Moj syn ma zwidy twierdzi ze wszyscy jego obserwuja przez kamery ma lęki jest wystraszony W sobote m

Dzień dobry, uważam, że decyzja o skierowaniu syna do ośrodka odwykowego to bardzo dobra decyzja. Wszelkie wątpliwości może Pani wyjaśnić w rozmowie z pracownikami ośrodka. Powinni porozmawiać z Panią o tym, jakie jeszcze kroki można podjąć i jak rozmawiać z synem i co robić aby wspierać go w leczeniu. Pozdrawiam i życzę powodzenia, Emilia Szymanowicz

Dzień dobry. Decyzja o przekazaniu syna do kliniki musiała być dla Pani trudna. Proszę pamiętać, że w obliczu tych wydarzeń również i Pani moze potrzebować wsparcia - warto porozmawiać z pracownikami ośrodka, zastanowić sie nad sięgnięciem po wsparcie u psychologa. Polecam również książkę 'Współuzależnieni" (czerwona, od wydawnictwa znak) - być może w tej pozycji znajdzie Pani odpowiedzi, jakich Pani szuka. Powodzenia!

Jeśli syn ma zwidy, lęki to pierwszym krokiem powinna być interwencja psychiatryczna, a dopiero po, gdy objawy miną ośrodek terapii uzależnień.

Dzień dobry. Czy syn jest pod opieką psychiatry? Czy obecnie dalej przyjmuje substancje psychoaktywne? Bardzo ważne aby powiedziała pani o tym co dzieje się z synem przy przyjęciu ponieważ może być konieczna opieka psychiatryczna. Warto też aby zadbała pani o siebie i rozpoczęła własną terapię. Z mojego doświadczenia z pracy ośrodkowej włączenie rodziny w proces terapeutyczny zwiększa szansę na osiągnięcie zdrowia pacjenta uzależnionego.

Decyzja o umieszczeniu syna w zamkniętym ośrodku prywatnym na odwyk od narkotyków i alkoholu jest zdecydowanie krokiem w dobrym kierunku. W takiej placówce otrzyma on profesjonalną pomoc, której teraz potrzebuje. Specjaliści tam pracujący będą w stanie ocenić jego stan zdrowia, zarówno fizyczny, jak i psychiczny, oraz wdrożyć odpowiednie leczenie i terapię. Należy pamiętać, że odwyk to dopiero pierwszy krok na długiej drodze do wyzdrowienia. Po zakończeniu pobytu w ośrodku niezwykle istotne będzie kontynuowanie terapii, tym razem z terapeutą uzależnień. Regularne sesje terapeutyczne pomogą synowi utrzymać trzeźwość, zrozumieć przyczyny jego uzależnienia oraz nauczyć się radzenia sobie z wyzwalaczami i stresującymi sytuacjami w zdrowy sposób. Ważne jest także, aby rodzina była zaangażowana w proces zdrowienia. Terapia rodzinna może pomóc w naprawie relacji i zrozumieniu, jak wspierać syna w jego walce z uzależnieniem. Proszę pamiętać, że kluczowa jest cierpliwość i wytrwałość. Proces zdrowienia z uzależnienia jest długi i pełen wyzwań, ale z odpowiednią pomocą i wsparciem możliwe jest osiągnięcie trwałej trzeźwości.

W sytuacji czynnego uzależnienia w pierwszej kolejności syn powinien się udać na detoks, następnie po skierowanie do lekarza psychiatry (jeśli leczenie miałoby być na NFZ), a następnie na terapię uzależnień do Ośrodka leczenia uzależnień. Jeśli Pani syn pójdzie do Ośrodka prywatnego, to warto się zorientować czy na miejscu jest również detoksykacja, bo to jest konieczne. Kolejnym krokiem jest zapisanie się na własną terapię dla osób współuzależnionych, ponieważ choroba jaką jest uzależnienie dotyka całej rodziny, więc ważne jest, żeby Pani zadbała o siebie, żeby móc lepiej zrozumieć sytuację, przepracować własne emocje, ale także zdobyć wiedzę i umiejętności, które będą pomocne we wspieraniu syna. Jeśli nie zadba Pani o siebie, to może być Pani trudno wspierać syna, a wsparcie bliskich na początkowym etapie leczenia uzależnienia jest bardzo potrzebne osobom uzależnionym.

Dzień dobry, w przypadku choroby uzależnieniowej pierwszym i najważniejszym krokiem jest terapia odwykowa. Dlatego bardzo ważne, że ten właśnie krok został przez Państwa wykonany. Wynika to z tego, że dopóki syn jest pod wpływem substancji wszelkie inne działania nie mają sensu. Kiedy jego organizm osiągnie trzeźość należy wykonać kolejne kroki - terapię uzależnień, by uchronić go przed nawrotami choroby i powrotem do używania. Domyślam się, że taka sytuacja nie jest łatwa również dla Pani. Z wiadomości wynika, że zależy Pani na wsparciu syna. Jako specjalista zdrowia psychicznego zawsze zalecam osobom wspierającym, by w pierwszej kolejności zadbali o swoją kondycje psychiczną, bo jedynie gdy my sami jesteśmy zaopiekowani jesteśmy w stanie pomagać innym. Z tego względu serdecznie zapraszam Panią na konsultację, gdzie mogłaby Pani podzielić się swoimi uczuciami związanymi z sytuacją i uzyskać wsparcie dla siebie. Trzymam mocno kciuki za Panią i syna.

To, co Pani opisuje, musi być dla Pani bardzo trudnym i pełnym lęku doświadczeniem. Rozumiem, że chce Pani zrobić wszystko, aby pomóc synowi. Jeśli syn ma zwidy, jest bardzo wystraszony i ma poczucie, że jest obserwowany, warto jak najszybciej skonsultować go z lekarzem psychiatrą. Jeżeli ośrodek, do którego ma trafić, zapewnia również ocenę psychiatryczną i odpowiednią opiekę medyczną, rozpoczęcie leczenia może być dobrym pierwszym krokiem. Jeśli jednak objawy gwałtownie się nasilą, syn będzie stanowił zagrożenie dla siebie lub innych albo jego stan będzie budził Pani duży niepokój, proszę nie czekać do soboty i zgłosić się z nim do najbliższego szpitalnego oddziału ratunkowego lub wezwać pogotowie. Życzę Pani dużo siły. Mam nadzieję, że syn otrzyma potrzebną, specjalistyczną pomoc. Pozdrawiam Sylwia Jankowska