Mój syn 17-lat miał dziewczynę od 2 lat.Teraz wszystko się skończyło,syn udaje,że wszystko jest dobr

Dzień dobry Pani. Pierwszy zawód miłosny bywa bardzo trudny, gdyż młoda osoba po raz pierwszy spotyka się z nowa dla siebie sytuacją, a w dodatku emocjonalność nastolatków z samego założenia jest chwiejna, oraz intensywna, co dodatkowo utrudnia powrót do równowagi psychiczne. Myślę, że należy obserwować syna przy jednoczesnym zaufaniu mu w kwestiach radzenia sobie z problemami życia osobistego, chyba że występują takie niepokojące sygnały jak: bezsenność, obniżony apetyt, używanie alkoholu (nastolatkowie wchodzą w sytuacje zagrożenia swojego życia i zdrowia najczęściej pod wpływem substancji psychoaktywnych) zaleganie w łóżku, nie dbanie o własną higienę lub czystość w pokoju itd.które mogą świadczyć o przeżywanym kryzysie po zakończonym związku, który to kryzys w swej konstrukcji, przypomina żałobę po utracie bliskiej osoby. Jeśli wystąpią tego typu symptomy należy zgłosić się do psychoterapeuty. Zapraszam do mojego gabinetu lub konsultacje przez Skype.

Pozdrawiam
Psycholog
Adrian Szafrański

Pani syn przeżywa trudne chwile. Rozstania bywają niezwykle trudne. Młody człowiek poszukuje możliwości uśmierzenia bólu u osoby, która go sprawiła. Nie ma w tym nic nadzwyczajnego. Wydaje mu się, że prośba o wsparcie ukoi jego emocje. Nie miesza rodziców w przeżywanie własnych emocji, bo nie ich one dotyczą. To objaw dojrzałości i stawania się niezależnym. Może Pani zadeklarować, że bardzo chciałaby Pani mu pomóc, bo bardzo mu współczuje. Proszę zapytać, co mogłaby Pani dla niego zrobić? Jeśli się otworzy to będzie Pani miała wskazówkę, co jest synowi potrzebne. Jeśli nie, to proszę dać mu znać, że może na Panią liczyć, jak tylko będzie gotowy przyjąć pomoc. I jeszcze jedno. Trudno syna winić za to, że kłamie w sprawie kontaktów z byłą dziewczyną. Otoczenie traktuje ją jak kogoś, kto skrzywdził syna, więc będzie bojkotowało jego potrzebę kontaktu i być może podważało jego decyzję. Nic dziwnego, że syn tego nie chce. Racjonalnie nie powinien do niej pisać, ale syn reaguje emocjami, nie racjonalnie, wiec proszę mu tego nie wypominać. W tym wypadku emocje są dużo silniejsze niż podpowiedzi „z głowy”. Pozdrawiam serdecznie

Rozstanie nigdy nie jest prostą sprawą, niezależnie od wieku. Myślę, że rodzice często są w trudnej sytuacji, bo jest, to też okres buntu i próby wyodrębnienia siebie, dlatego warto udzielić synowi wsparcia, że zawsze będziecie przy nim i dać do zrozumienia, że jesteście i zawsze może z Wami porozmawiać. Możecie też również zasugerować psychologa/psychoterapeute, ale wybór zostawcie synowi. Pozdrawiam Piotr Włodarczyk

Można zmusić i kazać iść do psychologa. Jednak przez to tym bardziej nie będzie chciał współpracować. Warto może przygotować się do rozmowy, w której wyrazi Pani troskę bez narzucania rozwiązania. Może Pani wskazać, że psycholog to opcja, może Pani zaoferować pomoc w szukaniu go. Jednak najważniejsze to pozwolić Synowi na dokonanie wyboru. Wiem, trudno patrzeć, jeśli uważamy, że dzieje mu się krzywda.