Nie wiem, do kogo się udać w tej sprawie. Jesteśmy 8 lat po ślubie. Od 4 lat nie współżyjemy ze sobą

Nie wiem, do kogo się udać w tej sprawie. Jesteśmy 8 lat po ślubie. Od 4 lat nie współżyjemy ze sobą, bo mąż twierdzi, ze ma zaburzenia erekcji (ale masturbuje się ukradkiem). Od początku nasze pożycie wyglądało dość "dziwnie" - mąż niechętnie inicjował zbliżenia, nie angażował się w nie, nie słuchał moich podpowiedzi dotyczących tego, jak szybko się podniecam, co lubię, a czego nie (starałam się naprawdę jak najdelikatniej mu to przekazywać), najchętniej leżał jak kłoda i czekał aż go "obsłużę". Jest moim pierwszym partnerem, wiec nie wiedziałam, co mam myśleć o takim zachowaniu. Ja podobno tez jestem dla niego pierwsza, ale pewności nie mam. Z tego powodu zaczęłam się obwiniać, ze może jestem słabą kochanką. Z czasem seks był tylko z mojej inicjatywy i choć dla niego był przyjemny (tak mówił), to i tak sam dalej nie inicjował zbliżeń, a ja czułam się coraz gorzej w tej sytuacji. Po urodzeniu pierwszego dziecka częstotliwość zbliżeń spadła znacząco (1 w m-cu), ponieważ ja obarczona całkowitą opieką nad dzieckiem, nie miałam siły na zbliżenia. Do tego mąż zaczął mną pomiatać, co wpędziło mnie w depresję. Przez 1,5 roku brałam leki, libido mi spadło do zera. Seks był w tym okresie może z 5 razy z inicjatywy męża, ale bez entuzjazmu z mojej strony. Po dostawieniu leków moje libido wróciło do normy, ale mąż miał ochotę na zbliżenia średnio raz na 3-4 m-ce. Dodam, że gdy już dochodziło do seksu, to ja już nie starałam sie tak, jak kiedyś, bo miałam coraz większy żal do męża. Po urodzeniu drugiego dziecka nie kochaliśmy się już wcale. Parę razy próbowałam zainicjować zbliżenie, ale mąż nie mógł utrzymać wzwodu i nic z tego nie wyszło. Mąż twierdzi, ze to problem zdrowotny, ale gdy zrobił po długim czasie podstawowe badania zlecone przez androloga (to ja umówiłam wizytę), to wszystko wyszło w normie. Przed ślubem miał poważny uraz głowy w cześć czołowej. Czy to może mieć wpływ na jego zachowanie? Mam wrażenie,ze coś przede mną ukrywa, bo przed ślubem często pytał mnie niby tak sobie, co będzie, jeśli on nie będzie mógł współżyć. Mam do niego żal, jestem zrozpaczona tym, jak wygląda nasz związek.