Mama, 82lata, dotąd całkowicie samodzielna po upadku na pupę i rękę (oprócz złamania nadgarstka, któ
Mama, 82lata, dotąd całkowicie samodzielna po upadku na pupę i rękę (oprócz złamania nadgarstka, który jest w gipsie i Ok.) bóle lędźwi. Po upadku względnie ale ciągle pogłębiający się ból lędźwi aż do ograniczenia chodzenia (aktualnie tylko WC) Po 3 tyg Rtg kręgosłupa L-S(2 projekcje) na skutek pogłębiającego się bólu. Wynik Rtg: lewostronna skolioza odcinka lędźwiowego kręgosłupa z rotacją trzonów. Obniżenie klinowate trzonu L1 oraz dwuwklęsłe trzonu L2 (najpewniej stan po kompresyjnym złamaniu). Na przednich zarysach trzonów w odc. lędźwiowym widoczne zwyrodnieniowe wyciągnięcia kostne. Zalecana terapia lekarza ortopedy: środki przeciwbólowe (paracetamol + gorset + ca 3 miesiące oczekiwania). Pytania 1.Czy pogarszający się stan narządu ruchu (każdy ruch powoduje przeszywający ból w lędźwiach, udach i drętwienie stóp)nie uzasadnia zastosowania innych metod? 2. Czy terapia czekania jest słuszna? 3. Dlaczego po upadku i w ciągu następnych dni mama mogła chodzić a obecnie to niemal niemożliwe? 4. Na czym polega właściwa terapia, bo gorset w L2 nie działa.
1 odpowiedź
W przypadku złamań kompresyjnych u osób starszych terapia gorsetem jest uważana w Polsce za standardowe postępowanie. W niektórych wypadkach można rozważyć leczenie operacyjne. W tym celu należy się skontaktować z ośrodkiem zajmującym się operacjami kręgosłupa i przeprowadzić kwalifikację do zabiegu. Zazwyczaj zajmują się tym ośrodki ortopedyczne lub neurochirurgiczne.
Uzyskaj odpowiedź dzięki konsultacji online
Potrzebujesz porady specjalisty? Zarezerwuj konsultację online: otrzymasz odpowiedzi bez wychodzenia z domu.
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.