Od urodzenia, w którym to lekarz odwrócił głowę mi mam zaniki pamięci, kłopoty w nauce.Jestem osobą

Od urodzenia, w którym to lekarz odwrócił głowę mi mam zaniki pamięci, kłopoty w nauce.Jestem osobą niepełnosprawna, który chodzi do psycholog oraz psychiatry.Do psychiatry chodzę ze względu na niepełnosprawność stres,nerwy,depresja i wiele innych czynników.Do psychologa chodzę przede wszystkim aby pomógł zrozumieć ludzi,swiat,jak dogadywać z ludźmi,albo jak znieczulice na ludzi znosić.Napotkalem sie na ludzi których poznałem to ludzie zwani wampirzycami którzy to np. Na warsztatach teatroterapia krzyczą,zastraszają klną są fałszywi qobec osoby niepełnosprawnych. Leki które biorę to od psychiatry MEMOTROPIL, perazin velaxin .Lecze sie także na tarczyce letrox.Od psychiatry które te leki biorę to pomagają a niektóre szkodzą mi np anizepin szkodzi bo nie mogę wstać spac mi sie chce,.

5 odpowiedzi


Dzień dobry, według mnie zażywa Pani zbyt dużą ilość leków, które nie do końca oddziałowywuja na umysł, gdyż mają zbyt duże działanie. Warto skonsultować z lekarzem psychiatra zniwelowanie ilości leków. Ponadto do zadania psychoterapeuty najlepiej systemowego znającego się na zaburzeniach psychicznych długa droga. Jeśli chodzi Pani do psychoterapeuty CBT to warto unormować to w kontekście systemowym, gdyż wiem że odnośnie tej szkoły psychoterapii również się uczą. Przykro mi, że trafia Pani na osoby niewłaściwe. Prawdziwa psychoterapia na pewno pozwoli zrozumieć ich zachowanie a przede wszystkim swoje w tych niecodziennych sytuacjach. Pozdrawiam i życzę dużo zdrowia.

mgr Patryk Gonder

mgr Patryk Gonder

psychoterapeuta

Rydułtowy

Umów wizytę

Szukasz psychologa?

Pierwsza sesja wprowadzająca za darmo z Terapia by ZnanyLekarz

Wypełnij formularz
Znajdź eksperta

To, co opisujesz – trudności z pamięcią, uczeniem się, stres, nerwy, depresyjne myśli, przytłoczenie kontaktami społecznymi – to realne obciążenia. Dodatkowo fakt, że od urodzenia mogły istnieć komplikacje zdrowotne, może mieć wpływ na Twoje funkcjonowanie poznawcze i emocjonalne. To nie jest „Twoja wina”, ani coś, co można „po prostu ignorować”. Wielu ludzi unika terapii czy diagnozy. Ty natomiast działasz, szukasz wsparcia i utrzymujesz leczenie – to naprawdę ważne i świadczy o dużej dojrzałości.Nie mogę diagnozować ani zmieniać leczenia (to kompetencja lekarza), ale mogę to skomentować psychologicznie: To normalne, że nie wszystkie leki każdemu służą. Organizm reaguje indywidualnie. Skoro Anizepin powodował nadmierną senność i trudności z funkcjonowaniem, to ważne, że to zauważyłeś i zgłaszasz lekarzowi. Leki, które wspierają pracę mózgu (jak Memotropil) lub regulują nastrój i lęk (Velaxin, Perazin) mają różne skutki, a dobranie odpowiedniego zestawu trwa czasem długo. To dobrze, że obserwujesz siebie i mówisz lekarzowi, co działa, a co szkodzi – to pomaga dobrać najlepsze leczenie. Co możesz zrobić, aby się chronić przed ,, wampirami energetycznymi"? (z perspektywy psychologa) a) Wyznaczanie granic w prosty sposób Osoby agresywne często działają, bo widzą, że ktoś nie potrafi się bronić. Można nauczyć się prostych komunikatów, np.: „Nie podoba mi się, jak do mnie mówisz.” „Nie zgadzam się na krzyczenie.” „Chcę mieć spokój, proszę to uszanować.” Nie zawsze zadziała, ale wzmacnia Twoje poczucie kontroli. b) Zmiana sposobu reagowania Nie chodzi o „znieczulicę”, tylko o: nie brać ich zachowań do siebie, nie interpretować ich jako ataku na Twoją wartość, rozumieć, że to ich problem – ich złość, frustracja, brak empatii. To, czego uczysz się u psychologa – rozumienie ludzi i świata – to bardzo dobry kierunek. c) Wsparcie od osób, które są bezpieczne Jeśli masz jedną choćby osobę (terapeuta, psychiatra, ktoś z rodziny), z którą możesz omawiać te sytuacje, to daje siłę i zmniejsza cierpienie. To, że odczuwasz mocno zachowania innych, nie oznacza, że jesteś „gorszy”. To oznacza, że Twój układ nerwowy jest bardziej czuły – i to można nauczyć się regulować.


