Moja dziewczyna rok temu poroniła i bardzo to przeżyła, wczoraj poroniła jej koleżanka z pracy od ja

Moja dziewczyna rok temu poroniła i bardzo to przeżyła, wczoraj poroniła jej koleżanka z pracy od jakiegoś czasu wiedziała że może poronic i od tamtego czasu jak by się" oddaliła odemnie" jej mama też choruje na depresję mieszkają razem od 7 roku życia wychowuje się bez ojca bo odszedł od nich . Ogólnie miała bardzo ciężki okres, zmiana stanowiska w pracy dużo obowiązków, matka straciła pracę, ja skończyłem remont mieszkania i chcielismy zamieszkać razem, wcześniej tak rozmawialiśmy ale 45 km od jej pracy i matki . Wczesniej mówiła że ją to wszytko przeraża ale ja brałem to na,, miękko,,. Wczoraj jak poroniła jej koleżanka to siedziała że łzami w oczach w pracy a w domu płakała. Ja debil odpisałem że widocznie, musiało tak być ,, bo nie wpadłem na to że ona już to przeżywała i tak reaguje. Później napisałem co ja mogę na odległość. I właśnie napisała że mnie nie przeraża taka odległości a ja bardzo. I mi napisała że chce się rozstać że ja to wszystko przeraziło że niechce mnie ranić że siedzi i ryczy że przeprasza itp ogólnie dużo innych oczywiście czynników było które wpłynęły na jej życie i to takich negatywnych, ogólnie jak zobaczy dzidziusia to normalnie jak by olśnienia dostała. Proszę pomóżcie jak z nią rozmawiać czy namówić ja na rozmowę ze sprmecjalista? Ogólnie nie wiem nic, tyle co czytam w internecie.