiam to tutaj, żeby Pan się pochylił na tym aspektem. Pozdrawiam, MC
Może być tak, że przyzwyczaił się Pan do tego rodzaju stymulacji. Polecam na początek spróbować zrezygnować z masturbacji i zobaczyć czy będzie to pomocne. W razie gdyby miało dojść do masturbacji, to warto robić to delikatniej. Jeżeli nie będzie poprawy, to może być tak, że problem leży w głowie i warto byłoby porozmawiać z psychologiem.
Szanowny Panie, to, co Pan opisuje, jest częstą trudnością i w zdecydowanej większości przypadków ma charakter odwracalny. Sam fakt, że podczas masturbacji wytrysk jest możliwy, wskazuje, że mechanizm biologiczny działa prawidłowo – problem dotyczy raczej kontekstu i rodzaju stymulacji. Układ nerwowy uczy się bardzo konkretnych wzorców pobudzenia. Jeśli przez dłuższy czas dominowała określona technika, tempo czy siła nacisku, mózg może „przyzwyczaić się” do takiego bodźca. W trakcie stosunku stymulacja jest inna, a dodatkowo pojawia się element napięcia i kontroli („czy tym razem się uda”), co może hamować wytrysk. W stanie stresu aktywuje się układ współczulny, który utrudnia osiągnięcie orgazmu. Ten problem nie jest trwały. Często pomaga czasowe ograniczenie masturbacji, zmiana jej schematu (mniejsza intensywność, inne tempo) oraz zmniejszenie presji na efekt podczas seksu. Paradoksalnie im mniej koncentracji na „skończeniu”, tym łatwiej o naturalną reakcję. Z klinicznego punktu widzenia warto przeprowadzić diagnozę różnicową w kierunku opóźnionego wytrysku o podłożu nawykowym lub napięciowym. W niektórych przypadkach uwzględnia się także atypowość systemu nerwowego (ADHD, ASD, AuDHD), jeśli występuje potrzeba silniejszej stymulacji lub trudność w regulacji pobudzenia. W terapii seksuologicznej, w podejściu poznawczo-behawioralnym oraz integracyjnym krótkoterminowym, można skutecznie „przeuczyć” mechanizm pobudzenia i przywrócić wytrysk podczas współżycia. To sytuacja, z której realnie można wyjść. Zapraszam do kontaktu online
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.