Opis przypadku: Kobieta, 26 lat, 168 cm wzrostu, 94 kg na wadze (BMI ponad 33). Od 15 lat zmagam się

Opis przypadku: Kobieta, 26 lat, 168 cm wzrostu, 94 kg na wadze (BMI ponad 33). Od 15 lat zmagam się z otyłością. Przez te wszystkie lata podejmowałam mnóstwo prób, obiecywałam sobie że "tym razem to już na pewno się uda", dowiedziałam się chyba wszystkiego na temat zdrowej redukcji, a mimo to cały czas mi nie wychodzi. Problemem jest to że uwielbiam jeść, zupełnie nie zważając na to czy tego aktualnie potrzebuję. Pracuję w przedszkolu jako nauczyciel. Po pracy jestem tak przebodźcowana, że muszę to sobie "wynagrodzic". W drodze z pracy do domu odwiedzam więc supermarket w którym kupuję coś na osłodę. Zjadam w samochodzie, żeby nikt nie widział bo wstyd. Druga fala przychodzi wieczorem. Mimo że wiem, że nie mogę zjeść więcej (aby pozostać w deficycie kalorycznym) przychodzi tak silna ochota na słodkie/słone, że kończy się jak zawsze. Pokonuje mnie to, w związku z czym tego deficytu nie ma. Zamiast chudnąć - tyję przez to. Do tego mam problemy z kręgosłupem. Wypukliny na każdym z odcinków. Najgorzej jest na odcinku th10-th11. Silne bóle kręgosłupa często nie pozwalają mi spokojnie spać w nocy i skutecznie odbierają chęci na robienie nawet prostych codziennych czynności. Zarówno ortopedzi, neurolog, jak i fizjoterapeuta, z którym współpracuję już ponad rok, zgodnie twierdzą, że "zmiany, zmianami", natomiast nie powinny one boleć tak bardzo jak ja je odczuwam i jest to spowodowane przeciążeniem kręgosłupa. Duża masa ciała, duże przeszkadzające piersi. Brak innych chorób.

Pytanie: Czy w takiej sytuacji istnieje szansa na szybkie wdrożenie farmakoterapii w leczeniu otyłości czy jest to możliwe dopiero po kilku miesiącach od pierwszej konsultacji? Jak szybko jest to możliwe do uzyskania?