Mam 17 lat i odkąd pamiętam jestem strasznie nieśmiała, bardzo mi to utrudnia życie. Czynności takie

Mam 17 lat i odkąd pamiętam jestem strasznie nieśmiała, bardzo mi to utrudnia życie. Czynności takie jak pójście do sklepu czy wyjście do kina powodują że cała się pocę i trzęsę. Unikam miejsc gdzie jest pełno ludzi, nie lubie wchodzić do pomieszczenia kiedy wszyscy już są na swoich miejscach. Boję się rozmawiać z ludzi, ponieważ denerwuje się, że powiem coś źle i ten ktoś będzie się śmiać ze mnie. Nieraz kiedy powiedziałam coś źle, powracałam do tego w myślach nawet po kilku miesiącach i wypomniałam to sobie. W szkole na lekcji nie odzywam się prawie w ogóle, nawet jak znam odpowiedz, gdyż nie lubie, jak ludzie skupiają na mnie uwagę, a kiedy przechodzę korytarzem szkolnym, mam wrażenie, że ludzie się na mnie patrzą i zaczynam zachowywać się dziwnie. Moja mama często się śmieje ze mnie i mówi, że nie poradzę sobie w życiu, jeżeli będę się wszystkiego bać, jednak ja próbuje się otworzyć, ale nie umiem. A jak jej powiedziałam, że chciałabym iść do psychologa, stwierdziła że mi nic nie pomoże i zaczęła mówić, że też kiedyś była nieśmiała, po prostu z tego wyrosła, stąd moje pytanie. Jest szansa, że uda mi się pokonać nieśmiałość, czy raczej spróbować wizyty u psychologa?