Mam ciężką depresję spowodowaną myślami typu że mam nowotwór. Jestem schizofrenikiem i te myśli mnie

Witam. Po pierwsze nie może Pan rezygnować z leków. Każde odstawienie leków będzie wiązało się z kolejnym nawrotem psychozy. Z dużym prawdopodobieństwem, będzie Pan musiał przyjmować leki cały czas. Warto je dobrze dopasować. Jeśli one nie działają i pojawiają się jakieś myśli urojeniowe to znaczy, że trzeba zmodyfikować dawkę leków lub zmienić lek, oczywiście po konsultacji z psychiatrą. Po drugie, proszę skorzystać z psychoterapii poznawczo-behawioralnej, aby nauczyć się radzić sobie z danymi objawami choroby i lepiej ją zrozumieć, wtedy zmniejszy Pan ryzyko nawrotu psychozy. Pozdrawiam

Ważne jest, aby porozmawiał Pan o tych wszystkich symptomach ze swoim lekarzem psychiatrą. Jeśli dobrze rozumiem, to udaje się Panu uwolnić od natrętnych myśli dotyczących problemów zdrowotnych po odstawieniu leków. Ma Pan wówczas poczucie czyszczenia się umysłu, jednkaże ten stan doprowadza do kolejengo epizodu schizofrenii. Warto zastanowić się, jak można pomóc Panu przekroczyć ten zaklęty krąg. Być może modyfikacja leczenia pomoże. Warto też wesprzeć się psychoterapią. Pozdrawiam, Marta Kotarba

Z lekami, które Pan zażywa to tak jest niestety, że jak się je nagle odstawi, to już sam ten fakt może wywołać epizod psychotyczny - dlatego warto pomyśleć o rozmowie z lekarzem i ustalić wspólnie plan odstawiania leków, jeśli Pan jest przekonany, że nie chce ich zażywać. Może warto z lekarzem pomyśleć o zmianie leków na inne - czasem trzeba wielu lat na to, żeby je odpowiednio dopasować do potrzeb danej osoby. Po ostrym epizodzie psychotycznym może wystąpić depresja, która może objawiać się w taki sposób, o którym Pan pisze, a poprzez myśli o nowotworze może manifestować się ogromny lęk, który Panu towarzyszy - tym warto zająć się w czasie psychoterapii. Rozumiem to trochę tak, że wpada Pan w błędne koło - epizod psychotyczny, szpital, leki, depresja, odstawianie leków i epizod psychotyczny.

Rozumiem Pana ogromną frustrację i chęć odstawienia leków. Niestety przy schizofrenii jest to najgorszy z możliwych pomysłów. Samodzielnie nie należy odstawiać leków, bo skutki mogą być katastrofalne. Natomiast, jeśli leki nie przynoszą pożądanych efektów i nie uwalniają od psychozy, przynosząc względnie normalne funkcjonowanie wolne od lęków i urojeń, to trzeba, jak najszybciej skonsultować się z psychiatrą. Jak już napisano prawidłowe dobranie leków i dawek to czasem długi i żmudny proces. Warto go jednak przejść, bo poprawia znacząco jakość życia. Oprócz leków warto skorzystać z psychoterapii, która może stanowić dodatkowe wsparcie. Życzę, żeby to błędne koło, jak najszybciej zostało przerwane.

Przezywa Pan typowy epizod odstawienny. Skuteczna i stopniowa redukcja lekow pod opieka jest mozliwa i u wielu wysoce wskazana. Prosze skontaktowac sie z Instytutem Otwartego Dialogu, grupa Zwroceni Ku Slabosci, by posluchac swiadectw osob, ktore dzieki terapii i roznym rodzajom wsparcia mogly z pomoca lekarza i dietetyka oraz psychologa pozbyc sie uciazliwych objawow.

Dobry wieczór. Proszę porozmawiać z lekarzem prowadzącym również o terapii. Obecnie mamy różne formy terapii które są bardzo pomocne w leczeniu schizofrenii. Psychologowie zajmujący się psychiatrią środowiskową będą napewno cennym źródłem wsparcia w całym procesie zdrowienia. Serdecznie pozdrawiam

Wielu terapeutów odpowiedziało na Pana pytanie zaleceniem, aby zażywać leki. Dobrze jednak wiedzieć, że zasadniczo leki, neuroleptyki, nie leczą schizofrenii, lecz jedynie tłumią niektóre jej objawy. Czymś, co mogłoby, przy odrobinie szczęścia, pomóc Panu wyjść na prostą jest psychoterapia.

Dzień dobry. Leczenie farmakologiczne pozwala zredukować i wyciszyć objawy schizofrenii, czasami jest tak że leki trzeba zmienić na inne jeśli długi czas występują przykre objawy, oczywiście przy konsultacji z lekarzem prowadzącym. W przebiegu schizofrenii mogą również występować objawy depresyjne o których Pan wspomina Pisze Pan o swoim cierpieniu i myślach natrętnych dotyczących swojego zdrowia które rozumiem są dla Pana trudne i przykre dlatego zachęcam do spotkań systematycznych u psychoterapeuty, psychologa. Ważna też jest psychoedukacja dotyczącą choroby która pozwoli Panu na radzenie sobie z objawami i dostrzeganiu swoich mocnych stron w codziennym życiu. Pozdrawiam. Joanna Mokosa.