Jak powiedzieć koledze z klasy, że mi się podoba i się w nim zakochałem i czy to wogule dobry pomysł
Jak powiedzieć koledze z klasy, że mi się podoba i się w nim zakochałem i czy to wogule dobry pomysł???????? Mam 18 lat, jestem chłopakiem. Od dość niedawna bardzo podoba mi się mój kolega. Jest pierwszą osobą, w jakiej się zakochałem. Spędzamy razem dużo czasu. Siedzimy razem na większość lekcji, spotykamy się i gramy po szkole. Generalnie jest dla mnie bardzo ważny. Boli mnie, gdy mnie ignoruje, albo rozmawia z kimś innym. Jest jedyną osobą, dla której mam jakąkolwiek przychodzić do szkoły. Bardzo chciałbym mu wyznać, że coś do niego czuję, ale tu pojawiają się schody, otóż: 1) Nie potrafię określić, jakiej jest orientacji. Nie zachowuje się jak hetero i wcale bym się nie ździwił, gdyby nie był, ale też nie ma twardych dowodów na to, żeby był gejem/bi 2) Nie wiem jak mu powiedzieć... On nie wie jakiej jestem orientacji (sam wsumie nie wiem), a jak już, pewnie myśli, że jestem hetero, a tym bardziej nie wie, co do niego czuję. Mam pewien pomysł, ale nie wiem czy nie uzna tego za żart, albo że to co powiem zabrzmi zbyt sztucznie. Mówić wprost, że się w nim zakochałem niezbyt chcę, gdyż nie chcę stawiać go przetraszyć. Jest mega tolerancyjny, więc w teorii nie powieniem się ode mnie odwrócić, w przypadku nie odwzajemnienia moich uczuć, ale w praktyce różnie może być i tego się najbardziej boję... Mógłbym pozostać w strefie konfortu i wciąż tylko się z nim kolegować nie mówiąc mu o moich uczuciach, co czysto logicznie byłoby najrozsądniejszą opcją, ale emocje biorą górę i muszę mu powiedzieć bo nie wytrzymię... Ps. odrazu mówię, że nie mam z kim o tym porozmawiać. Z góry dzięki za rady
6 odpowiedzi
Pierwsze zakochanie w wieku osiemnastu lat to moment wyjątkowo intensywny emocjonalnie, który wiąże się z ogromną radością, ale też z naturalnym lękiem przed odrzuceniem i niepewnością co do dalszych losów ważnej relacji. W tej sytuacji kluczowe jest, abyś w pierwszej kolejności zadbał o swój własny komfort psychiczny, gdyż tłumienie tak silnych emocji przez dłuższy czas staje się ogromnym ciężarem, który może negatywnie wpływać na Twoje codzienne funkcjonowanie. Warto pamiętać, że seksualność jest procesem niezwykle płynnym i to, że w tej chwili nie potrafisz jednoznacznie określić swojej orientacji ani orientacji kolegi, jest całkowicie naturalne, dlatego nie warto niczego z góry zakładać ani nakładać na siebie presji definitywnych rozstrzygnięć. Ponieważ postrzegasz przyjaciela jako osobę bardzo tolerancyjną i otwartą, być może bezpieczniejszym oraz mniej stresującym krokiem niż bezpośrednie wyznanie głębokiego zakochania byłoby rozpoczęcie rozmowy o Twoich własnych przemyśleniach na temat Twojej tożsamości i seksualności. Takie podejście pozwoli Ci wybadać grunt i sprawdzić jego reakcję na sam temat bez narażania relacji na nagły wstrząs wywołany silną deklaracją uczuciową, na którą on może nie być w tej chwili gotowy. Musisz mieć świadomość, że nigdy nie mamy pełnego wpływu na to, jak druga osoba zareaguje ani jakie będą ostateczne następstwa naszego wyznania, ponieważ odpowiedź przyjaciela zależy od jego wewnętrznych przekonań i emocji, na które nie masz bezpośredniego przełożenia. Wyjście ze strefy komfortu zawsze wiąże się z ryzykiem zmiany dynamiki związku, jednak szczera rozmowa o tym, co czujesz i kim jesteś, może przynieść Ci ogromną ulgę oraz klarowność, której obecnie tak bardzo potrzebujesz. Jeśli będziesz chciał, zapraszam na konsultację – stacjonarną lub online – gdzie w bezpiecznych warunkach możemy przeanalizować Pana sytuację i krok po kroku ułożyć realny plan działania.
