masturbacja ,onanizm, dlaczego

Witam, na pewno jest jakieś psychologiczne wyjaśnienie, jednak nie podejmuję się na podstawie tak sformułowanej (niepełnej, emocjonalnej, niejasnej) informacji ją Panu sformułować. Proponuję udać się na bezpośrednią konsultację psychologiczną, podczas której będzie Pan mógł udostępnić więcej danych i dowiedzieć się więcej na temat mechanizmów, wpływających na popęd i regulujących napięcia emocjonalno-psychiczne.

Dobry wieczór. Jeśli dobrze zrozumiałam Pana opis, wygląda na to, że masturbacja przestała u Pana pełnić zadanie wyłącznie zaspokajania potrzeb seksualnych, a zaczęła być sposobem na radzenie sobie z trudnymi emocjami. W tym znaczeniu działa podobnie jak inne nałogi. Dochodzi do rozładowania emocji, ale człowiek się od tego uzależnia, czuje przymus, by się masturbować i znajduje ukojenie na coraz krótszy czas. Radzę udać się do psychoterapeuty, który pomoże Panu wyjść z błędnego koła i - co ogromnie ważne - zrozumieć swoje emocje, przeżywać je, nazywać i nie obawiać się ich. Życzę Panu odwagi i rychłego doświadczenia takiego stanu, gdy zaspokajanie potrzeb seksualnych (najlepiej z drugą osobą) jest źródłem radości i przyjemności. Serdecznie pozdrawiam.

Dzień dobry, Oczywiście wytłumaczyć obecnie można wiele zachowań i ich podłoże. Organiczne, psychiczne bądź mieszane. Jednak Pan pisze o objawie tzn. zachowaniu które Pana niepokoi. Dla znalezienia przyczyny polecam udać się do seksuologa psychoterapeuty. Ponieważ jest to proces złożony, lepiej osobiście udać się do specjalisty. Pozdrawiam

Szanowny Panie, masturbacja jest uznawana za normalną czynność seksualną. Jeżeli utrudnia relacje intymne z drugą osoba lub/oraz utrudnia funkcjonowanie i służy do rozładowania wszelkich napięć wtedy należy zwrócić się po poradę do specjalisty seksuologa. Rozumiem, że sytuacja, która się Panu przytrafiła (6-krotny onanizm w ciągu jednego dnia), bardzo Pana zaniepokoiła. Na podstawie opisu wnioskuję, że była to sytuacja jednorazowa. Jeśli sytuacja by się powtarzała częściej polecałbym zwrócić się po poradę do specjalisty. Jednak jeśli ten jednorazowy incydent bardzo Pana uwiera, to również proponuję zasięgnąć indywidualnej porady w gabinecie u specjalisty, który dopyta o szczegóły i na pewno postara się udzielić fachowej pomocy. Z poważaniem, Rafał Kuźniewski

Dzień dobry, Nie za bardzo rozumiem opis Pana sytuacji, ale takie zachowania jak masturbacja często mają podłoże emocjonalne, mogą być sposobem reagowania na jakąś sytuację. Również i obawa, że coś się stanie, może powodować nas takie napięcie, które ostatecznie doprowadzi do tego, że to coś rzeczywiście się stanie. Pozdrawiam serdecznie

Witam, niestety trudno jest odpowiedzieć na Pana pytanie bo nie podaje pan niezbędnych informacji: Co to za rzecz, która się kolejny raz wydarza ? Jaka rzecz nie zniknie ? Przed czym zastosował Pan ucieczkę ? Proszę jeszcze raz napisać. Pozdrawiam

Witam Pana, problem, o którym Pan pisze może posiadać kilka różnorodnych psychologicznych wytłumaczeń. Nie ma możliwości udzielić Panu fachowej odpowiedzi na tym etapie. Zwłaszcza, że bardzo niezrozumiałe jest Pana zdanie, cytuję: "Zdarzyło się mianowicie to ,że obawiałem się że pewna rzecz nie zniknie nawet jak onanizmu nie będe praktykował(w mojej głowie myśl)". Sugeruje ono, że wiąże Pan praktykowanie masturbacji z pojawianiem się jakiejś 'rzeczy'. W związku z tym, że problem zaburza Pana sen i utrudnia funkcjonowanie, polecam konsultację z psychoterapeutą lub psychiatrą. Życzę powodzenia w znalezieniu przyczyny Pana objawów. Pozdrawiam, Katarzyna Mika-Łabuz

