Moja mama ciężko pracuje i ostatnio nie ma mnie w domu a dziś miałam posprzątać kuchnie , mój brat c

Dzień Dobry. Jak wspominasz, Twoja mama ciężko pracuje. Człowiek, który ciężko pracuje, a oprócz tego ma jeszcze inne obowiązki na sobie, często bywa przemęczony. Gdy człowiek jest przemęczony, nie ma czasu, ani przestrzeni by zadbać o swój dobrostan, zrobić coś przyjemnego dla siebie, odpocząć i na chwilę oderwać się od obowiązków dnia codziennego, zaczyna być sfrustrowany, a nawet zrezygnowany. Może pojawić się również bezsilność. Myślę, że płacz Twojej mamy niekoniecznie wynikał z tego, że powiedziałaś ''poczekaj'', ale z innych niespełnionych potrzeb Twojej mamy. Jeśli jesteś na to gotowa, zapytaj mamy czego potrzebuje i jak mogłabyś jej pomóc.

Dzień dobry. Mama może być przemęczona, jednak pamiętaj, że jest dorosła i jeśli nie daje rady, powinna poprosić o pomoc inne osoby dorosłe, bądź specjalistę. Nie powinnaś czuć się winna za stan psychiczny mamy. Mimo wszystko możecie pomóc z bratem mamie i odciążyć ją w obowiązkach domowych. Warto zasugerować mamie wsparcie psychologa ze względu na jej płaczliwość.

Cześć, Rozumiem, że Mamy zachowanie nie jest dla Ciebie logiczne, jednocześnie chciałabyś jej pomóc. Emocje czy reakcje emocjonalne są normalne. Czasami my wszyscy płaczemy, jednak ważne jest to, jak często się złościmy czy płaczemy, ponieważ to jak często to się wydarza jest istotne. Napisałaś, że Mama dużo pracuje i może to być "objaw" zmęczenia. Nie wiem, trudno mi powiedzieć, ponieważ nie znam Twojej Mamy. Jednak po Twoim pytaniu widzę, że się martwisz o Mamę. Zwróć proszę swoją uwagę na fakt, że Mama jest osobą dorosłą tak jak napisała Pani Marika. To Mama musi poprosić o pomoc inną osobę dorosłą jeśli będzie jej potrzebowała lub specjalistę. Nie możesz wziąć odpowiedzialności za mamy emocje. Możesz tylko z Mamą szczerze porozmawiać o tym co czułaś, gdy zobaczyłaś Mame płaczącą, co pomyślałaś i jak to odbierasz. Ściskam, Angelika

o wygląda na sytuację przeciążenia emocjonalnego po obu stronach. Twoja mama prawdopodobnie jest zmęczona i napięta, a Twoje zachowanie mogło zostać odebrane jako brak wsparcia. Z kolei Ty mogłaś poczuć presję i zareagować oporem. Najlepsze, co możesz teraz zrobić, to spokojnie wrócić do niej, nazwać sytuację i wziąć odpowiedzialność za swoją część, np.: „Widzę, że jesteś bardzo zmęczona. Przepraszam, że to tak wyszło. Już ogarnę kuchnię.” Krótka, empatyczna komunikacja zwykle obniża napięcie szybciej niż tłumaczenie się czy obrona.