Odczuwam ogromny stres bez powodu. Zawsze występy przed większą ilością osób działyły na mnie negaty

Dzień dobry. Być może stres dotyczy głęboko zakorzenionych przekonań, opinii dotyczących obrazu siebie i reakcji otoczenia. Objawy z ciała (drżenie dłoni, łamiący się głos) mogą wskazywać na siłę odczuwanych emocji w związku z konkretną sytuacją społeczną. Jeżeli badania podstawowe są w normie, może warto rozważyć wizytę u psychoterapeuty celem przyjrzenia się temu co jest właściwym źródłem stresu, tak, aby lepiej zrozumieć swoje reakcje i dać sobie szansę na przepracowanie trudności.
Dużo zdrowia,
Anna

Dzień Dobry, zachęcam do kontaktu ze specjalistą, aby szerzej omówić ten problem podczas wizyty.
Pozdrawiam serdecznie

Dzień dobry, dolegliwości które Pani opisuje to dolegliwości, które zdecydowanie utrudniają codzienne funkcjonowanie. A jeżeli coś stanowi trudność - jest to sygnał, że warto ten obszar zaopiekować. Przydatna może okazać się wizyta u specjalisty, który będzie Pani towarzyszył w poszukiwaniu odpowiedzi na pojawiające się pytania oraz zaproponuje rozwiązania mogące pozbyć się tychże dolegliwości. Pozdrawiam i życzę dużo zdrowia.

Pani opis bardzo dobrze oddaje doświadczenie nasilonego lęku, który z czasem „rozlewa się” z jednej sytuacji (wystąpienia publiczne) na coraz bardziej codzienne kontakty. To, że objawy pojawiają się „bez powodu” i są trudne do racjonalnego wytłumaczenia, jest dla osób zmagających się z lękiem bardzo typowe – i nie oznacza, że coś jest z Panią „nie tak”.

Drżenie rąk, głosu czy twarzy to objawy fizjologicznej reakcji lękowej. Układ nerwowy zaczyna reagować tak, jakby był w zagrożeniu, nawet jeśli obiektywnie sytuacja jest bezpieczna. Z czasem sam strach przed pojawieniem się objawów może je dodatkowo nasilać, co prowadzi do unikania (np. wystąpień publicznych, interakcji społecznych), a to niestety utrwala problem.

To, że ćwiczenia oddechowe i ziołowe preparaty nie przynoszą ulgi, też jest ważną informacją. W takich sytuacjach same techniki uspokajające często nie wystarczają, bo nie docierają do mechanizmu podtrzymującego lęk.

Dobrym kolejnym krokiem byłaby konsultacja z psychologiem lub psychoterapeutą, który pomoże ocenić, czy mamy do czynienia z nasilonym lękiem społecznym lub inną formą zaburzeń lękowych, oraz zaproponuje adekwatne formy wsparcia.

Najważniejsze: takie objawy są możliwe do leczenia, nawet jeśli obecnie wydają się wymykające spod kontroli. Im wcześniej Pani poszuka specjalistycznego wsparcia, tym większa szansa na zatrzymanie ich narastania i odzyskanie poczucia swobody w kontaktach z innymi.