Mam diagnozę choroby afektywnej dwubiegunowej, 2 epizody w szpitalu i częsta depresja, tabletki zaży

Mam diagnozę choroby afektywnej dwubiegunowej, 2 epizody w szpitalu i częsta depresja, tabletki zażywam regularnie od ponad roku, permazyna 100mg rano jedna 3 na noc, nexpram 1 rano, cloranxen 1 na noc, lit 2 rano 2 na noc...efekty raczej zauważyłem bo poczułem spokój ducha lecz nie wiem czy to nie przez to że długo jestem na chorobowym i mam spokój praktycznie nie mam czym się martwić prawie zero stresu co jeśli spokój mi pomógł? Chodzi o to że ja bardzo długo śpię ile tylko można nic mi się nie chce są takie momenty i są momenty jakby to nazwać chyba mieszane, czarne myśli się przewijają że nic się nie uda i będzie tylko źle ale żyć trzeba tylko wtedy nie jestem ambitny nie mam pomysłów na życie a gdy właśnie mam stan góry już bardzo rzadko i to nie mani tylko hipomani bo wiem że panuje nad sobą mam bardzo mocny rozsądek i przewiduje konsekwencje.Wtedy widzę wszystko kolorowo że wszystko się uda będzie super, dam radę i pokażę na co mnie stać, i działam wykorzystuje ten dzień jak najlepiej bo wiem co może być jutro, uwielbiam się w tym stanie utrzymywać i naprawdę robię wtedy same rozsądne rzeczy przemyślane.po paru dniach mija nieraz po dniu, bardzo szczegółowo wszystko przeanalizowałem i wiem co wprowadza mnie w dół, wystarczy że z kimś nie pójdzie mi rozmowę tak jak mam to w głowie i się zaczyna zamartwianie, wydaje mi się że jest mi potrzebna psychoterapia, bardzo lubię rozmawiać z kimś kto mnie rozumie i bardzo chcem sobie pomóc, mam 29 lat pierwszy epizod był 4 lata temu wróciłem ze szpitala i nie uwierzyłem ze coś mi dolega odstawiłem tabletki normalnie fajnie żyłem po czym nagle przyszła depresja w pracy, bałem się iść do pracy ze jakoś dziwnie się zachowam i że ogólnie nie poradzę sobie w kontakcie z innymi, odczuwałem wtedy i nieraz nadal odczuwam, taki w brzuchu dziwny Lęk, mrowienie czy coś takiego,paraliżuje to nieraz... Moje pytania brzmią tak, co zrobić aby mieć pozytywne myślenie bo przez tabletki wydaje mi się że jest ono tłamszone bo bywam strasznie zrezygnowany, zamulony, co jeśli jest źle diagnoza postawiona może choruje tylko na depresję i leki ogólne a ta niby góra to mój normalny stan bo nie robię rzeczy opisywanych przez ludzi w mani jedynie gdy byłem dwa razy w szpitalu to przez dziewczynę ogromne emocje chciałem się zabić latałem jak nie wiem byłem nad pobudliwy ale to tylko te 2 razy, właśnie proszę państwa zrozumiałem że to może być coś innego. Bo poza tymi dwoma razami nic złego się nie działo, kobiety mnie do skrajnych emocji doprowadzają ale to nie ich wina bo ja tak mam zawsze można inaczej reagować...nie ma komu się wygadać chodzę na wizyty na NFZ do psychiatry to tylko recepty cały czas to samo a ja czuję że coś jest na rzeczy co muszę przegadać i zrozumieć bo gdy rozmawiam zaczynam rozumieć swoje problemy...będę próbował dostać się do psychologa na NFZ w moim mieście to raczej nie jest proste, wydaje mi się że psychoterapia może być najlepszym lekiem dla mnie, tylko zależy jaki mam stan dziś potrafię opisać co mi się dzieje potem przy obcej osobie może być inaczej...stan mojego litu we krwi to 0.61...Bardzo dziękuję z góry za odpowiedzi, pozdrawiam