Od zawsze jestem nerwusem, ale od dłuższego czasu nie mogę poradzić sobie z emocjami, bardzo drobne

Witam Pana, potrafi Pan nazwać swoje zachowanie, pisze Pan że o wybuchach, to musi być bardzo trudne dla Pana bo domyślam się że Pan nie chce wybuchać tylko o co innego Panu chodzi. Zatem zachęcam do konsultacji u specjalisty. Oferuję również pomoc. Na początek warto poszukać potrzeb i jakie uczucia za tym stoją. Złość jest informacją że coś się z Panem dzieje i czegoś potrzebę. Pozdrawiam.

Dzień dobry, proszę przyjrzeć się uważniej sytuacjom, które poprzedzają Pani wybuchy. Jeśli Pani zachowania zagrażają Pani lub/i osobom bliskim (fizycznie lub emocjonalnie), warto udać się na konsultację do psychologa. Terapia zazwyczaj obejmuje analizę przyczyn złości oraz radzenie sobie z jej adekwatnym wyrażaniem. Pozdrawiam. Katarzyna Zalewska

Myślę, że pierwszy krok aby poradzić sobie z wybuchami złości już Pani zrobiła, a mianowicie jest Pani ich świadoma. To bardzo ważne. Proszę przyjrzeć się sytuacjom, w których zdarzają się Pani te wybuchy, zastanowić się nad ich konsekwencjami (dla Pani i bliskich). Jeśli nie uda się ich skontrolować i złagodzić proponuję konsultację u psychologa(wspólną analizę przyczyn i radzenia sobie z jej wyrażaniem). Pozdrawiam

Witam, Złość jest jedną z podstawowych ludzkich emocji - ma też swoje funkcje i choć jak w opisanym przypadku nie jest emocją pożądaną, to tak naprawdę potrzebną. Kwestia dotyczy natomiast adekwatnego jej wyrażania, kontrolowania czy też posługiwania się nią w odpowiedni sposób. Oczywiście należałoby podczas konsultacji psychologicznych przyjrzeć się powodom jej występowania, sytuacjom gdzie się ujawnia oraz temu wszystkiemu, co dzieje się Po Wybuchu. Ważne, żeby zwrócić uwagę czy jakieś inne czynniki jak np. funkcjonowanie hormonalne, praca tarczycy czy okres menopauzy (jeśli Panią dotyczy), niedobory wit. z grupy B, okres w cyklu menstruacyjnym nie wpływają na znajdowanie się np. już w stanie "wstępnego" rozdrażnienia. Pani samoobserwacja oraz chęć zmiany sytuacji są naprawdę ważne, gdyż można rozpocząć pracę z psychologiem, w momencie gdy nie podnosi Pani jeszcze ( a przynajmniej nie wspomniała Pani) o poważanych konsekwencjach wybuchów złości. Pozdrawiam, Małgorzata Mazurek

Witam. Warto byłoby pogłębić wiedzę na ten temat i zobaczyć, co jest tego przyczyną, a także popracować nad bardziej konstruktywnymi technikami radzenia sobie z napięciem. Polecam wizytę u psychoterapeuty poznawczo-behawioralnego, który pomoże trochę odkryć te karty. Warto poznać swoje mechanizmy działania. Pozdrawiam :)

Dzień dobry, chwiejność emocjonalna może mieć różne przyczyny, wrodzone predyspozycje ale też zmienne środowskowe- wydarzenia jakich doświaczyliśmy, warunki, w jakich się wychowywaliśmy, jak reagowali na różne sytuacje nasi opiekunowie itp. Czasem jest też tak, że nerwowość bierze się z nie wyrażania emocji na bieżąco i potem, jak jest ich dużo, ponieważ są skumulowane, wybuchają. Psychoterapia mogłaby pomóc w poradzeniu sobie z tym, warto skorzystać z konsultacji. pozdrawiam Barbara Matla

