Mamy z mężem poważny problem i nie wiemy gdzie szukać pomocy. Tymczasowo mieszkamy u teściowej (ze
Mamy z mężem poważny problem i nie wiemy gdzie szukać pomocy. Tymczasowo mieszkamy u teściowej (ze względu na remont). Jest ona 50 letnią wdową, 10 lat temu miała wylew, po którym mało mówi i ma sparaliżowaną rękę. Jest osobą bardzo trudną w obyciu, ja czyli jej synowa czuję się w domu jak w więzieniu, nie mam prawa niczego dotknąć, nie mówiąc o ugotowaniu, czy wypraniu nawet moich i męża rzeczy, bo robi nam awantury. Od rana wrzeszczy o wszystko. Wystarczy że po myciu zębów któreś z nas zostawi na zlewie krople wody, zaczyna awanturę. Bierze mocne leki, a gdy nadarzy się okazja sięga po alkohol (jako zdrowa osoba miała z tym problemy). Doszło do tego że jest agresywna, rzuca wszystkim co ma pod ręką. Dziś zaczęła mnie szarpać bo użyłam do smażenia nie tej patelni jaką ona by sobie życzyła. Zaczynam się jej bać, bo ewidentnie jest chora psychicznie. Rozmowa psychiatry/psychologa z nią może być trudna, gdyż ona nie rozumie większości słów jakie się do niej mówi, zresztą na sugestie odnośnie leczenia reaguje wybuchem gniewu. Co powinniśmy zrobić w takiej sytuacji? Proszę o pomoc.
2 odpowiedzi
Po tym co Pani pisze rada jest jedna- wyprowadzić się! Lepiej mieszkać w mieszkaniu z trwającym remontem niż z tak zaburzoną osobą. Z wizytą u psychiatry/ psychologa jest tak, że teściowa musiałaby wyrazić na to zgodę. Zawsze w sytuacji przejawianej przez kogoś agresji można wezwać Pogotowie Ratunkowe które zawiezie taką osobę do najbliższego szpitala psychiatrycznego - gdzie z powodu zagrażania otoczeniu może być przyjęta i leczona bez zgody ( w myśl Ustawy o Ochronie Zdrowia Psychicznego).Niestety osoby z organicznym uszkodzeniem mózgu mają problemy z kontrolą emocji i często zachowują się impulsywnie. Oczywiście można to leczyć farmakologicznie, ale powtarzam- teśiowa musiałaby wyrazić na to zgodę. Pozdrawiam.
Można przypuszczać, że niektóre (większość?) zachowań teściowej wynika z obniżenia jej funkcji poznawczych (otępienie). Bez leczenia niemożliwym będzie, chyba, uzyskanie jakichkolwiek zmian. Lekarz (geriatra? psychiatra? neurolog?) może postawić wstępne rozpoznanie i podjąć leczenie bez pełnego kontaktu z teściową po zbadaniu neurologicznym , obserwacji zachowania, wysłuchaniu państwa relacji. Dostępne leki dają dużą szansę na rozwiązanie lub przynajmniej złagodzenie objawów. Czy nie warto zacząć starania od wizyty lekarza rodzinnego?
Podobne pytania
- Czy przyjmując rispolept, solian i escitil, mam szansę na urodzenie zdrowego dziecka?
Mam problem psychiczny, którego nie rozumiem i nie wiem do kogo mam się z tym udać. Kiedy myślę o sm
Witam, zdiagnozowano u mnie zaburzenia erekcji na tle psychogennym spowodowane depresją w roku 2025.
For 9 days I have been taking 10 mg Seronilu. The plan is to double the dose after 12 days, but alre
Dzień dobry, Zażywam Rxulti 3mg, Ketrel, Trittico, czy różeniec górski wchodzi w interakcję z takimi
Wciąż szukasz odpowiedzi? Zadaj nowe pytanie
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.