Mam 35 lat i depresję odkąd sięgam pamięcią.Dwa razy byłam u lekarza psychiatry,po kilku wizytach u

Mam 35 lat i depresję odkąd sięgam pamięcią.Dwa razy byłam u lekarza psychiatry,po kilku wizytach u pierwszego lekarza i dobranych lekach,objawy delikatnie ustąpiły,więc zaprzestałam wizyt licząc na to,że już poradzę sobie sama.Po jakimś czasie objawy się nasiliły,udałam się do innego lekarza,który również zapisał mi leki,jednak w moim życiu osobistym pojawiły się większe problemy,co doprowadziło do pobytu w szpitalu po próbie samobójczej.Pogodziłam się z tym,że mam taką chorobę,staram się jej nie przerzucać na otoczenie,jednak kolejne życiowe niepowodzenia zmusiły mnie do wizyty u psychiatry.Chodzę na wizyty,zażywam tabletki,trwa to dopiero półtorej miesiąca,ale nie czuję nawet odrobiny poprawy,mam nieustający niepokój,obawy,nie chcę sama wychodzić z domu,mam wrażenie,że każdy na mnie patrzy,nie mogę zacząć pracy (choć sytuacja finansowa mnie do tego zmusza),ale jestem ciągle wystraszona i nie mogę wystartować.Dodam,że w towarzystwie jestem "wygadana",błyskotliwa,dowcipna i nikt poza moim partnerem nie podejrzewa,że w środku jestem wrakiem człowieka.Jak się zmotywować do działania i nie bać? Przecież ten strach jest irracjonalny,nikt mi nie zrobi krzywdy,a jednak boję się wszystkiego.Może dodatkowo wizyta u psychologa?