Mam ogromny problem z 15 letnim synem.Boję się i wstydzę tego co się dzieje u nas w domu.Problem z n

Myślę,że warto wrócić do terapii. Nie zawsze zmiana zachodzi za pierwszym razem. Ale przede wszystkim proponuję by oprócz syna terapię podjęła także Pani.Działania podejmowane równolegle(czyli też przez jednego z rodziców) są dużo skuteczniejsze. Wynika to ze stosunkowo prostej zależności: młody człowiek po swojej terapii zderza się z faktem iż nic się w rodzinie nie zmieniło więc dochodzi do wniosku, że i on nie musi niczego zmieniać. Pozdrawiam Rafał Dobolewski

Dzień dobry. Warto zastanowić się, jaki był powód niepowodzenia poprzedniej terapii (mogło ich być tak naprawdę wiele, np. źle postawiona diagnoza, nieskutecznie dobrane techniki pracy, niska motywacja Klienta, niewystarczająca współpraca między terapeutą a rodziną - i wiele innych). Ważne jest jednak, by nie rezygnować z tej formy pomocy całkowicie. Wydaje mi się, że powrót na terapię (być może w innym nurcie lub u innego terapeuty) może okazać się pomocny. Polecam psychoterapię poznawczo-behawioralną.
Inną ważną kwestią jest fakt, że praca z dzieckiem lub nastolatkiem zwykle musi być połączona z pracą z jego rodziną. Najczęściej problemy dzieci wynikają z jakichś trudności panujących w rodzinie, ponadto nie sposób skutecznie pomóc dziecku, gdy w jego najbliższym otoczeniu nie dokonają się konieczne zmiany. Zachowanie syna ma swoją przyczynę i warto ją odkryć, a następnie przepracować przy wsparciu profesjonalisty. Gorąco zachęcam do kontaktu z psychoterapeutą i trzymam kciuki. Pozdrawiam.

Dzień dobry. Myślę, że warto zastanowić się nad tym, dlaczego wcześniejsza terapia nie przyniosła efektu. Dobrym rozwiązaniem jest też wsparcie systemu rodzinnego tak, aby dobrze reagował na zachowanie syna. Dlatego też dobrym rozwiązaniem byłoby, aby Pani skorzystała z pomocy specjalisty, jak i syn. Dobrze by było, aby to było dwóch różnych specjalistów. Pozdrawiam Piotr Włodarczyk

Nie pisze Pani jaki rodzaj terapii to był. Mam na myśli czy syn sam w niej uczestniczył. Moim zdaniem warto pomyśleć o terapii rodzinnej.
Pozdrawiam Małgorzata Gosztyła