Jestem od miesiąca na diecie keto/39 lat/. czuję się dobrze,zmierzyłam rano na czczo cukier glukomet

Dziękuję za informację. Wynik 116 mg/dl na czczo rzeczywiście przekracza normę (prawidłowo <100 mg/dl, 100–125 mg/dl to stan przedcukrzycowy), ale w kontekście diety ketogenicznej nie musi to oznaczać rozwoju cukrzycy. Przy długotrwałym, bardzo niskim spożyciu węglowodanów u części osób dochodzi do zjawiska tzw. fizjologicznej insulinooporności poposiłkowej/porannej (ang. "adaptive glucose sparing"/"physiological insulin resistance"). Mechanizm polega na tym, że tkanki obwodowe (mięśnie) przestawiają się na spalanie tłuszczu i wolnych kwasów tłuszczowych jako głównego źródła energii i zaczynają "oszczędzać" glukozę dla mózgu i innych tkanek zależnych od niej – stąd poranne wartości mogą być podwyższone mimo braku rzeczywistej choroby metabolicznej. Nie jest to jednak coś, co można ostatecznie rozstrzygnąć na podstawie jednego pomiaru glukometrem. Zalecałbym: 1. Kilkukrotny pomiar glukozy na czczo w kolejnych dniach – dla potwierdzenia, czy wynik się powtarza. 2. Oznaczenie HbA1c (hemoglobiny glikowanej) – ten parametr pokazuje średnie stężenie glukozy z ostatnich ok. 3 miesięcy i nie jest zaburzany przez dietę ketogeniczną w ten sam sposób. 3. Ewentualnie test OGTT (krzywa cukrzycowa), jeśli HbA1c budzi wątpliwości – trzeba jednak pamiętać, że u osób na diecie ketogenicznej wynik OGTT może być fałszywie zaburzony i wymaga kilkudniowego "wprowadzenia" węglowodanów przed testem, by był miarodajny. Na tym etapie nie ma podstaw, by w trybie pilnym przerywać dietę – proszę jednak o wykonanie powyższej diagnostyki i umówienie się na wizytę kontrolną, żeby ustalić, czy to zjawisko fizjologiczne, czy jednak wymaga dalszej uwagi. Chciałbym też dodać, że dietą zalecaną dla ogółu społeczeństwa – w tym w prewencji chorób sercowo-naczyniowych i metabolicznych – pozostaje dieta śródziemnomorska, dla której istnieje najsilniejsza i najbardziej spójna baza dowodowa. Dieta ketogeniczna nie ma obecnie potwierdzenia naukowego jako korzystna dla większości populacji – jej stosowanie poza ściśle określonymi wskazaniami medycznymi (np. lekooporna padaczka) powinno być krótkoterminowe i najlepiej odbywać się pod kontrolą lekarską, m.in. ze względu na możliwe zaburzenia gospodarki lipidowej i węglowodanowej.