Dziękuję, że o tym mówisz. To czego doświadczasz jest naprawdę trudne i zasługuje na uważność. Widzę, że wiele wysiłku wkładasz w leczenie i radzenie sobie z niepełnosprawnością, stresem oraz zachowanymi innych ludzi. To naturalne, że możesz czuć zmęczenie, przygnębienie czy złość, zwłaszcza gdy spotykasz się z brakiem zrozumienia. Ważne jest, że szukasz pomocy u psychologa i psychiatry. Jeśli czujesz, że niektóre leki Ci nie służą lub nasilają trudności, warto spokojnie omówić to z psychiatrą, żeby dopasować leczenie do Twoich potrzeb.


Wygląda na to, że mierzysz się jednocześnie z trudnościami zdrowotnymi, stresem i bardzo obciążającymi relacjami z ludźmi. To normalne, że w takiej sytuacji możesz mieć problemy z pamięcią, napięciem i samopoczuciem. Dobrze, że jesteś pod opieką psychiatry i psychologa — to właściwa droga. Jeśli któryś lek Ci szkodzi (jak anizepin), koniecznie powiedz o tym psychiatrze, bo dawkę lub lek można zmienić. A w relacjach z trudnymi, agresywnymi osobami ważne są granice i ochrona siebie — możesz to dalej ćwiczyć z psychologiem, bo to realnie da się poprawić. #neurokoncept


