Mam 41 lat .Od 6 lat cierpię na nerwicę - do tej pory starałam się dawać radę ale bywało bardzo cięż

Mam 41 lat .Od 6 lat cierpię na nerwicę - do tej pory starałam się dawać radę ale bywało bardzo ciężko ze względu na silne objawy somatyczne. Od niespełna 3 miesięcy chodzę na psychoterapię. Pani psychoterapeutka zasugerowała żebym zrobiła badania hormonalne i na tężyczkę tak dla pewności ponieważ nigdy się nie leczyłam i nie badałam ( z wyjątkiem 6 lat temu rezonansu głowy ze względu na początkowe objawy drętwienia połowy twarzy i EEG ze względu na skurcze twarzy, szyi, mięśni wokół oczu, skaczące mięśnie ( w całym ciele) i skaczące palce u nóg i kciuka.)- wszystko ok.więc objawy były najprawdopodobniej nerwicowe. Moje objawy dzisiaj to m.im. ciągłe uczucie niepokoju i lęku, zawroty głowy, trudności z koncentracją i pamięcią, zmęczenie, drżenia mięśni (kiedy czułam się troszkę lepiej próbowałam biegać ale nogi nie chcą mnie nosić, oraz ćwiczyć jogę ale drżenia mięśni są bardzo duże poza tym po jodze dynamicznej miałam okropne drżenia mięśni i napięcia mięśni z przodu szyi może z powodu szybkich i głębokich oddechów), obniżenie nastroju, płaczliwość ( kiedy objawy się nasilają) , senność- trudności ze wstaniem , do wszystkiego muszę się praktycznie zmuszać, kołatania serca rzadziej przyspieszone tętno, duszności, zaburzenia widzenia, skurcze ale głównie stóp kiedy nimi ruszam i niekiedy boku dłoni,dalej skaczące mięśnie i palce- samoistne ale też palce u stóp mi skaczą kiedy zakładam łydkę jednej nogi na kolano drugiej, bóle mięśni, zadyszka.Generalnie czuję się jak inwalida. Obecnie mam trudności ze snem śpię po 5, 6 godzin przy czym często wybudzam się w nocy. Uczucie zimna, niekiedy cała się trzęsę , niemal zawsze zimne dłonie i stopy. Kiedy czegoś się boję objawy bardzo się nasilają łącznie z atakami paniki podczas których bardzo kręci mi się w głowie mam uczucie, że zaraz zemdleje, przez ciało przechodzą falami mrowienia i dziwne uczucie uderzenia do głowy , czuję duże mrowienia i ściskanie jak w imadle przedramion, często też silne napięcie mięśni z przodu szyi i silny lęk, ciężko mi cokolwiek powiedzieć z powodu braku koncentracji, zwykle są to pojedyncze wyrazy, odczuwam też wstręt do jedzenia. Nie mogę pracować z powodu objawów a i obowiązkom domowym ciężko jest sprostać. Zrobiłam próbę tężyczkową -wyszła dodatnia- już po 2 minutach od zaciśnięcia rękawa drgania mięśni były bardzo silne-było widać jak skacze i mięsień i igła w niego wbita. W badaniach krwi Ca całkowite, zjonizowane, magnez , sód, potas, fosfor , parathormon w normie, wit. D3 20,48, Hormony tarczycy w normie-nieco podwyższone tf4-1,78 , nieco podwyższona kreatynina w surowicy 0.93, w moczu prawidłowa. USG brzucha ok. Tarczyca też - lewy płat z niewielkimi dwoma torbielami- bez znaczenia.Z powyższymi wynikami udałam się do lekarki rodzinnej która stwierdziła że nie mam tężyczki bo wapń jest w normie i kazała tylko łykać wit. D3 4000IU bo objawy są zapewne psychogenne. W moczu mam nieliczne komórki drożdży- poszłam do ginekologa okazało się, że mam dużą nadżerkę (ostatni raz byłam 4 lata temu robiąc cykliczną cytologię) i dostałam lek przeciwgrzybiczny Trioxal ale po przeczytaniu ulotki bardzo się przestraszyłam ( generalnie mam fobie lekową i boję się że mi zaszkodzi).Poza tym lekarz był zaniepokojony i powiedział że przez 4 lata mógł się rozwinąć nowotwór - nie trudno się domyślić że mój poziom lęku sięgną zenitu zwłaszcza że moja mama ma nowotwór piersi i jest teraz przed leczeniem co również generuje lęk a tata choruje na Parkinsona. W związku z powyższym mam kilka pytań.
- Po pierwsze czy jest szansa że mam jednak też tężyczkę utajoną ( to że mam nerwicę nie ulega wątpliwości) i czy warto się udać do neurologa jeszcze na konsultacje ( nie chcę zgrywać hipochondrycznki i latać po lekarzach wyszukując chorób bo to też jest stresujące)
- po drugie czy Trioxal jest bezpieczny w stosowaniu przy dawce 2 x 200mg i koniec.Jakie jest prawdopodobieństwo poważnych działań niepożądanych. Po jakim czasie przy takim dawkowaniu lek jest usuwany z organizmu ponieważ zastanawiam się czy nie iść do psychiatry po jakieś leki na nerwicę bo czuję że być może bez tego się nie obędzie chociaż pani psycholog do tej pory doradzała jeszcze powstrzymać się od leków.( przy tężyczce utajonej też się je ponoć stosuje). Na ulotce pisze że niektóre leki psychotropowe, nasenne i przeciwlękowe mogą być stosowane dopiero po 2 tygodniach od zakończenia leczenia. Niestety czuję się fatalnie a jak pomyślę, że mogę mieć raka to wiem że nie będę miała siły na leczenie bo bo ataki paniki murowane więc bez leków psychotropowych może się nie udać tym bardziej że z takimi objawami naprawdę nie chce się żyć.
Bardzo dziękuję za pomoc