Od niedawna jestem świadom mitomanii na którą choruje, walczę z tym sam ze sobą lecz dalej to robię,
Od niedawna jestem świadom mitomanii na którą choruje, walczę z tym sam ze sobą lecz dalej to robię, kłamię najczesciej na drobnostkach,malych rzeczach, czegoś nie przekaże albo nie podziele się smutkiem z najbliższymi, na 100 "prawd" wyjdą dwa kłamstwa i załamuje się w tym - zamykam sie na najblizsze osoby i wiem że je ranię na tyle ze nie sa w stanie mi pomóc. Wiem że zaczelo sie to w dzieciństwie gdy moja mama wykrecala sie od prawdy, projektuje te zachowania dalej w swoim juz doroslym zyciu, popelnilem wiele bledów, nie mogę wyjśc z tego ciaglego kłamania. Moja partnerka odeszła ode mnie, bo juz niebyla w stanie wytrzymac ze mną mimo ze mowilem prawde to znalazly sie tematy ktore ukrywalem ktore nie mowilem do konca. W jaki sposób podejśc z tym tematem do psychologa?
3 odpowiedzi
Dzień dobry, Zrobił Pan już duży krok w stronę poprawy swojej sytuacji tj. uświadomił sobie trudność z którą się boryka. Pana opis wskazuje na powstanie mechanizmu, schematu, który być może przejął Pan od mamy a być może rozwinął dalej samodzielnie. O ile wcześniej mógł dawać jakieś korzyści o tyle teraz już Panu nie służy. Ponosi Pan bardzo konkretne konsekwencje. Zachęcam do wizyty u psychologa i omówieniu tego tematu. A w kolejnym kroku podjęcie działań w celu poradzenia sobie z tym problemem. Trzymam kciuki i pozdrawiam.
Pytał Pan w jaki sposób podejść z tym tematem do psychologa. Zwyczajnie - w taki sposób, w jaki opowiedział Pan o swojej sytuacji tutaj. Obok siedzi drugi człowiek, który jest po to, aby Panu pomóc. Na wizytę nie trzeba przygotowywać się w żaden szczególny sposób. Świadomość swojego położenia i chęć zmiany są bardzo ważne, bo tworzą przestrzeń na poprawę. Powodzenia!
Szanuję Pani odwagę w nazwaniu tego problemu i chęć zmiany. Świadomość wzorców, które przejął Pan z dzieciństwa, to już pierwszy, bardzo ważny krok. Jak podejść do tego tematu z psychologiem: Na pierwszej wizycie: • Powiedz wprost: “Mam problem z kompulsywnym kłamstwem i chcę to zmienić” • Nie musisz od razu wyznawać wszystkich szczegółów - zacznij od ogólnego obrazu • Wspomni o związku z dzieciństwem i zachowaniami mamy Bądź przygotowany na: • Uczucie wstydu podczas opowiadania - to normalne • Pokusę, żeby wykręcić się lub zminimalizować problem - powiedz o tym psychologowi • Pytania o konkretne sytuacje - nie musisz odpowiadać na wszystko od razu Pomocne podejście: “Wiem, że mogę mieć pokusę, żeby nie powiedzieć całej prawdy nawet tutaj. Proszę, żeby Pan/Pani zwracał uwagę na sygnały, gdy to robię” Praktyczne wskazówki: • Może na początku pisz dziennik sytuacji, w których kłamiesz - pomoże to w terapii • Zacznij od małych kroków - przyznawania się do drobnych rzeczy bliskim osobom Ważne: Mitomanie często wynika z lęku przed odrzuceniem czy oceną. Terapia pomoże zrozumieć te mechanizmy i wypracować nowe sposoby radzenia sobie ze stresem. To nie jest nieuleczalne. Z odpowiednią pomocą można się z tego wyleczyć.
Podobne pytania
- Dzień dobry, mam takiego kolege, który mieszka 6 km od mojej rodzimej miejscowości. Za każdym razem
Witam serdecznie. Stanęła przed mną Ciężka sytuacja. Mam w weekend urodziny i mąż zabiera mnie na w
Dzien dobry!! Jestem samotną matką niepełnosprawnego synka który jest fizycznie i umysłowo chory, k
Mój partner ogląda porno i się masturbuje nie chce się kochać bo twierdzi że to przez nasze kłótnie
Dzień dobry chciala bym porozmawiać co robić mam przyjaciela co oby dwoje cos czujemy do siebie , ni
Wciąż szukasz odpowiedzi? Zadaj nowe pytanie
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.



