Jestem z lekomanem. Jak mam mu pomóc?

Dzień dobry,
Rozumiem, że boryka się Pani z bardzo trudną sytuacją. Przypuszczam, że codzienne obserwowanie jak Pani narzeczony „zatruwa się” lekami, wywołuje u Pani wiele przykrych emocji. Poza tym nie do końca wie Pani, jak mu pomóc.
Proponuję Pani kontakt z ośrodkiem, stowarzyszeniem, organizacją zajmującymi się pracą z osobami uzależnionymi. Uzyska tam Pani informacje na temat tego, czy Pani narzeczony jest uzależniony, czy nie. Rozumiem, że nie jest Pani tego pewna. Poza tym dowie się Pani, jak radzić sobie z takim poważnym problemem. W takich miejscach często funkcjonują też grupy wsparcia dla bliskich osób uzależnionych.
Proszę szukać pomocy, zmaganie się z takim problemem, jest bardzo wyczerpujące. Wsparcie ze strony innych, doda Pani otuchy i siły.
Gdyby miała Pani inne pytania, proszę o kontakt.

Na pewno należy otwarcie i wprost porozmawiać na ten temat. Nawet leki dostępne bez recepty, jak Paracetamol, nadużywane mogą się okazać śmiertelnie niebezpieczne. W przypadku tego leku już 6 tabletek po 500 mg może powodować niebezpieczne komplikacje. Warto przyjrzeć się dokładnie i policzyć ilości konkretnych środków które zażywa.
Zapewne istnieje jakaś przyczyna dla której narzeczony tak właśnie postępuje. Być może są to rzeczywiste schorzenia somatyczne, być może przewlekły ból, a być może obawa o zdrowie i przekonanie o profilaktycznym działaniu niektórych leków. W pierwszych dwóch przypadkach należy skierować taką osobę do lekarza pierwszego kontaktu lub specjalisty. W ostatnim przypadku - do psychoterapeuty leczącemu lęk o zdrowie (hipochondrię) i jego pochodne. Uzależnienie od leków, w zależności od stadium można leczyć w warunkach szpitalnych na oddziałach odwykowych w szpitalach psychiatrycznych lub ambulatoryjnie jeśli jest to bezpieczne dla pacjenta. Mam nadzieję, że ta odpowiedź Pani pomoże.

Dzień dobry,

postępowanie zależy od typu jakich ewentualnie używa. Mogą to być: 1) opiody (Tramal, Tramadol, Fentanyl, Tiocodin itp.), 2) leki nasenne i uspokajające, głównie benzodiazepiny (Estazolam, Afobam, Xanax, Alpragen) 3) niebenzodiazepinowe leki nasenne (Nasen, Stilnox, Immovane, Nioxine, itp.). Tak czy inaczej każde z nich powodują zarówno uzależnienie psychiczne, jak i fizyczne. Prędzej czy później pojawią się, wiec objawy odstawienne, głównie: bezsenność, rozdrażnienie, stany lękowe i z czasem coraz bardziej pogarszają funkcjonowanie. Są to leki do krótkotrwałego stosowania i regularne ich używanie prowadzi do wzrostu tolerancji i uzależnienia. Każdą z tych substancji odstawia się nieco inaczej i zawsze powinny być odstawiane pod kontrola lekarza psychiatry lub w zamkniętych ośrodkach detoksykacyjnych. Jeśli jednak ma się to udać osoba stosująca powyższe substancje musi być do tego zmotywowana, co oznacza, że nie da się nic zrobić wbrew jej woli. Na początek może Pani spróbować szczerze z nim o tym porozmawiać i spróbować przekonać go do ich odstawienia.

Z poważaniem.
Adam Zajączkowski