Dzień dobry, Problem który Pan opisuje przeżywa wiele osób LGBTQ+. Myślę, że najlepiej będzie jeśli zrobi Pan najpierw coming out przed nim lub otoczeniem i zobaczy Pan reakcję, oczywiście pod warunkiem, że ma Pan na to przestrzeń. Niemniej jednak zachęcam do tego - badania pokazują, że osoby LGBTQ+ po dokonaniu coming out'u mają o wiele wyższy poziom zadowolenia z życia. Co do Pana orientacji - myślę, że warto ten temat poeksplorować i zastanowić się jak się Pan czuje w stosunku do niej. Jako osoba LGBTQ+ może Pan podlegać stygmatyzacji ze względu na swoją orientację jednak proszę pamiętać, że nieheteronormatywność jest normalnym wariantem ludzkiej seksualności i jest wartościowa. Pracuję terapeutycznie z dziećmi i dorosłymi, także LGBTQ+, jeśli ma Pan potrzebę, to mogę pomóc Panu przepracować Pana problemy. Pozdrawiam Wojciech Jerchel
To, co przeżywasz, jest bardzo ludzkie i bardzo normalne — zwłaszcza że to pierwsze zakochanie i dotyczy kogoś naprawdę dla Ciebie ważnego. Już sam fakt, że tak uważnie myślisz o jego granicach, swoich emocjach i możliwych konsekwencjach, świadczy o Twojej dojrzałości. Kilka rzeczy warto tu spokojnie uporządkować. Po pierwsze: Twoje uczucia są w porządku, niezależnie od tego, jaką ostatecznie nazwę kiedyś nadasz swojej orientacji. Na tym etapie życia naprawdę nie trzeba wszystkiego wiedzieć ani definiować. Można po prostu czuć — i to, co czujesz, nie jest ani „dziwne”, ani niewłaściwe. Po drugie: masz rację, że mówienie wprost „zakochałem się w tobie” może być dla drugiej osoby intensywne, zwłaszcza jeśli nie ma jasności co do orientacji i wzajemności. Delikatność, którą intuicyjnie wybierasz, jest dobrą drogą. Jeśli zdecydujesz się coś powiedzieć, warto: mówić o sobie, a nie stawiać go w sytuacji presji, zostawić mu przestrzeń na reakcję, jakąkolwiek by ona była. Po trzecie: warto uczciwie powiedzieć też o ryzyku — bo ono istnieje. Nawet przy największej tolerancji może pojawić się konsternacja, dystans albo potrzeba poukładania relacji na nowo. I to nie oznacza, że zrobiłeś coś złego. To oznacza tylko, że druga osoba też ma prawo do własnego tempa i emocji. Z drugiej strony — tłumienie tego w sobie, kiedy mówisz, że „nie wytrzymasz”, też ma swoją cenę. Czasem powiedzenie prawdy nie jest wyborem „bezpiecznym”, ale bywa uczciwym wobec siebie. Na koniec coś bardzo ważnego: to, że piszesz „nie mam z kim o tym porozmawiać”, naprawdę ma znaczenie. Samotność w takich emocjach potrafi bardzo obciążać. Jeśli poczujesz, że to wszystko zaczyna Cię przerastać — poszukanie rozmowy z psychologiem albo inną zaufaną, neutralną osobą nie jest oznaką słabości, tylko dbania o siebie. Niezależnie od tego, co zdecydujesz: Twoje uczucia są ważne. Masz prawo do ostrożności. Masz też prawo do szczerości — w swoim tempie.
