jak sobie radzić z zazdroscią a do tego odległoscią od bliskiej osoby jest mi cięzko zaufac i mówic

Często problem związany z zazdrością leży dużo głębiej niż się wydaje, jest zakorzeniony w emocjach, dzieciństwie i wcześniejszych doświadczeniach związkowych. Jeśli istnieje taka możliwość, proszę udać się do psychologa/terapeuty w okolicy który zgłębi wiedzę dotyczącą problemu i będzie pracował nad zazdrością i zwiększeniem zaufania. Pozdrawiam serdecznie, Magdalena Czech

Zaakceptowanie swoich emocji i pozwolenie sobie na ich przeżywanie prowadzi do uwolnienia, tym samym zwiększa się nasza zdolność o rozumienia siebie, swoich potrzeb i oczekiwań. Polecam terapię skoncentrowaną na rozwiązaniach - pozwoli na znalezienie działań/zachowań przydatnych w radzeniu sobie z zazdrością, zaufaniem i przeżywaniem emocji

Jak sobie radzić z emocjami? Proszę częściej rozmawiać z bliskimi. Jeśli trudno jest rozmawiać, proponuję psychoterapię indywidualną

Zachęcam jak najbardziej do bezpośredniego kontaktu z psychologiem lub psychoterapeutą w celu podjęcia psychoterapii, w wyniku której będzie możliwe przyjrzenie się sobie oraz odpowiedzenie na pytania co jest przyczyną zazdrości i skąd wynika taka trudność w rozmawianiu o emocjach.

To trudne odsłonić Siebie. Uczucia w relacji, zwłaszcza Tej bliskiej, uruchamiają wiele emocji, które czasem się mieszają, warto je wtedy poukładać.

Witam W pomocy z zazdrością musi Pani pomóc specjalista ale również osoba z którą jest Pani ( jakie sytuacje czy zachowania tej drugiej osoby z którą jest Pani w związku wywołują w Pani zazdrość ? Nie mówi Pani o swoich uczuciach ponieważ nie chce być Pani zraniona czy odrzucona? może warto popracować nad bezpieczeństwem i zaufaniem w związku. Zachęcam do konsultacji ze specjalistą.

Dzień dobry, z tego co Pan/Pani pisze to trudność polega na zaufaniu i poczuciu, że jest się ważnym dla drugiej osoby, na tyle ważnym, że ta druga osoba nie zostawi, nie wykorzysta, też tęskni. Związki na odległość są o tyle trudne, że nie ma tak częstej i łatwej dostępnośći drugiej osoby, stąd może rodzić się niepokój i zachwiać poczucie bezpieczeństwa. Takie tematy często maja źródło w dzieciństwie, we wzorcach relacji bliskich z rodzicami, na ile oni byli dostępni, na ile można było się do nich odwołać i dostać wsparcie w sytuacji zachwianego poczucia bezpieczeństwa. Na ile rodzice dawali dziecku poczucie, że jest ono ważne bez względu na wszystko, że jego potrzeby są ważne, a nie było ono do czegoś wykorzystywane. Na obniżone zaufanie mogą wpływać także historie z poprzednich związków. Warto w takiej sytuacji zastanowić się na ile obawy są realne, na ile wyobrażenia dotyczące zazdrości się sprawdzają, a na ile są obawami. W znalezeniu i przepracowaniu źródeł zazdrości, a także w otwieraniu się na mówienie o emocjach pomocna jest psychoterapia. Polecam skorzystanie choćby z konstultacji na początek. życzę powodzenia Barbara Matla

Warto zaakceptować pojawiającą się zazdrość zdefiniować jaka potrzeba za nią stoi np. ważności, bliskości, miłości itd. Potem warto się zastanowić, co w relacji miałoby się wydarzyć, żeby poczuć większe zaspokojenie potrzeb. Proszę pomyśleć co jest potrzebne, aby łatwiej było mówić o swoich potrzebach i emocjach.

