Mam 25 lat. Mam problem przedwczesnego wytrysku. Dochodzi do niego w czasie krótszym niż 20 sekund.
Mam 25 lat. Mam problem przedwczesnego wytrysku. Dochodzi do niego w czasie krótszym niż 20 sekund. Jest to bardzo krępujące. Jestem po operacji spodziectwa w dzieciństwie, urolog stwierdził że wszystko jest prawidłowo. Lek przed stosunkiem priligy nie zadziałał. Kompletnie nie wiem czy jest szansa na normalne życie i poczucie się normalnym mężczyzną. Dodatkowo bardzo szybko przychodzi mi erekcja i to nie tylko w kontaktach z partnerką, często w niekontrolowany sposób na basenie, wizyta u lekarza.. Już nie wiem jakiej ścieżki się złapać.
2 odpowiedzi
Szanowny Panie, to, co Pan opisuje, jest dla wielu mężczyzn bardzo obciążające emocjonalnie, ale jednocześnie jest to problem, który występuje częściej, niż się wydaje i w zdecydowanej większości przypadków można go skutecznie leczyć. Poczucie wstydu czy „utraty kontroli” jest w tej sytuacji bardzo zrozumiałe. Przedwczesny wytrysk często wiąże się z nadwrażliwością układu nerwowego i bardzo szybkim narastaniem pobudzenia. U części osób jest to uwarunkowane biologicznie (np. większa reaktywność), a u części dodatkowo wzmacniane przez napięcie i koncentrację na tym, „żeby wytrzymać dłużej”. Im większa presja i kontrola, tym szybciej organizm „zamyka” reakcję poprzez wytrysk. Szybkie pojawianie się erekcji w różnych sytuacjach również może wskazywać na wysoką pobudliwość układu seksualnego, a nie na „nieprawidłowość”. To, że lek typu Priligy nie zadziałał, nie oznacza braku możliwości poprawy – nie u każdego farmakoterapia jest skuteczna i często kluczowa jest praca nad mechanizmem pobudzenia i regulacji reakcji. Pomocne są konkretne techniki, które uczą kontroli pobudzenia, np. trening zatrzymywania i wznawiania stymulacji (stop–start) czy praca z napięciem ciała i oddechem, tak aby obniżać poziom pobudzenia zanim osiągnie punkt „bez powrotu”. Równie ważne jest stopniowe odchodzenie od koncentracji na wyniku na rzecz doznania i kontaktu. Warto również podejść do tego w formie diagnozy różnicowej, aby uwzględnić zarówno czynniki biologiczne, jak i psychologiczne – szczególnie że operacja w dzieciństwie, mimo prawidłowego efektu, mogła wpłynąć na sposób odczuwania ciała i napięcie wokół seksualności. To nie jest sytuacja bez wyjścia ani coś, co przekreśla „normalne życie seksualne” – to konkretny mechanizm, którego można się nauczyć regulować. Zapraszam do kontaktu online
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.