Ważnym aspektem utrzymywania zdrowych relacji różnego rodzaju jest szczera rozmowa. Posiadanie wątpliwości jest naturalne. Warto podejść do sprawy na spokojnie i zacząć od otwartych rozmów związanych z własnymi preferencjami. Nawet jak są wciąż odkrywane. Ten kolega podczas takiej szczerej rozmowy też mógłby się otworzyć i to by wyjaśniło część z niepewności. Sam dobór słów nie jest najważniejszy, a szczerość i pokazanie własnej perspektywy. Dobrą metodą jest opowiedzenie historii. Pewnej narracji jak doszedłeś do wniosków o własnych preferencjach. Jeśli czujesz się zblokowany przez strach, masz objawy fizjologiczne pokroju problemów ze snem, tiki nerwowe, obniżoną koncetrację, to polecam najpierw od wizyty u specjalisty by przepracować negatywne schematy przed wchodzeniem w etap związany z wyznawaniem uczuć.
Dzień dobry. Jako psycholożka powiedziałabym, że powiedzenie mu może być dobrym pomysłem, ale sposób, w jaki Pan to zrobi, ma ogromne znaczenie. Nie musi Pan od razu mówić: „jestem w Tobie zakochany”, jeśli czuje Pan, że to byłoby zbyt intensywne. Można przekazać prawdę łagodniej i zostawić mu przestrzeń. Najpierw jedna ważna rzecz: po sposobie zachowania, ubierania się, zainteresowaniach czy „vibe” nie da się wiarygodnie określić czyjejś orientacji. Może być hetero, bi, gejem albo sam jeszcze tego nie wiedzieć. Dlatego dobrze byłoby nie budować decyzji wyłącznie na przekonaniu „on nie zachowuje się jak hetero”. Najbezpieczniejszym rozwiązaniem byłoby powiedzenie mu tego prywatnie, w spokojnym momencie, kiedy nie ma obok kolegów i nie spieszycie się na lekcję. Szczególnie że jesteście w jednej klasie i niezależnie od odpowiedzi nadal będziecie się regularnie widzieć. Nie zaczynałabym od bardzo dużego wyznania. Powiedziałabym raczej coś w rodzaju: „Chcę Ci coś powiedzieć i trochę się stresuję. Ostatnio zdałem sobie sprawę, że podobasz mi się trochę bardziej niż tylko jako kolega. Nie wiem, jak Ty to widzisz i nie chcę wywierać na Tobie żadnej presji. Po prostu nie chciałem już tego przed Tobą ukrywać.” Albo jeszcze prościej: „Trochę dziwnie mi to mówić, ale chyba mi się podobasz. Nie musisz teraz nic odpowiadać.” To brzmi naturalnie i nie stawia go w sytuacji: „muszę właśnie odpowiedzieć na wielką deklarację miłości”. Jeśli chce Pan najpierw powiedzieć mu coś o swojej orientacji, może Pan również rozdzielić te dwie rzeczy. Na przykład: „Ostatnio odkrywam, że chyba podobają mi się chłopaki. Jeszcze nie mam wszystkiego poukładanego.” I zobaczyć, jak zareaguje. Dopiero później powiedzieć: „I tak naprawdę Ty jesteś pierwszą osobą, przy której to mocno poczułem.” To może być łatwiejsze niż coming out i wyznanie uczuć w jednym zdaniu. Warto też dodać: „Jeśli tego nie odwzajemniasz, nie będę miał do Ciebie pretensji. Zależy mi też na naszej relacji.” Ale tylko jeśli naprawdę jest Pan gotowy respektować jego odpowiedź. Najważniejsze jest przygotowanie się na trzy możliwości: może odwzajemniać zainteresowanie, może powiedzieć, że nie wie, albo może powiedzieć, że widzi Pana