Witam. Kwestia zazdrości ma dużo wspólnego z samooceną. Zaufanie z dotychczasowymi doświadczeniami. Nieumiejętność mówienia o emocjach, także jest dość powszechnym problemem w relacjach interpersonalnych. Warto byłoby przepracować te kwestie, poszukać przyczyn problemu i nauczyć się mówić o swoich emocjach wprost. W ten sposób wiele konfliktów może zostać rozwiązanych dużo szybciej, zanim pojawi się zazdrość. Polecam indywidualną terapię poznawczo-behawioralną, gdzie zmiana myśli i nawyków idzie w parze.

Emocje są nośnikiem naszych potrzeb, wartosci,etc. To reakcje na pojawiające się bodźce, które maja dla nas pewne znaczenie. Zazdrość to nic innego jak jedna z tych emocji pod kapeluszem, której kryje się dla nas ważny sygnał, informacja. Aby moc się temu przyjrzeć zachęcam do prowadzenia własnego dziennika emocji. Polega to na zapisywaniu tego, co czuliśmy w danym dniu, w sytuacjach dla nas ważnych. Zadawanie sobie dla przykładu poniższych pytań pozwala poszerzyć własna perspektywę, umożliwia kontakt z samym sobą, prowadzi też do akceptacji emocji takimi jakie są. 1) co czuje/czułam? 2) jak nazwę ta emocje? 3) o czym ona mnie informuje? 4) gdzie w ciele ja czuła/-em? Jakie odczucia fizyczne jej towarzysza? 5) po co pojawiła się we mnie ta emocja? Co ona chce mi powiedzieć? 6)Jaka sytuacja wywołała we mnie tę emocję (pomysł o przyczynie)? Gdy czujemy zazdrość możemy zorientować się, czego nam brakuje, czego potrzebujemy... odkrywanie i dochodzenie do naszych prawdziwych potrzeb pozwala nam na bardziej świadome ich odczuwanie, rozpoznawanie i tworzenie rozwiązań, które prowadzą do ich zaspokajania. Oczywiście polecam także konsultacje z psychologiem/terapeuta celem psychoedukacji i pracy z własnymi emocjami i potrzebami.

Żadnych porad na skróty... Mam za mało danych na temat Pana sytuacji, ale to co Pan napisał wskazuje na konieczność psychoterapii.

Relacja na odległość sama w sobie jest trudna i wymaga od nas pokładów których może nie wymagać bycie z drugą osobą na miejscu. Może też wyciągać troszkę mocniej i szybciej nasze trudności w tworzeniu bliskich relacji. Bliskie jest mi to co napisał Pan Stanisław, nie jest łatwo odsłonić siebie, zajrzeć pod swoją skorupkę, pokazać drugiej osobie i sobie samemu tak na prawdę, co tam w środku jest. A czasami to co w środku, to zupełnie co innego niż na zewnątrz. Zachęcam do przyjrzenia się swoim emocjom i sytuacjom w jakich się pojawiają, jaka potrzeba może być pod nimi, o czym one mówią. Spotkanie z psychoterapeutą może być dla Pana/Pani pomocne i może pomóc przyjrzeć się temu. Pozdrawiam serdecznie, Gabriela Bajor - Ośrodek Centrum

Problem dotyczacy zazdrosci i towarzyszacym jej emocjom, odczuciom-najczesniej wiaze sie z kwestia obnizonego, nieadekwatnego poczucia wlasnej wartosci. Warto popracowac nad tym zagadnieniem w ramach treningu psychologicznego i psychoedukacji w zakresie terapii poznawczo-behawioralnej, (jak radzic sobie z samotnoscia/koniecznoscia przebywania samemu) z psychologiem.

Dzień dobry, ciężko stwierdzić jakie są przyczyny zazdrości i braku zaufania w związku. Jeśli jest możliwość, proszę udać się do psychologa/terapeuty.