Dzień dobry. Jako psycholożka powiedziałabym, że w Pana/Pani opisie są trzy różne sprawy, które warto rozdzielić: wieloletnie trudności z pamięcią i uczeniem się, obecne leczenie psychiatryczne oraz bardzo duża wrażliwość na zachowanie innych ludzi. Jeżeli problemy z pamięcią i nauką występują od dzieciństwa, warto oprzeć się nie tylko na opowieści o porodzie. Bez dokumentacji medycznej nie można stwierdzić, że konkretne zachowanie lekarza podczas porodu spowodowało obecne trudności. Można natomiast bardzo konkretnie zbadać, jak dziś funkcjonują pamięć, uwaga, tempo przetwarzania informacji, rozumienie, funkcje wykonawcze i zdolność uczenia się. Do tego służy diagnostyka neuropsychologiczna. Jeżeli nigdy nie była wykonywana albo była bardzo dawno temu, warto o nią zapytać psychologa diagnostę, a w razie wskazań także neurologa. To mogłoby dać Panu/Pani znacznie więcej niż samo ogólne stwierdzenie „mam zaniki pamięci”, bo pozwala ustalić, czy problem dotyczy zapamiętywania nowych informacji, koncentracji, przypominania sobie, przeciążenia stresem czy jeszcze czegoś innego. Jeśli chodzi o leki: Memotropil, Perazin, Velaxin i Letrox działają na różne problemy i każdy z nich powinien być oceniany w kontekście całego leczenia. Jeżeli po konkretnym leku ma Pan/Pani tak silną senność, że trudno wstać z łóżka i normalnie funkcjonować, to nie jest coś, co należy po prostu „wytrzymać”. Trzeba powiedzieć o tym psychiatrze dokładnie i konkretnie: „Po tym leku jestem tak senny/senna, że nie mogę rano wstać i bardzo utrudnia mi to funkcjonowanie.” Nie należy samodzielnie odstawiać ani zmieniać dawek bez porozumienia z lekarzem. Czasami można zmienić porę przyjmowania, dawkę albo lek, ale to decyzja psychiatry. Przy Letroxie warto też pamiętać, że tarczyca może wpływać na energię, nastrój, koncentrację i pamięć, więc dobrze regularnie kontrolować wyniki zgodnie z zaleceniami lekarza. Co do ludzi, których nazywa Pan/Pani „wampirami” — jako psycholożka nie używałabym takiej etykiety. Skupiłabym się na konkretnych zachowaniach: krzyku, zastraszaniu, przeklinaniu, poniżaniu, manipulacji czy fałszywym zachowaniu wobec osób z niepełnosprawnością. To są rzeczy, wobec których ma Pan/Pani prawo stawiać granice. Celem terapii nie powinno być „znieczulenie się na ludzi”. Raczej: „jak zauważać, że ktoś zachowuje się źle, ale nie pozwolić, żeby jego zachowanie całkowicie rozwalało mój dzień i moje emocje”. Na warsztatach czy teatroterapii można powiedzieć prowadzącemu wprost: „Kiedy ktoś krzyczy i zastrasza, bardzo mnie to obciąża. Potrzebuję, żeby prowadzący reagował i zapewniał bezpieczne zasady.” Niepełnosprawność nie oznacza, że trzeba znosić agresję albo poniżanie. W Pana/Pani terapii psychologicznej pracowałabym szczególnie nad rozpoznawaniem intencji innych, odróżnianiem faktu od interpretacji, spokojnym stawianiem granic, reagowaniem na konflikt i zmniejszaniem napięcia po trudnych kontaktach społecznych. W ZESPOLE EMITBERG pracujemy z osobami z trudnościami poznawczymi, niepełnosprawnością, depresją, nadmiernym stresem, trudnościami społecznymi oraz problemami z rozumieniem zachowania innych ludzi. Możliwe są konsultacje stacjonarne i online. W takim przypadku jako psycholożka rozważyłabym również, czy potrzebna jest diagnostyka neuropsychologiczna, żeby dokładniej określić Pana/Pani mocne i słabsze funkcje poznawcze. Na Instagramie EMITBERG będziemy również omawiać kwestie pamięci i koncentracji, niepełnosprawności, radzenia sobie z trudnymi ludźmi, granic oraz działań niepożądanych leków psychiatrycznych. Najważniejsze: nie musi Pan/Pani ani znosić złego traktowania, ani godzić się z bardzo uciążliwymi skutkami ubocznymi leków. Jedno wymaga pracy nad granicami, drugie rozmowy z psychiatrą, a problemy pamięci można znacznie dokładniej zbadać.

Wciąż szukasz odpowiedzi? Zadaj nowe pytanie

  • • Twoje pytanie zostanie opublikowane anonimowo.

  • • Pamiętaj, by zadać jedno konkretne pytanie, opisując problem zwięźle.

  • • Pytanie trafi do specjalistów korzystających z serwisu, nie do konkretnego lekarza.

  • • Pamiętaj, że zadanie pytania nie zastąpi konsultacji z lekarzem czy specjalistą.

  • • Miejsce to nie służy do uzyskania diagnozy czy potwierdzenia tej już wystawionej przez lekarza. W tym celu umów się na wizytę do lekarza.

  • • Z troski o Wasze zdrowie nie publikujemy informacji o dawkowaniu leków.


Wybierz specjalizację lekarza, do którego chcesz skierować pytanie
Użyjemy go tylko do powiadomienia Cię o odpowiedzi lekarza. Nie będzie widoczny publicznie.

Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.