Pisze tutaj w sprawie mojej mamy, która ma niespełna 60 lat i od wiosny cierpi na SLA, to jest choro

Pisze tutaj w sprawie mojej mamy, która ma niespełna 60 lat i od wiosny cierpi na SLA, to jest choroba, która porównuje zanik mięśni. Jeszcze pamiętam jak w ubiegłym roku sama przygotowywała wigilię, nigdy się na nic nie skarżyła, sama wszystko robiła nawet za dwóch. Choroba zaczęła się gdy na wiosnę siadając na rower nagle się przewróciła, później już przewracała się coraz częściej (tak jakby nagle wyłączał jej się mózg i nie wiedziała co robi), jedna noga złamana, później lekki wstrząs mózgu, wszystkie badania w normie. Później jej choroba przerzuciła się na nogi i ręce. Szpital jeden, drugi, trzeci. Nikt nic nie wiedział. W końcu trafiła do znanego szpitala w Warszawie. Tam stwierdzono jej właśnie SLA. Następny szpital to potwierdził. Kobieta bardzo dużo się nacierpiała, w tym wszystkim jest najgorsze To, że jest całkowicie tego swiadoma co się z nią dzieje i ciągle ma nadzieję że wynajdą jakies lekarstwo. Mama nie wie co to jest za choroba i nie chcemy żeby wiedziała, niech żyje chwilą i nadzieja. Obecnie nie jest w stanie sama jeść, chodzi za pomocą drugiej osoby, nie ma siły nawet się wypróżnić. Całe szczęście chociaż że ma apetyt. Lekarze nie dają jej większych szans ponieważ ta choroba bardzo szybko postepuje. Jedynie co może spowolnić chorobę jest przeszczep komórek macieżystych. W Olsztynie jest jedna placówka która wykonuje taki zabieg natomiast jest to koszt ok 100tys zł. Nas na to nie stać. Szukaliśmy i nadal szukamy jakiejś kliniki która się tym zajmuje. Jeśli ta choroba tak szybko się rozwija to ile jeszcze ma czasu? Gdzie szukać pomocy? Mam nadzieję, że tutaj ktoś mi pomoże. Pozdrawiam