Warto zastanowić się nad tym, co stanowi źródło takiego problemu- czy brak zaufania wynika z poprzednich, negatywnych doświadczeń w związkach, czy doświadczył/a Pan/Pani nieprzyjemnej sytuacji z obecnym partnerem/partnerką. W przypadku negatywnych przekonań zalecana byłaby terapia poznawczo-behawioralna (zwłaszcza wykorzystująca elementy terapii schematów). W przypadku problemów w związku można zastanowić się czy nie zdecydowaliby się Państwo na terapię par. Już kilka sesji może podnieść jakość relacji oraz usprawnić komunikację pomiędzy partnerami oraz ich wzajemne zrozumienie. Warto także w pierwszej kolejności porozmawiać z osobą bliską na temat swoich emocji i tej sytuacji. Taka rozmowa bardzo często także emocjonalnie zbliża oboje partnerów.

Dzień dobry, zapraszam Panią na sesję psychologiczną. Wspólnie przyjrzymy się problemowi i poszukamy rozwiązań. Z pozdrowieniami, Joanna Jaworska

Zachęcam do konsultacji ze specjalistą, który pomoże Pani przepracować zazdrość, pozdrawiam

Witam serdecznie, możliwości poradzenia sobie jest wiele ale przy tej ilości informacji trudno ocenić, która forma byłaby najlepsza: 1. Rozmowa z partnerem/partnerką, podzielenie się problemem, obawami, chęcią pracy nad nim. 2. Warsztaty dotyczące zazdrości czy komunikacji "emocjonalnej" np. indywidualne lub dla par 3. Terapia partnerska jeśli problem w relacji jest bardziej złożony 4. Wsparcie psychologiczne u psychologa lub psychoterapeuty - Jest doraźną formą pomocy (często krótszą w czasie niż psychoterapia). Wsparcie psychologiczne ukierunkowane jest na pomoc w nagłych zmianach czy kryzysach życiowych, dając narzędzia do tego, by skutecznie radzić sobie w życiu codziennym w obliczu tych zmian. Psychoterapia natomiast w większym stopniu skupia się na wewnętrznych przyczynach doświadczanych trudności, mając na celu nie tylko wyposażenie pacjenta w skuteczne sposoby radzenia sobie, ale także dążąc do bardziej trwałych zmian w sposobie funkcjonowania (w sposobie myślenia np. o sobie lub o innych, odczuwania, reagowania). 5. Wspomniana wyżej psychoterapia z psychoterapeutą jeśli problem jest bardziej złożony i wynika np. z nasilonych własnych trudności np. ze stylem przywiązania, samooceną itd. Psychoterapia może również pomóc mówić o emocjach i zobaczyć skąd wynikają te trudności 6. Poradniki psychologiczne: jest kilka dobrej literatury dotyczącej zazdrości oraz dotyczącej poprawy różnych aspektów w relacji partnerskiej np. komunikacji czy rozmowy o emocjach, potrzebach Podaje je poniżej: 1. Porozmawiajmy o emocjach. Zeszyt ćwiczeń dla par: Kallos-Lilly V., Fitzgerals J. - świetna książka dla par z trudnościami ale nie tylko, właściwie dla wszystkich par :) 2. Lekarstwo na zazdrość: Leahy R. - bardzo bardzo dobra książka o zazdrości i jak się z nią uporaż 3. 5 języków miłości: Chapman G. - pomocne w budowaniu satysfakcjonującej relacji 4. 7 zasad udanego małżeństwa: Gottman John M., Silver Nan - także pomocne w budowaniu satysfakcjonującej relacji 5. Lęk przed opuszczeniem. Jak go przezwyciężyć i zbudować zdrowy związek oparty na bliskości i zaufaniu. Michelle Skeen. - dla osoby u której mogą występować nasilone obawy przed odrzuceniem, opuszczeniem a to może wpływać na zazdrość. Powodzenia w pracy nad problemem, trzymam kciuki. Zapraszam również do siebie na konsultację ponieważ zajmuję się problemem zazdrości, problemami z emocjami i ich wyrażaniem i brakiem zaufania. Sylwia Michalak

