Nie wiem jak sobie radzić

Od małego jestem dzieckiem zamknietym w sobie. Nie kubie spotykac nowych ludzi i ciezko mi sie otworzyc. Zawsze tata uczyl mnie, ze mam sie ciezko uczyc, aby kiedys nie pracowac fizycznie jak on. Od malego pamietam sytuacje, kiedy plakalam nie mogac zrozumiec czegos lub sie nauczyc, ale tata kazal mi siedziec nad ksiazkami i przelykajac gorzkie lzy uczylam sie skrupulatnie, bedac dumna z tyrulu najlepszej uczennicy. Oczywiscie z czasem zaczelam uczyc sie dla siebie, ale zawsze najbardziej balam sie tego co zrobi tata kiedy powiem ze dostalam ocene gorsza niz 4. Kiedys zaczelo po szkole padac, a moj telefon sie rozladowal wiec poszlam do kolezanki. Tata oczywiscie szukal mnie i kiedy w koncu wrocilam do domu powiedzial, ze przeze mnie mama ma chore serce i juz nigdy nie wyzdrowieje. Plakalam cala noc. Od tego czasu nigdy nie chodzilam bez pozwolenia. Pozniej bylo gorzej. Raz ojciec zrzucil mame ze schodow gdy byli w podstawowce. Innym razem, mialam mu podac talerz z kolacja, powiedzialam ze tego nie zrobie, dopoki nie poprosi. Obrazil sie, po czym jednak podalam mu talerz, a on walnal w niego reka tak ze rozbil sie na scianie. Tata ciagle mowil ze jestem beznadziejna, ze sie do niczego nie nadaje. Staralam sie bardziej. Przez 9 lat nie mialam sredniej ponizej 4,5, bo chcialam zeby byl dumny. Raz, obrazilam sie na niego i nie sluchalam co do mnie mowi, a on wyrwal mi telefon z rak i skakal po nim, a potem doprawil mlotkiem. W koncowym etapie dostawalam za pyskowanie w twarz. Raz dostalam za to, ze nie wnioslam siostrze rowera z pienicy na dwor i musiala zrobic to sama - dodam, zd nawet nie wiedzialam ze ma zamiar to zrobic. Bicie po twarzy jednak bolalo najbardziej. Mama nigdy nie reagowala, uwaza ze tak najlepiej wychowac dzieci. Pozniej dostalam sie do najlepszego liceum w miescie, 80 ktores miejsce w Polsce. Byli dumni. A ja przezylam koszmar. Nie moglam znalezc przyjaciol w nowej klasie, nie wyrabialam z presja nauki. Dodam ze poszlam na bch. Bylo zbyt ciezko w tym liceum. Mialam korki 4 razy w tygodniu z biologii i chemii, aby jak najlepiej napisac mature. Zaczelam wagarowac w trzeciej klasie bo nie wyrabialam z nauka innych przedmiotow. Mialam okropne problemy z tego tytulu - zarowno w szkole jak i w zdrowiu. Cielam rece i mialam nadzerki na zoladku oczywiscie od zbyt nadmiernego wydzielania HCL pod wplywem stresu. Mature napisalam w tym roku na 70%. Nie starczylo mi to aby pojsc na wymarzony lekarski. Do Prawa jazdy podchodze 8 raz, rowniez nie moge zdac. Zerwal ze mna chlopak. Ide na weterynarie, prawdopodobnie sama, bo moje bogate przyjaciolki ida na studia nistacjonarne, na ktore mnie nie stac. Chce poprawic mature, jednak ide ma studia po to, aby w razie czego skonczyc cokolwiek i nie zostawac w domu. Bo w domu jest coraz gorzej. Jestem rozpieszczona i mam wszystko weflug rodzicow. Ostatnio tata uderzyl mnie w twarz. Wczoraj rozbil telefon siostrze. Powiedzialam im w koncu ze ich nienawidze. Uslyszalam ze jestem rozczarowaniem i ze za wszystko co mi nie wyszlo oskarzam rodzicow. A ja juz nie moge wytrzymac. Ciagle slysze od nich ze jestem nie taka, ze nie dostalam sie na studia, nawet nie mam prawa jazdy i musze byc najbardziej okropna osoba na swiecie, skoro chlopak tez mnie zostawil. Nie mam juz sily.. Kompletnie nie wiem co robic. Moje zycie to split samych nieszczesc i sama mam juz dosc. Prosze o pomoc. Jak poradzic sobie z tym wszystkim?