Moje dziecko jest strasznie nerwowe, wybuchowe i złośliwe!

Witam! Mam problem z moim dzieckiem ma 8lat i jest to chłopiec. Jest strasznie nerwowy nie da sobie nic wytłumaczyć wybucha złością i agresją. Jak się zdenerwuje chciałby czymś rzucić albo kogoś uderzyć! I w dodatku jest strasznie złośliwy i robi wszystko na przekór aby człowieka zdenerwować bez względu czy zostaje za mną czy z babcią! Nie wiem jak sobie z tym poradzić i pomyślałam aby udać się do psychologa. Czy to dobry pomysł? Proszę o jakąś rade.

5 odpowiedzi


Witam! Ważnym jest to, czy syn generalnie jest nerwowym dzieckiem, czy stał się nerwowy od pewnego czasu. Jest to na tyle ważne, gdyż zmiany w zachowaniu dzieci (najczęściej te negatywne) mogą być odpowiedzią na zmiany, które pojawiły się w rodzinie lub w życiu dziecka. Konsultacja psychologiczna jest dobrym pomysłem. Jednym z elementów, które można wprowadzić w życie syna jest tzw. kodeks złości. Jest to zbiór zasad mówiących o tym, co syn może, a czego nie może robić kiedy czuje złość (w celu rozładowania napięcia) . Złość jest emocją, którą należy przeżywać jak każdą inną, nie wolno jej tłumić. Złość nie jest zła. Natomiast należy ją okazywać w bezpieczny i akceptowany społecznie sposób.

mgr Anna Holeniewska

mgr Anna Holeniewska

psycholog

Zielona Góra

Umów wizytę

Uzyskaj odpowiedź dzięki konsultacji online

Potrzebujesz porady specjalisty? Zarezerwuj konsultację online: otrzymasz odpowiedzi bez wychodzenia z domu.


Pisząc o zachowaniach swojego syna trochę pisze Pani o faktach czyli o tym, co może Pani zaobserwować, a trochę o swoich domysłach, np. że robi coś na przekór, po to, żeby zdenerwować Panią. Nie wiemy, jakie są intencje Pani syna. Często za złym zachowaniem stoi wołanie o pomoc w poradzeniu sobie ze zbyt trudnymi dla dziecka emocjami, chęć zwrócenia na siebie uwagi itp. Drugą ważną rzeczą jest to, że nie można rozpatrywać zachowania dziecka pomijając kontekst rodzinny - tego, co się dzieje w domu, w szerszej rodzinie, czy otoczeniu dziecka. Dlatego też jeżeli rozważa Pani wizytę u psychologa, warto pomyśleć o tym jako o wspólnym spotkaniu Pani (może też ojca dziecka), syna i specjalisty. Pierwsze spotkania to jest czas na diagnozę i ustalenie programu pracy. Po konsultacji otrzyma Pani informację, jaki rodzaj pracy i z kim będzie najbardziej wskazany. Proszę nie wysyłać dziecka do specjalisty, tylko pójść z nim tam razem. Pozdrawiam


Szanowna Pani, dopiero teraz otrzymałam informację o pytaniu, więc teraz odpowiadam. Jeżeli nie może sobie Pani poradzić i jest to dla Pani męcząca sytuacja to uważam, że szukanie pomocy i wsparcia jest dobrym pomysłem. Przynajmniej ja bym tak zrobiła. Może też Pani szukać pomocy w książkach i poradnikach polecam Jaspera Julla -"Moje kompetentne dziecko", "Moja kompetentna rodzina" albo Adele Faber i Elaine Mazlich "Jak mówić, żeby dzieci nas słuchały, Jak słuchać, żeby dzieci do nas mówiły". Może warto zacząć jedno i drugie Trzymam kciuki i życzę powodzenia Gdyby miała Pani jeszcze jakieś pytania proszę pisać

mgr Karina Szczęsna

mgr Karina Szczęsna

psychoterapeuta

Poznań

Umów wizytę

Witam serdecznie. Wizyta u psychologa to bardzo dobry pomysł. Z Pani listu wynika, że jest Pani zmęczona i sfrustrowana tą sytuacją, że trwa ona zbyt długo i może się utrwalić - dlatego warto skorzystać z pomocy specjalisty. Dobry psycholog zacznie od zdiagnozowania syna i poszukania przyczyn problemu. Pani opisuje konkretne zachowania - warto dowiedzieć się, z czego one wynikają i co je wzmacnia. Zachowania agresywne u dzieci mogą wiązać się zarówno z zaburzeniami wieku rozwojowego, jak również z mało konsekwentnym i nieczytelnym dla dziecka systemem wychowawczym. Trudno postawić diagnozę tylko na podstawie kontaktu internetowego. Polecam lekturę książki "Sposób na trudne dziecko" A.Kołakowskiego i A.Pisuli. Książka zawiera wiele praktycznych wskazówek na temat postępowania z trudnymi zachowaniami dziecka. I jak najbardziej zachęcam do kontaktu z psychologiem "na żywo".


Dzień dobry, zdecydowanie tak, to bardzo dobry pomysł, by udać się na konsultację do psychologa dziecięcego. Dziecko może manifestować w ten sposób poważne trudności emocjonalne, dlatego warto poszukać dla syna pomocy. Pozdrawiam serdecznie Anna Mach - psycholog, psychoterapeutka, dr n. hum.

Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.