Zazdrość i odległość mogą być naprawdę trudne do zniesienia, zwłaszcza gdy trudno ci ufać i otworzyć się na emocje. Przede wszystkim warto zrozumieć, że zazdrość jest naturalną reakcją, ale nie musi oznaczać, że wszystko jest w porządku. Może to być znak, że czujesz się niepewnie w relacji lub boisz się utraty bliskiej osoby. Jeśli chodzi o zaufanie, warto zacząć od małych kroków – spróbuj otworzyć się na rozmowy, nawet jeśli na początku będą one trudne. Być może nie musisz od razu mówić o wszystkim, ale spróbuj zacząć od prostych, szczerych wyrazów emocji. Pamiętaj, że zaufanie buduje się stopniowo, i to wymaga czasu oraz cierpliwości zarówno z twojej strony, jak i z strony drugiej osoby. Co do odległości, staraj się znaleźć sposoby na utrzymanie więzi, mimo fizycznej rozłąki – mogą to być regularne rozmowy, wymiana wiadomości, wspólne plany na przyszłość. Czasami warto też zająć się czymś, co sprawia ci radość i pozwala oderwać się od myśli o odległości, tak by nie koncentrować się tylko na niej. Jeśli czujesz, że masz trudności z otwarciem się, może warto rozważyć rozmowę z kimś zaufanym, kto pomoże ci spojrzeć na sytuację z innej perspektywy. Czasem wsparcie z zewnątrz daje większą klarowność. Pozdrawiam serdecznie

Dzień dobry, To, co Pan/Pani opisuje, to bardzo częsta sytuacja – połączenie zazdrości z trudnością w zaufaniu i dodatkowo relacja na odległość, która sama w sobie bywa wyzwaniem. Zazdrość zwykle nie bierze się znikąd – najczęściej wynika z lęku przed utratą, niskiego poczucia własnej wartości albo wcześniejszych trudnych doświadczeń w relacjach. Kilka wskazówek, które mogą pomóc: – Warto zacząć od rozmowy z samym sobą – co tak naprawdę kryje się pod zazdrością? Często to nie „brak zaufania do partnera”, ale obawa, że nie jesteśmy wystarczający albo że zostaniemy odrzuceni. – W relacji na odległość szczególnie ważna jest otwartość – dzielenie się emocjami, nawet tymi trudnymi, zamiast tłumienia ich w sobie. Mówienie wprost: „czuję lęk”, „boję się, że cię stracę” może być dla drugiej strony zrozumiałe i budować więź. – Warto też zadbać o własną pewność siebie poza związkiem – rozwijać pasje, przyjaźnie, umiejętności. Im bardziej stabilne poczucie wartości, tym mniej miejsca na zazdrość. – Jeśli zaufanie i otwartość są dla Pani/Pana dużym problemem, to dobry temat do pracy terapeutycznej. Psychoterapia pomaga zrozumieć źródła trudności i krok po kroku uczyć się nowych sposobów radzenia sobie z emocjami. Zazdrość sama w sobie nie musi niszczyć związku – może być sygnałem, że coś wymaga uwagi i pracy. Ważne, żeby nie została przemilczana i nie przerodziła się w kontrolę czy konflikty. Pozdrawiam, Marcin Okoński psycholog, psychoterapeuta ESC ośrodek leczenia e-uzależnień Radosław Helwich ul. Boguckiego 6/3, 01-502 Warszawa (esc123(.)net)

W pierwszym momencie dobrze by było rozważyć, czy uczucie zazdrości wynika "ze środka" (z tego jak Pan/Pani myśli o sobie w tej relacji, jakie przeżywa w niej emocje) czy z sytuacji, które pojawiają się w tej relacji, np. problemy z komunikacją, brak jasnych zasad tej relacji, trudności z zaspakajaniem potrzeb, itp. W pierwszym przypadku, gdy wydaje się że relacja jest okej a trudne emocje pojawiają się mimo wszystko warto rozważyć konsultację z psychologiem by zbadać skąd biorą się te emocje i myśli i jak je zmienić, by poczuć się lepiej w tej relacji. Gdy relacja ma swoje problemy można zacząć je powoli rozwiązywać poprzez wspólne rozmowy i tworzenie wspólnych ustaleń. W tym przypadku oczywiście konsultacja z psychologiem też może być przydatna, ale nie musi być konieczna. Warto poczytać poradniki o związkach, o różnych trudnościach na które w związkach można napotkać. Być może to okaże się pomocne.