Mąz każe mi wybrać między nim a przyjaciółką

Pani Katarzyno pisałam już kiedyś do Pani odnośnie teściowej i jej zażyłości z synem a moim mężem - dziękuję.
Sprawa nadal się ciągnie od roku dokładnie od lutego ubiegłego roku, z teściową powiedzmy że jest ok zobaczymy przy najbliższej okazji jak trzeba będzie popilnować naszych dzieci wtedy tak naprawdę wszystko się okaże, ale nie o tym. w czasie naszej ponad miesięcznej kłótni (luty 2016) rozmawiałam z koleżanką - przyjaciółką - ona wiedziała o moich - naszych problemach może nie do końca szczegółowo ale rozmawiałam z nią. Mąż obecnie chce mnie ukarać za to że "ona była po drugiej stronie słuchawki" wiem że mógł się poczuć urażony tym że nasze "domowe sprawy" ujrzały światło dzienne, ale ja nie umiem dusić tego wszystkiego w sobie tym bardziej że znam ją od 17 lat i jesteśmy przyjaciółkami musiałam z kimś rozmawiać a jemu to się nie podobało.
28 stycznia 2017 powiedziałam mu że chcę jechać ją odwiedź (w międzyczasie urodziły im się dzieci i chciałam nadzwyczajnie w świecie ich odwiedzić) Mąż obraził się na mnie i powiedział że kategorycznie sobie tego nie życzy, przeprosiłam go za to że problemy ujrzały światło dzienne i że się postaram następnym razem z nim rozmawiać o ile się nie obrazi - bo to u niego norma (jak tylko mu coś się nie podoba to się obraża i nie odzywa nawet miesiąc i dłużej - nic wtedy oczywiście nie robi ani w domu ani przy dzieciach, ale nie możne mnie w ten sposób karać i kazać zerwać z nią kontakt (do ubiegłego lutego utrzymywaliśmy bardzo dobre kontakty średnio raz - dwa razy do roku się widzieliśmy, spędzaliśmy nawet 2 ostatnie sylwestra - ja mą i ona z mężem - mieszkają dość daleko dlatego na częstsze kontakty zwyczajnie brak czasu ale telefonicznie mogłyśmy rozmawiać nawet codziennie). Wczoraj próbowałam z nim rozmawiać, ale on tylko powiedział wykrzyczał, że dokonałam już wyboru (pojechałam do tej koleżanki) i on ze mną nie ma już czym rozmawiać, skoro wybrałam ją to czemu u niej nie zamieszkam, przeklinał do mnie - nie chcę się zajmować dziećmi, powiedział ,że żałuje ze ze mną jest i już dalej nie chce być a jak wspomniałam o obowiązkach w stosunku do dzieci, że one nie są tylko moje (mamy dwoje dzieci 8,5 i 4 latka) to odpowiedział mi że ..."było nie dawać d.... to nie byłoby problemu. zaszokowało mnie to jestem zrozpaczona i nie wiem co mam robić. Nie będę go przepraszać za to że była u przyjaciółki ponieważ uważam że nie zrobiłam nic złego, ma prawo jej nie lubić - nie tolerować jej zachowań ale nie powinien mi zakazywać konaków z nią kazać mi wybierać. Czy mam rację czy może się mylę nie wiem.