Od kilku lat gdy pojawiła się na Świecie nasza córka mąż jest o nią zazdrosny. Zazdrosny o to że moj

Z tego, co Pani pisze, bardzo dużo czasu i energii wkłada Pani w dom i rodzinę. Można o Pani powiedzieć, że jest Pani bardzo dobrze zorganizowana i zaradna. Taka żona i mama to skarb! :) Proszę pomyśleć, co dla Pani byłoby najlepsze w tej sytuacji? Co może Pani zrobić, żeby zadbać o siebie, swój komfort psychiczny i fizyczny? Co dobrego daje Pani relacja z mężem?
Mocno trzymam za Panią kciuki!
Pozdrawiam serdecznie!
Gosia Ordon

Dzień Dobry, polecam skontaktować się ze specjalistą, aby szerzej omówić ten temat podczas sesji. Pozdrawiam serdecznie

Dzień dobry, czytając Pani wypowiedź nasuwa mi się pytanie czy zawsze tak było ? Czy mąż przed urodzeniem dziecka miał jakieś obowiązki w domu ? Czy mąż w ogóle próbował opiekować się dzieckiem, zajął się, spędził czas z dzieckiem ? Krytycyzm i brak zaufania może się wiązać z wycofaniem ojców z pomocy. Przed urodzeniem dziecka wydawać by się mogło, że jesteśmy przygotowani na dziecko i na zmiany jakie nastąpią w naszym życiu. Rzeczywistość jednak bywa różna. Kobiety mają te zadanie ułatwione przez instynkt oraz więź, która rodzi się dużo wcześniej. Ojciec musi się tego dopiero nauczyć. Rozumiem, że może Pani odczuwać frustrację, złość, spowodowane zmęczeniem, odpowiedzialnością i brakiem zrozumienia ze strony męża. Dziecko by prawidłowo się rozwijać, potrzebuje czuć, że ma obojga rodziców, a oni mają siebie. Gdzie jest wzajemna troska. Ciągłe powtarzające się prośby mogą wywoływać opór w mężu. Niekiedy pomocne może być ,,potrząśnięcie". Pozostawienie dziecka przez jakiś czas i zrobienie czegoś dla siebie, czy też pozostawienie brudnych naczyń czy ubrań aż mąż się zorientuje, że samo się to nie zrobi. Może mogłaby Pani się zastanowić jak może zadbać o siebie i poświęcić dla siebie chociaż godzinę w tygodniu. Mama też ma za zadanie dbać nie tylko o innych ale przede wszystkim o siebie i swoją kondycję psychiczną i fizyczną, a tata ma za zadanie to umożliwić dla dobra wszystkich. Oprócz takich małych kroków warto zapytać męża co on może zrobić dla budowania waszej relacji, co może zaproponować od siebie aby miała Pani chwilę wytchnienia i z inną energią wróciła do dziecka i do męża, czego on potrzebuje i jak oboje możecie sobie pomóc. Pozdrawiam !

Dzień dobry. Przede wszystkim chcę Panią zapewnić, że Pani zmęczenie, frustracja i poczucie bezsilności są w pełni uzasadnione. Z Pani opisu wyłania się obraz ogromnego przeciążenia.

Zachowanie Pani męża, choć on sam tłumaczy je „zazdrością o uwagę”, w rzeczywistości ma niewiele wspólnego z miłością. To głęboki egocentryzm i brak dojrzałości. Najbardziej niepokojący jest jednak fakt, że mąż stosuje wobec Pani szantaż emocjonalny i manipulację. Umawianie się z innymi kobietami i pisanie z nimi wiadomości po to, aby „wymusić zachowania seksualne” lub ukarać Panią za brak uwagi, to forma przemocy w relacji. Śmianie się w twarz w odpowiedzi na Pani ból oraz ukrywanie korespondencji świadczą o braku szacunku i empatii.

Pyta Pani, co zrobić, żeby on zrozumiał, że Was traci. Niestety, z Pani opisu wynika, że mąż na ten moment nie ma żadnej motywacji do zmiany. Jest mu po prostu wygodnie, a swoje potrzeby realizuje poza związkiem, zrzucając winę na Panią. Rozmowy nie działają, ponieważ on nie ponosi żadnych konsekwencji swojego zachowania.

W tej sytuacji warto przesunąć środek ciężkości z pytania „Jak zmienić męża?” na pytanie „Jak mogę ochronić siebie i swoje dziecko?”. Skoro mąż odmawia terapii i nie reaguje na prośby, jedynym językiem, jaki może usłyszeć, jest język twardych, rygorystycznych granic i realnych konsekwencji. Czasem dopiero wyraźny sygnał, że nie zgadza się Pani na takie traktowanie (np. poprzez formalne kroki, separację czy ograniczenie dbania o jego wygodę w domu), zmusza drugą stronę do otrzeźwienia.

Sytuacja, w której się Pani znajduje, jest zbyt obciążająca, by tkwić w niej bez wsparcia z zewnątrz. Bardzo serdecznie zapraszam Panią na konsultację, we Wrocławiu lub w formie online. Mój gabinet to bezpieczna przestrzeń, w której pomogę Pani przyjrzeć się tej sytuacji na chłodno, odzyskać wiarę we własne siły i przede wszystkim zaplanować konkretne kroki w celu ochrony Pani godności i spokoju.