Nie wiem co mi jest

Dzień dobry,
kiedy myślę o swoim problemie to nie wiem, od czego powinnam zacząć. Mam 28 lat. Od 8 lat myślę o wizycie u psychologa lub terapeuty, nie cały czas ale te myśli wracają do mnie falami, mam wrażenie, że problemy cichną na jakiś czas a potem wracają, że sprawy, z którymi się nie pogodziłam od lat cały czas gdzieś we mnie są. Czasem czuję się normalnie ale często nachodzą mnie fale bezradności, niemocy, niezdecydowania, mam wrażenie, że każda podjęta przeze mnie decyzja jest najgorszą z możliwych, potwornie przejmuję się każdą drobną sprawą co powoduje fizyczne dolegliwości (bóle brzucha, brak apetytu), chciałabym zmienić coś w swoim życiu (pracę, wykształcenie) ale nie potrafię zmusić się do działania, od lat nie potrafię nawiązać relacji uczuciowej, często jestem smutna lub rozdrażniona bez wyraźnej przyczyny. W pracy czuję się jak oszust, czuję, że nie podołam wyzwaniom, w relacjach z przyjaciółmi i znajomymi też czuję się jakbym ich oszukiwała bo nikt nie wie o tym jak się naprawdę czuję.

Nie oczekuję żadnej diagnozy po tym opisie, raczej porady czy szukam pomocy we właściwy sposób bo wciąż hamują mnie myśli, że może powinnam sama sobie z tym poradzić, że każdy ma swoje dołki, że nie dolega mi nic konkretnego albo że samo przejdzie (aż do następnego razu) albo, że taką po prostu mam naturę.