Jestem 21letnią studentką.Odkąd pamiętam, moje nastroje zmieniały się jak "za pstryknięciem palców".

Jestem 21letnią studentką.Odkąd pamiętam, moje nastroje zmieniały się jak "za pstryknięciem palców". Już jako dziecko ze śmiechu mogłam w zaledwie kilka sekund przejść w atak płaczu, histerii, zdenerwowania. Łatwo jest mnie zdenetwować, czuję wtedy jakby mnie "paliło" od środka z nerwów. Przeszłam sporo w życiu, mama nie była zbytnio nigdy zainteresowana moją osobą, tata znalazł nową kobietę gdy miałam kilka lat. Nie myślę o tym, po części się z tym pogodziłam. Jestem zdania iż kiedyś założę swoją rodzinę, której dam ogrom miłości. Ale do rzeczy. Martwi mnie iż (bez większej zmiany w życiu osobistym) od około roku zmienność nastrojów pogłębiła się. Potrafię 2 dni być w stanie euforii jakby nie wiem czy mogę tak to nazywać. Chciałabym robić wszystko, nie boje się niczego, "ryzykuję", potrafię wziąć kredyt i nawet nie wiem po co. Następnie kilka dni mam stany jakby depresyjne - czuję się pusta w środku, ogromne wyobcowanie, niezrozumienie...Boję się odrzucenia innych, czuję że nie pasuję do tego świata, nic nie ma sensu. I tak na zmianę - kilka dni najweselsza i najodważniejsza, następnie kilka dni chodzę "bez życia" po prostu egzystuję. Są też stany jakby neutralne w miare, czyli z reguły normalny dzień z lekkimi napadami tryskającej energii albo nagłego smutku, ale chwilowe. Co mi dolega? Męczy mnie i bliskich ta zmiana nastrojów, nigdy nie wiadomo na jaki dzień trafią oni i ja, mam wrażenie że te zmiany są coraz wyraźniejsze i "intensywniejsze" ale w sumie zawsze szybko wpadałam w złość, niezrozumienie, a zaraz się śmiałam każdy mówił że taki charakter. Ale coraz częściej słyszę że coś jest ze mną nie tak. Czuję że coś we mnie jest nie w porządku