Mam lat 60 i od około15 lat przepuklinę pachwinową z wybrzuszeniem wielkości pięści dorosłego męszcz

Przepuklina pachwinowa nie cofa się samoistnie i z czasem powiększa się. Opisywana sytuacja – przepuklina trwająca około 15 lat, z wybrzuszeniem wielkości pięści – nie jest czymś wyjątkowym. Wielkość przepukliny nie jest przeciwskazaniem do jej operacji. Czas trwania przepukliny sam w sobie nie stanowi przeciwwskazania do leczenia, natomiast powoduje, że ryzyko powikłań związanych z dalszym zwlekaniem stopniowo rośnie. Z biegiem lat przepuklina zazwyczaj powiększa się, a jej zawartość (najczęściej fragment jelita lub sieć większa) coraz łatwiej przemieszcza się poza jamę brzuszną. Pojawia się wtedy większy dyskomfort, ból przy wysiłku, a czasem trudności z odprowadzeniem wybrzuszenia. Im przepuklina większa i starsza, tym większe ryzyko tzw. uwięźnięcia, czyli sytuacji, w której zawartość przepukliny zaklinuje się w wąskim fragmencie kanału przepuklinowego i przestaje być odprowadzalna. Może to doprowadzić do niedrożności jelit i wymaga pilnej operacji w trybie nagłym. Paradoksalnie więc z punktu widzenia bezpieczeństwa lepiej jest planowo naprawić „starą” przepuklinę w spokojnych warunkach niż czekać na nagłe powikłanie. Jedynym sposobem leczenia przepukliny pachwinowej u dorosłych jest operacja. Polega ona na odprowadzeniu zawartości przepukliny do jamy brzusznej oraz wzmocnieniu osłabionej ściany za pomocą własnych tkanek i/lub specjalnej siatki syntetycznej. Współcześnie wykonuje się przede wszystkim tzw. metody beznapięciowe z użyciem siatki, co zmniejsza dolegliwości pooperacyjne i ryzyko nawrotu. Zabieg można przeprowadzić klasycznie, przez niewielkie cięcie w pachwinie, albo małoinwazyjnie, metodą laparoskopową przez kilka małych nacięć. Wybór techniki zależy od budowy przepukliny, Pana ogólnego stanu zdrowia oraz doświadczenia danego ośrodka. Obawa przed „otwieraniem” brzucha jest zrozumiała, ale warto wiedzieć, że typowa operacja przepukliny pachwinowej nie wymaga rozległej laparotomii. Najczęściej ogranicza się do krótkiego cięcia w okolicy pachwiny, a w technice laparoskopowej do kilku nacięć długości około 1 cm. U wielu pacjentów możliwe jest zastosowanie znieczulenia przewodowego (od pasa w dół) zamiast pełnego znieczulenia ogólnego, co bywa korzystne zwłaszcza u osób z chorobami współistniejącymi. Po zabiegu pacjent zwykle wstaje w dniu operacji lub następnego dnia, a powrót do codziennych, lekkich aktywności zajmuje najczęściej od kilku dni do kilku tygodni, w zależności od metody i indywidualnej reakcji organizmu. W wieku około 60 lat decyzja o operacji zależy przede wszystkim od ogólnego stanu zdrowia, chorób towarzyszących (np. serca, płuc, cukrzycy) oraz przyjmowanych leków, a nie od samego faktu, że przepuklina istnieje od wielu lat. Jedynie wyjątkowo osób w tym wieku, przy odpowiednim przygotowaniu do zabiegu, operacja przepukliny pachwinowej jest niemożliwa i niebezpieczna. Leczenie zachowawcze, takie jak noszenie pasa przepuklinowego, zarezerwowane jest zwykle dla chorych w bardzo ciężkim stanie, u których ryzyko operacji jest wyjątkowo wysokie – nie zatrzymuje ono jednak powiększania się przepukliny ani nie eliminuje ryzyka uwięźnięcia. Zapraszam do konsultacji na WhatsApp; omówię wszystkie aspekty leczenia. Nawet gdybym Pana nie operował - będzie Pan wiedział jak najlepiej postąpić. przepuklinabezsiatki . pl