Niepokojące zachowanie u dziecka

Nasz synek ma 2 lata 7 miesięcy. Czy poniższe zachowania oznaczają jakąś chorobę czy mieszczą się w granicach normy rozwojowej? Czy powinniśmy mu zrobić jakieś badania?
- synek przejawia autoagresje – uderza głową o ziemię albo ścianę kiedy jest zdenerwowany (bez względu czy jest wtedy z przy nim ktoś czy nie, także na pewno nie robi tego na pokaz a raczej żeby ulżyć emocjom, z którymi sobie nie radzi w danym momencie);
- jest mało komunikatywny, rozwój mowy u niego jest bardzo powolny. Na ten moment używa jedynie pojedynczych słów i dosłownie kilka zwrotów w stylu „jest miś”, „nie ma misia”. Nie ma prób budowania zdań. Jeszcze nigdy nie usłyszeliśmy od niego słowa „tak” ani potwierdzenia kiedy go o coś pytamy. Zwykle po prostu reaguje płaczem jeśli się nie domyślimy o co mu chodzi;
- jest jakby lękliwy przed wszystkim co nowe. Nie chce zakładać nowych butów ani ubrań póki się z nimi nie oswoi; nie lubi kontaktu z obcymi; nie chce jeść nic poza poznanymi smakami (akceptuje dosłownie kilka dań na krzyż);
- przeważnie budzi się z płaczem, ale nie jest w stanie/nie chce powiedzieć ani pokazać o co chodzi;
- nie lubi dotykać mokrych ani lepkich rzeczy. Jak coś ubrudzi mu dłonie to od razu się niepokoi.