Mam 17 letniego syna ktory zachowuje sie nieznosnie ,niema szacunku do nikogo ,a nawet od swoich rod

Witam, Należy się zastanowić skąd wynika zachowanie Pani syna. To w jaki sposób postępuje może być efektem bardzo wielu czynników i aby móc Pani pomóc w tej sytuacji należy skorzystać z pomocy psychologa lub psychoterapeuty prowadzącego terapię rodzinną. Na podstawie tego, co Pani pisze nie można stwierdzić dlaczego syn tak się zachowuje tj. czy wynika to np. ze środowiska rodzinnego czy z rówieśniczego. Sam fakt, że opisuje Pani trudności z dzieckiem sugeruje, że jest Pani zmotywowana do wsparcia go i poszukania rozwiązania tych trudności. Pozdrawiam, Cedrowska

Dzień dobry, dziękuję za pytanie:D Cóż, przywilej młodości - nie słuchać innych i robić swoje:D Rozumiem, że dużym wyzwaniem jest dla Państwa taki młody człowiek, który wymaga, żeby traktować go poważnie... jak dorosłego:D Przy czym jego zachowanie odbiega od zachowań tzw. dorosłych... Jako mam nastolatków, mogę Panią tylko zaprosić do konsultacji. Każda sytuacja jest inna. Każdy dom jest inny. Każda rodzina ma inny styl życia i daje inne warunki do rozwoju młodemu człowiekowi. Trudno generalizować i dawać rady bez przyjrzenia się szczegółom. Jeśli Pani gotowa - zapraszam na konsultację. Sprawdzimy, co jest możliwe do zrobienia - żeby było Pani łatwiej. A do tego czasu proszę "rejestrować" w pamięci (A jeszcze lepiej w notatniku" chwile, kiedy jest Państwo dobrze razem. Nasz rozum lubi zapamiętywać to, co stresuje i boli, zamiast to, co przyjemne. Jeśli wykona Pani to zadanie, zrobi Pani wielki krok w kierunku porozumienia w domu:D Trzymam kciuki:D Monika Kurdej mama dwóch nastolatków:D

Okres dojrzewania jest bardzo burzliwym czasem w życiu człowieka. Jednak jest jednym z bardzo potrzebnych etapów rozwoju. Jeśli ma Pani poczucie niepokoju w związku z zachowaniem syna, proszę umówić się na wizytę do psychologa. Pozdrawiam!

Witam, proponuję udać się - najlepiej z synem - do psychologa/psychoterapeuty. Zachowania syna mogą mieć różne przyczyny i specjalista pomoże mu poradzić sobie z trudnościami. Pozdrawiam Agnieszka Bąk

Syn jest w okresie dojrzewania i buntu, takie zachowania mogą być normalne, ważne, aby Pani sobie z nimi radziła. Proponuje na początku samej udać się do psychoterapeuty, a później jeśli będzie, to konieczne z synem. Pozdrawiam Piotr Włodarczyk

Witam Panią serdecznie, Z Pani wpisu można wnioskować, że zależy Pani na dobrych relacjach z synem, i chciałaby Pani znaleźć rozwiązanie sytuacji, w której prawdopodobnie czuje Pani bezsilność. Biorąc pod uwagę, że syn znajduje się obecnie w wieku dojrzewania, tak fizycznego jak i psychospołecznego, może on doświadczać najróżniejszych i bardzo intensywnych zmian, które chcąc nie chcąc mają silny wpływ na jego zachowanie. To czas poszukiwania własnej tożsamości, niezależności, odnajdywania i eksperymentowania z ekspresją własnych przekonań czy manifestowania swej przynależności do określonych grup rówieśniczych. W ten okres, nieodłącznie wpisany jest również bunt wobec dotychczasowych autorytetów. Temu procesowi najczęściej towarzyszą silne i gwałtowne wahania nastroju, impulsywność, trudność w kontrolowaniu emocji. Może pojawić się także agresja lub autoagresja. To czas trudny zarówno dla samego nastolatka, jak i dla jego najbliższego otoczenia. Wymaga jednak wrażliwości, cierpliwości i zrozumienia. Jeżeli chciałaby Pani pomóc synowi oraz swojej rodzinie, pomyślnie przejść przez ten trudny dla Was czas, zachęcam gorąco do konsultacji z psychologiem, który wesprze emocjonalnie, wyposaży Państwa w niezbędną wiedzę m.in. na temat etapów rozwojowych dziecka oraz pomoże Wam znaleźć sposób na budowanie mostów, które łączą zamiast murów, które dzielą. Życzę Pani i Pani rodzinie wszystkiego dobrego, Katarzyna Maja Sowińska