Leczenie farmakologiczne

Witam. W listopadzie po ciężkiej i długiej chorobie zmarła moja mama. Od tego czasu stopniowo przestałam kontrolować swoje życie - przytyłam, przestałam panować nad finansami, co z kolei spowodowało długi, zdecydowanie spadła moja efektywność w pracy - pracuję z ludźmi, teraz o wiele trudniej kontrolować mi emocje, czy po prostu kojarzyć pewne istotne fakty. Zdecydowałam się na przeprowadzkę w nadziei, że może taki "nowy start" coś zmieni, natomiast mój nastrój poprawił się na chwilę. Miałam kilka lat temu problemy nerwicowe, obecnie wróciły mi niektóre z jej objawów, co prawda zdecydowanie mniej intensywnie, bo zdaję sobie sprawę z ich przyczyn i w jakimś stopniu kontroluję, najgorszy z nich to utrudnienia w przełykaniu, co prowadzi do problemów z jedzeniem. Mam chwile, kiedy staram się zebrać w sobie i jakoś wyprostować wszystko naokoło, ale potem zawsze przychodzi przekonanie, że nic się nie uda i tak naprawdę nie ma to wszystko większego sensu. Czuję się, jakby wszystko, co najlepsze, już było za mną, nie mam na co czekać, bo tak naprawdę z miesiąca na miesiąc jest coraz gorzej. Zdaję sobie sprawę, że nie przepracowałam śmierci mamy, że stres spowodowany długami dokłada swoje (powiedziałabym, ze obezwładnia), jak również, że jestem przepracowana - od trzech lat praktycznie każdy urlop spędzałam w szpitalu przy mamie. Martwi mnie natomiast to, ze coraz mniej radzę sobie z codziennymi sprawami, nie potrafię wyjść z tego poczucia beznadziei, nie robię już praktycznie nic z tego, co kiedyś mnie nie interesowało. Czy jakieś leczenie farmakologiczne miałoby sens w moim przypadku? Dodam, że jednym z objawów nerwicy, z którym do dziś nie umiem sobie poradzić jest brak możliwości przyjmowania tabletek.