Mam lek przed wystapieniami publicznymi. Jesli jest wiecej niz 4 osoby to juz sie zaczyna blokada od

Najczęściej tego rodzaju przeżycia mają swoje źródła w dzieciństwie choć gdy ich doświadczamy jesteśmy przekonani o tym, że wywołuje je obecność innych. Może u piszącego ten lęk odczuwany to jeden z objawów zespołu "Lekceważonego Dziecka"? Jeśli rodzice nie potrafią wczuć się w emocje dziecka, współbrzmieć z nim, reagować adekwatnie często wówczas w dorosłości występują takie odczucia jak: zadowolenie z tego, że czujemy się uniezależnieni od innych, częste pragnienia bycie samotnym lęk przed oceną ze strony otoczenia częste porównywanie się z innymi z niekorzyścią dla siebie złe samopoczucie w sytuacjach społecznych itp By samemu próbować poradzić sobie z problemami, warto odpowiedzieć sobie na kilka ważkich pytań np. czego tak naprawdę chcę, czego się boję, co wywołuje we mnie złość, smutek, co mnie rani, dlaczego coś robię, mówię itd Dobrze jest postarać się o odpowiedzi nie oceniające, krytykujące, nie obwinianie się a o próby przeżycia odpowiedzi, pobycia z nimi jakiś czas. Nie krytykować się za emocję a za popełnione czyny! Nie jest to łatwe ale możliwe. Daje człowiekowi sposobność do pracy nad sobą. Może to nie udać się wówczas najlepiej rozpocząć psychoterapię! Pozdrawiam

Wskazana jest konsultacja zarówno psychiatry jak i psychologa