Moja żona jest w ciąży, choruje na sztywniejące zapalenie stawów,mamy 4-kę dzieci,w domu są awantury

Witam serdecznie, proszę umówić się jak najszybciej do psychologa i być może rozpocząć własną terapię indywidualną a z czasem terapię małżeńską.

Dzień dobry,
W przypadku sztywniejącego zapalenia stawów (ZZSK) można śmiało powiedzieć, że jest ono źródłem zaburzeń w sferze psychicznej tj. frustracja, poczucie uzależnienia od innych, a nawet depresja
W tym przypadku, proszę okazać żonie maksimum swojego wsparcia i nie wahać się przed odbyciem wizyty w poradniach specjalistycznych tj. Psycholog/ Psychoterapeuta.
Co więcej, w tym przypadku dobrą efektywność może przynieść terapia EEG Biofeedback lub też Terapia Behawioralna, gdyż pomogą poprawić samoocenę Pana żony.
Zdecydowanie bardzo ważne jest, aby Pan pokazywał żonie, że mimo przykrej dolegliwości, jaką jest ZSSK jest wartościową osobą.

W przypadku żony, zdecydowanie odradzam korzystanie z masażu, bowiem ciąża jest tutaj głównym z przeciwwskazań medycznych.
Sugeruję jednak, że oprócz pomocy psychologicznej, warto skorzystać jest z zabiegów fizjoterapeutycznych, wspomagających leczenie takich jak balneoterapia,termoterapia, ultradźwięki czy elektroterapia, które pomogą złagodzić ból objawów i zmniejszą napięcie mięśniowe.
Oprócz tego pomocną rzeczą mogą być ćwiczenia oddechowe ( oddechowo - rozciągające). Każda osoba chora na to schorzenie(ZSSK) powinna stosować się do specjalistycznych ćwiczeń,uzyskanych przez rehabilitanta.
Co więcej, ważna też jest odpowiednia dieta - uzupełnienie niedoborów witaminy D oraz jej suplementacja. Jeżeli żona np. pali papierosy, w przypadku ZZSK należy zaprzestać tego nawyku, ponieważ prowadzi on do chorób płuc i serca, które w przypadku chorych na ZZSK zwiększają poziom śmiertelności.

W razie pytań, pozostaję do dyspozycji :)

Serdecznie Pana pozdrawiam :)
mgr Katarzyna Oberda Psycholog, masażystka.

Choroby przewlekłe takie jak np. zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, wymagają często dodatkowego wsparcia psychicznego ponieważ mogą być źródłem frustracji, powodować depresję i obniżoną samoocenę u osoby chorej. Dlatego zalecałabym, aby porozmawiał Pan z żoną i postarał się przekonać do wizyty u psychologa. Pisze Pan również, że Państwa małżeństwo praktycznie nie istnieje – w takiej sytuacji radziłabym, aby udali się Państwo po urodzeniu dziecka na psychoterapię par. Wychowywanie czwórki dzieci, następna ciąża, radzenie sobie z przewlekłą chorobą mogły mieć wpływ na Państwa relacje i spowodować oddalanie się od siebie. Podczas psychoterapii małżeńskiej pracuje się na przykład nad bliskością w związku, pojawiających się trudnościach i problemach, komunikacją, rozwiązywaniem konfliktów, ale rozmawia się również o wzajemnych oczekiwaniach i potrzebach. Te przykładowe cele pracy terapeutycznej mogą okazać się bardzo ważne dla Państwa relacji. Pozdrawiam