Od zawsze zmagam się z problemem, którego się wstydzę. Mianowicie zwiedziłam już grono lekarzy poszu

Od zawsze zmagam się z problemem, którego się wstydzę. Mianowicie zwiedziłam już grono lekarzy poszukując rozwiązania mojego problemu. Na początku stwierdzono u mnie niepodatną błonę dziewiczą. Nie dało się współżyć. Więc po ślubie zdecydowałam się na zabieg hymenotomii. Po 2 miesiącach także nie udawało się współżyć. Poszłam więc do fizjoterapeuty uroginekoligicznego (i to kilku), którzy potwierdzili że mam napięte mięśnie dnia miednicy i zlecili ćwiczenia na piłce oraz Dilatory. Bezskutecznie. Nie było nawet minimalnej różnicy. Wszystkie ćwiczenia zarówno dilatorami jak i inne, które sukcesywnie wykonywałam - nie pomogły. Zrozpaczona zdecydowałam się na 2 zabiegi leczenia pochwicy botoksem. Również nie pomogło. Ginekolog stwierdził, że jak włoży 2 palce - mam w pochwie sporo miejsca jednak problem pojawia się w samym wejściu do pochwy. Przy próbie współżycia, używamy zawsze lubrykantu (i to sporo), bezskutecznie. Mąż zawsze wyczuwa „efekt ściany” przy próbie wejścia, ja natomiast czuję uczucie rozrywania i pieczenia. 1 palec, dwa palce - żaden problem. Ale członek - nie możliwe. W rozpaczy poszłam do seksuologa, który stwierdził, ze nie mam żadnych zaburzeń. I taka też prawda. Chce współżyć, ale jest to fizycznie nie możliwe. Przeczytałam coś na temat zrostu pierścienia włóknistego, myślę czy może jestem właśnie tym rzadkim przypadkiem?