Lenistwo czy choroba ?

Witam. Może zacznę od tego, że mam 27 lat i wiem gdzie leży problem ale ciągle popełniam te same błędy... Patrząc w lustro czuje do siebie niechęć, nie potrafię sie ukierunkować. Podjąłem studia trzeci raz i znowu nie doprowadziłem tego do końca i to z własnego lenistwa i głupoty, materiał ogarniałem i wiem, że zdałbym to bez problemu ale znowu coś zawiodło... lenistwo ? da się takie coś wyleczyć w jakiś sposób ? Przez własną głupotę zaprzepaściłem kilka życiowych szans na ogarnięcie. Dostałem można by powiedzieć w spadku około 60 tyś i wydałem to na głupoty, nie pracuje(zajmowałem sie czymś co można by nazwać potocznie "kombinowaniem") z tym udało mi się skończyć i myślę o podjęciu pracy ale boje sie, że znowu za jakiś czas mi sie odwidzi... jest aktywny fizycznie, lubie sport i trenowałem sztuki walk... zawsze tylko jakiś czas i odpuszczałem z błahych powodów a słyszałem, żę bardzo szybko łapie i szybko zaliczłem progres i mógłbym coś osiągnać a jednak odpuszczałem ... do tego obwiniam sie za zakończenie związku z kobietą do której czułem coś wyjątkowego. Jestem nerwowy ale staram sie z tym walczyć i jest lepiej. Kiedyś miałem poroblem z narkotykami (amfetamina) był to okres około 2/3 lat 19-21 i rzuciłem to z dnia na dzień bez wiekszego problemu. Teraz zachodzę w głowie jak uświadomić mame, żę znowu dałem ciała i pieniądze przepadły... nie chce jej dawać kolejnego powodu do zmarwień i tak ich ma wystarczająco ... przez to wszystko nie potrafię spać, ciągle myśle jak mogłem to wszystko tak zawalić. Nie raz już zbierałem sie do wizyty u kogoś kto myśle, żę mógłbym mi pomóc tylko zastanawiam sie jak ? Dostane receptę na życie czy lenistwo ? Z tego wszystkiego najbardziej boli mnie to, że zawiodłem matke która tak bardzo we mnie wierzyła. Z góry dziękuje za odpowiedzi. Pozdrawiam