Nigdy nie korzystalam z porady psychiatry I bardzo sie wstydze , że mój problem jest błachy wobec in

Nigdy nie korzystalam z porady psychiatry I bardzo sie wstydze , że mój problem jest błachy wobec innych pacjentow I zostane odeslana .. Moj problem polega na nie panowaniu nad emocjami . Sa tygodnie , ze jestem szczesliwa ciesze sie z tego co mam ... A jest pare dni kiedy cala przeszlosc z dziecinstwa do mnie wraca , wtedy jestem smutna chce mi sie plakac . I wszystko rozładowuje na swoim mężu . Albo szukam w nim problemu , mowie mu , ze czuje sie nie kochana , ze nie okazuje mi uczuc , ze mnie olewa . Potrafie byc zazdrosna o jego mamę czyli moja teściową , jak sobie wbije do głowy to uważam , ze ją traktuje lepiej , że ja to nic ważnego , że oni sa ważniejsi dla niego ... bardzo mnie denerwuje w takich momentach gdy z nimi za dlugo siedzi I rozmawia bo uważam , że powinnien ze mna wtedy tylko siedziec I rozmawiac , a nie gdzies tam z matka siedzi I sobie rozmawia . Bardzo mnie wykanczaja takie momenty bo sie wściekam , z drugiej strony jakos robi mi sie przykro wkolo mi sie chce plakac . Zaczynam mu wypominac co mi tak kiedys zrobil . Mysle ze to wszystko ma podłoże z domu rodzinnego . Gdzie wystepowal alkohol , klotnie , zero zainteresowania mną wtedy jako dzieckiem , zero milosci rodzicielskiej , nie czulo sie tego czegos w domu . Nie czulam tego , zeby kto kolwiek sie mna interesowal , kochal mnie, wspieral . Bylam pozostawiona sama sobie ze swoimi szkolnymi problemami . W mlodym wieku chcialam kogos poznac , zeby przelac milosc na niego I wzamian tez dostac zainteresowanie I żeby ktos mnie pokachal . Jednak sie pomylilam , wzamian zostalam bardzo skrzywdzona , ze wstydem chodzilam do szkoly , bardzo cierpialam a nie mialam wsparcia w domu , zeby ktos mi pomogl . I teraz chcialabym wszystkiego czego nie mialam w dziecinstwie , dostac od swojego męża za wszelka cene . Chcialabym wkolo slyszec jaka to ja jestem wazna dla niego , jak bardzo mnie kocha ... Naprawde mnie mecza takie hustawki nastrojow , a mam duzo lepiej niz mialam w domu rodzinnym , teraz nie musze sie martwic , ze nie mam pieniedzy , ze jestem gorzej ubrana od rowiesnikow , ze nie mam tego co mieli inni a ja tego nie dostalam od rodzicow . Musialam szybko dorosnac a jestem wrazliwa osoba , sama w sobie I naprawde slowa mnie potrafily bardzo zranic . Rozpisalam sie bardzo , chaotycznie to wszystko napisalam , przepraszam . Czy takie cos nadaje sie do wizyty u takiego specjalisty ? Czy to wobec innych pacjentow naprawde cos błachego ? . Bardzo wstydze sie kogos takiego odwiedzic , bo moze inni naprawde maja duzo powazniejsze problemy I im sie nalezy taka pomoc . A moze z takim czyms jak ja to juz nie bardzo . Chcialabym sie poczuc wolna , przestac byc zazdrosna o swoja tesciowa , dac sobie spokoj z tym co sie kiedys wydarzylo .