Dzień dobry, złość jest emocją zawierającą silny ładunek energetyczny. Jednak paradoksalnie wykorzystujemy ją także w sytuacjach, gdy czujemy się bezsilni i nie potrafimy znaleźć alternatywnych rozwiązań. Wybuchy złości mogą pomagać w radzeniu sobie z bezradnością, mogą być wyuczoną (prawdopodobnie w domu rodzinnym) automatyczną reakcją na sytuacje kryzysowe. Warto przyjrzeć się problemowi w relacji z terapeutą, ponieważ wybuch złości to jedynie objaw i dlatego ważne jest, aby odnaleźć przyczynę. Dodatkowo, działanie w tym (także słowne wyrażanie złości) nie sprzyja budowaniu pozytywnych związków. Rozpoznawanie emocji i ich autokontrola daje poczucie rzeczywistej siły i komfort w budowaniu bliskich relacji. Zachęcam do spotkania z psychologiem. Pozdrawiam. M. Kałagate

Emocje to informacje - o czym informuje Panią złość, którą Pani odczuwa? Jeśli jest odpowiedzią na jakieś "przeciążenie" być może to nie ze złością trzeba sobie "poradzić". Życzę Pani powodzenia w poszukiwaniu odpowiedzi. Pozdrawiam serdecznie. Aleksandra Solarewicz

Taka autorefleksja jest bardzo cenna. Wiele osob przezywajacych podobne stany emocjonalne nie zdaje sobie sprawy z tego jak sa one destrukcyjne dla samego zainteresowanego i jego otoczenia, oraz z czego wynikaja. W takiej sytuacji warto byloby zastanowic sie wraz ze specjalista - jakie Pani granice zostaly przekroczone oraz, ktore potrzeby nie zostaly przez Pania i bliskich dostrzezone. Mozna takze skorzystac z zajec dla doroslych dotyczacych Treningu Zastepowania Agresji.

Dzień dobry, złość to jedna z podstawowych ludzkich emocji, nie jest emocją pożądaną, to tak naprawdę potrzebną. Pytanie co się dzieje przed jej wybuchami? Co ją powoduje? Jakie są jej konsekwencje dla Pani i Pani otoczenia czy też bliskich? Jeśli będzie miała Pani problem ze skontrolowaniem i złagodzeniem ich proponuję konsultację u psychologa.

Witam serdecznie, W przypadku impulsywności sugerowałbym prace terapeutyczną na 2 płaszczyznach. Po pierwsze dobrze by było zrozumieć co dokładnie się dzieje i gdzie leży tego źródło w Pani psychice. Po drugie, ważny będzie element regulacji emocji z podejścia dialektycznego czyli DBT. Powinien wyjść fajny efekt gdy uda się Pani te 2 punkty przerobić :) Pozdrawiam

Dzień dobry, takie wybuchy mogą być związane z chronicznym napięciem lub trudnościami w regulowaniu emocji. Zachęcałabym do skorzystania z pomocy psychologa/psychoterapeuty, który pomoże Pani wypracować skuteczne strategie zarządzania emocjami. Pozdrawiam, Julianna Skawińska

Z pewnością warto na spokojnie zastanowić się, jakie sytuacje poprzedzają opisane wybuchy złości. Co powoduje, że trudno wyrażać Pani złość w adekwatny, kontrolowany sposób. Warto zwrócić uwagę na konsekwencje takich wybuchów i skupić się na znalezieniu sposobu, by były one jak najmniej raniące dla Pani i otoczenia. Pomocne mogą okazać się konsultacje u psychologa bądź psychoterapeuty, z którego pomocą będzie Pani mogła poszukać odpowiedzi na powyższe pytania.

Witaj. To, co opisujesz, brzmi jak duże napięcie, które od dawna w sobie nosisz. Spróbuj ćwiczyć krótkie zatrzymanie przed reakcją: kilka wolnych oddechów, wyjście na chwilę, policzenie do 10. Zadbaj o sen, odpoczynek, dietę i rozładowywanie stresu. Zachęcam do rozważenia konsultacji psychologicznej. Można nauczyć się funkcjonalnej regulacji emocji :) Pozdrawiam!

Dzień dobry, Pani opis wskazuje na trudności w regulacji emocji i obniżoną tolerancję na napięcie. Często pomocne bywa przyjrzenie się swoim emocjom czyli zauważanie pierwszych sygnałów narastającego napięcia, np. w ciele i robienie krótkiej przerwy, zanim emocje „wybuchną”. Warto wdrożyć proste techniki obniżania pobudzenia, takie jak oddech czy uziemianie. Jeśli trudności utrzymują się i wpływają przede wszystkim na nas ale i na relacje, warto skonsultować się z psychologiem w celu pracy nad regulacją emocji. Nauka takich technik może przynieść Pani realną poprawę.