Sugeruję konsultację z psychoterapeutą seksuologiem. Pozdrawiam GR

Z tymi pytaniami proszę zgłosić się do seksuologa. Proszę uczynić to jak najszybciej. W leczeniu tych objawów potrzebne może być leczenie farmakologiczne. Oczywiście, terapia indywidualna jest jak najbardziej wskazana. Dobry sen to podstawa dobrego samopoczucia !!!

Witam, na opisany przez Pana problem nie da się odpowiedzieć poprzez krótką odpowiedź. Wydaje mi się, że tak jak Pan pisze istnieje na to psychologiczne wytłumaczenie. Jednak aby do niego dojść przydatna wydaje mi się konsultacja z terapeutą/seksuologiem. W trakcie spotkań wspólnie będziecie mogli przyjrzeć się objawom.

Witam. Szanowny Panie to o czym Pan pisze traktowane jest w psychologii jako zaburzenie obsesyjno-kompulsywne. W sytuacji dużego napięcia, chęci ucieczki od jakiejś myśli pojawia się chęć kompulsywnego rozładowania napięcia, w Pana przypadku masturbacji. Silny lęk nasila potrzebę kompulsji tak jak to było w Pana przypadku. Z Pana wypowiedzi wynika, że jest Pan tym bardzo zaniepokojony. Proponowałabym konsultację u psychologa, żeby szerzej porozmawiać na ten temat i wyjaśnić wątpliwości.

Witam. Mam wrażenie, że martwi Pana częstotliwość masturbacji, chcę napisać, że nie ma ustalonej norny w sferze seksualnej, że np: raz dziennie to - ok, a więcej to już zaburzenie. Ważne jest, aby miał Pan spójność między swoimi zachowaniami a przekonaniami- czyli nie miał lęku lub poczucia winy i konfliktu między zachowaniami a przekonaniami i wartościami...więc albo zmienił zachowania lub pozbył się przekonań, będących źródłem lęku. Pisze Pan, że nie może spać, nie może skupić się...wcześniej pytał Pan ,,czy człowiek jest w stanie przewidzieć reakcję emocjonalną na wydarzająca się rzecz"...rozumiem, że doświadcza Pan niepokoju o coś, czego Pan doświadczył...proponuję porozmawiać z psychologiem lub seksuologiem o niepokojach jakie Pan przeżywa...często masturbacja, jest wyrazem frustracji nie tylko seksualnej, ale również emocjonalnej- tzn.przeżywanych zmartwień, napięć, obaw, presji...zachęcam do rozmowy ze specjalistą, jestem pewna, że odnajdzie Pan dzięki temu więcej spokoju i spójności wewnętrznej.

Witam. W przedstawionym opisie dostrzegam ważną kwestię: nawracające, natrętne myśli oraz zachowania, którym bardzo trudno się oprzeć (w tym przypadku dotyczące masturbacji). Przypuszczam, że są one połączone ze wstydem i przykrością jako niechciane. Nie mam zamiaru w tym miejscu i w taki sposób stawiać diagnozy, nie czas na to i miejsce. Chcę po prostu powiedzieć, że tego typu kompulsywne zachowania mają swoją historię, nasilenie i specyfikę (których nie znam - brak danych), dlatego też odpowiadając wprost na pytanie: jest na to psychologiczne wytłumaczenie, jednakże z szacunku do osoby zgłaszającej tego typu trudności nie chcę gdybać, przypuszczać czy wnioskować z przysłowiowych "fusów". Dlatego też zachęcam do przyjrzenia się temu bliżej w bezpośrednim kontakcie, np.z lekarzem psychiatrą a potem z psychoterapeutą, by kompleksowo i skutecznie zająć się tą kwestią. Serdecznie pozdrawiam.