Mam 25 lat. Mam problem przedwczesnego wytrysku. Dochodzi do niego w czasie krótszym niż 20 sekund.

Mam 25 lat. Mam problem przedwczesnego wytrysku. Dochodzi do niego w czasie krótszym niż 20 sekund. Jest to bardzo krępujące. Jestem po operacji spodziectwa w dzieciństwie, urolog stwierdził że wszystko jest prawidłowo. Lek przed stosunkiem priligy nie zadziałał. Kompletnie nie wiem czy jest szansa na normalne życie i poczucie się normalnym mężczyzną. Dodatkowo bardzo szybko przychodzi mi erekcja i to nie tylko w kontaktach z partnerką, często w niekontrolowany sposób na basenie, wizyta u lekarza.. Już nie wiem jakiej ścieżki się złapać.

2 odpowiedzi


Szanowny Panie, zapraszam na konsultację urologiczną.

Szukasz psychologa?

Pierwsza sesja wprowadzająca za darmo z Terapia by ZnanyLekarz

Wypełnij formularz
Znajdź eksperta

Szanowny Panie, to, co Pan opisuje, jest dla wielu mężczyzn bardzo obciążające emocjonalnie, ale jednocześnie jest to problem, który występuje częściej, niż się wydaje i w zdecydowanej większości przypadków można go skutecznie leczyć. Poczucie wstydu czy „utraty kontroli” jest w tej sytuacji bardzo zrozumiałe. Przedwczesny wytrysk często wiąże się z nadwrażliwością układu nerwowego i bardzo szybkim narastaniem pobudzenia. U części osób jest to uwarunkowane biologicznie (np. większa reaktywność), a u części dodatkowo wzmacniane przez napięcie i koncentrację na tym, „żeby wytrzymać dłużej”. Im większa presja i kontrola, tym szybciej organizm „zamyka” reakcję poprzez wytrysk. Szybkie pojawianie się erekcji w różnych sytuacjach również może wskazywać na wysoką pobudliwość układu seksualnego, a nie na „nieprawidłowość”. To, że lek typu Priligy nie zadziałał, nie oznacza braku możliwości poprawy – nie u każdego farmakoterapia jest skuteczna i często kluczowa jest praca nad mechanizmem pobudzenia i regulacji reakcji. Pomocne są konkretne techniki, które uczą kontroli pobudzenia, np. trening zatrzymywania i wznawiania stymulacji (stop–start) czy praca z napięciem ciała i oddechem, tak aby obniżać poziom pobudzenia zanim osiągnie punkt „bez powrotu”. Równie ważne jest stopniowe odchodzenie od koncentracji na wyniku na rzecz doznania i kontaktu. Warto również podejść do tego w formie diagnozy różnicowej, aby uwzględnić zarówno czynniki biologiczne, jak i psychologiczne – szczególnie że operacja w dzieciństwie, mimo prawidłowego efektu, mogła wpłynąć na sposób odczuwania ciała i napięcie wokół seksualności. To nie jest sytuacja bez wyjścia ani coś, co przekreśla „normalne życie seksualne” – to konkretny mechanizm, którego można się nauczyć regulować. Zapraszam do kontaktu online

Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.