Mam 26 lat od dluzszego czasu wybieram sie do psychiatry ale brakuje mi odwagi. Od prawie 3 lat walc

Mam 26 lat od dluzszego czasu wybieram sie do psychiatry ale brakuje mi odwagi. Od prawie 3 lat walcze ze smutkiem z niska samoocena 4 lata siedzialam w domu ze względu na ciaze male dziecko pozniej nie mialam jak wrócić do pracy ponieważ zostalam samotna matka i nie umialam sobie z tym poradzic. Kieszkam wraz z dzieckiem u ojczyma i mamy niestety ojczym jest bardzo ciezkim czlowiekiem przez niego jestem z dzieckiem odizolowalam od ludzi,rodziny przez to zamknelam sie w sobie czuje sie najgorsza nic mnie nie cieszy jestem ciagle smutna nie umiem rozmawiać z ludzmi pesze sie czerwienie jestem bardzo zamknięta w sobie mam niska samoocene czuje sie gorsza do rodziny od pół roku pracuje w sklepienalenintak sie nawet szef ze mnie smieje ze jestem dziwna ze nie poradzę sobie na kasie tylko mam wykladac towar ogolnie strasznie sie stresuje nie moge sie skupic,wszystko zapominam przeraża mnie kazdy dzien każdy dzień jest dla mnie walka. Nie mogę sobie na nowo ulozyc zycia ponieważ nie mogę nikogo do domu wpuścić nie mam koleżanek jestem ciagle sama. Ojczym przez swoje znęcanie się dziala tak ze juz nie mam nadziei ze cos sie zmini. Czy to jest depresja ?