tylko jako kolegę. Ta trzecia odpowiedź będzie bolała, ale nie oznacza, że zrobił Pan coś głupiego ani że z Pana uczuciami jest coś nie tak. Pierwsze zakochanie potrafi być bardzo intensywne. To, że boli Pana, kiedy kolega rozmawia z kimś innym albo Pana ignoruje, jest zrozumiałe, ale zwróciłabym uwagę na zdanie: „jest jedyną osobą, dla której mam po co przychodzić do szkoły”. To już pokazuje, że cała Pana emocjonalna energia zaczyna skupiać się na jednej osobie. Nawet jeśli uczucie jest piękne, warto pilnować, żeby przyjaciel nie stał się jedynym źródłem sensu, nastroju i poczucia bezpieczeństwa. Nie musi Pan więc wybierać między: „nic mu nigdy nie powiem” a „wyznam mu wielką miłość”. Jest środek: powiedzieć prawdę, ale w lekkiej, nieprzytłaczającej formie. Jeżeli obawia się Pan, że może komuś powiedzieć, warto także dodać: „To jest dla mnie prywatna sprawa i chciałbym, żeby zostało między nami.” Zwłaszcza jeśli nie jest Pan jeszcze gotowy na szerszy coming out. W ZESPOLE EMITBERG w takiej sytuacji pracowałybyśmy przede wszystkim nad tym, jak powiedzieć o uczuciach bez wstydu i presji, jak przygotować się na każdą odpowiedź oraz jak nie uzależniać całego swojego samopoczucia od jednej osoby. Moja najkrótsza rada: tak, może Pan mu powiedzieć. Ale zamiast „kocham Cię” na początek lepiej: „podobasz mi się bardziej niż tylko jako kolega”. To jest szczere, jasne i daje mu przestrzeń.
Cześć! Przede wszystkim to, co opisujesz, jest zupełnie zrozumiałe. Pierwsze zakochanie potrafi być bardzo intensywne, szczególnie gdy chodzi o kogoś, kto jest jednocześnie bliskim kolegą i ważną częścią codziennego życia. Nic dziwnego, że chciałbyś wiedzieć, czy masz u niego jakiekolwiek szanse, a jednocześnie boisz się, że szczerość może zmienić Waszą relację. Moim zdaniem możesz mu o tym powiedzieć, ale nie musisz od razu wyznawać, że jesteś w nim po uszy zakochany. Warto zrobić to spokojnie, bez wywierania presji i pozostawiając mu przestrzeń na reakcję. Nie musisz też najpierw jednoznacznie określać swojej orientacji — możesz mówić o tym, co czujesz do konkretnej osoby, bez przypisywania sobie etykiety. Możesz na przykład powiedzieć coś w tym stylu: „Chciałem Ci powiedzieć coś trochę osobistego. Ostatnio zauważyłem, że podobasz mi się nie tylko jako kolega. Nie oczekuję, że poczujesz to samo, i nie chcę, żebyś czuł się niezręcznie. Po prostu zależy mi na Tobie i nie chciałem tego dłużej ukrywać”. Jeśli łatwiej byłoby Ci napisać wiadomość, to również jest w porządku. Nie ma jednego idealnego sposobu na taką rozmowę. Najlepiej wybrać moment, w którym będziecie mogli porozmawiać na osobności, bez presji czasu i obecności innych osób. Nie musisz jednak robić tego natychmiast. Zastanów się, czy jesteś gotowy również na odpowiedź, która może być inna, niż byś chciał. Nie dlatego, że powinieneś się nastawiać na odrzucenie, ale dlatego, że jego uczucia nie są czymś, na co masz wpływ. Jeśli nie odwzajemni Twojego zainteresowania, będzie to bolesne, ale nie oznacza, że zrobiłeś coś złego albo że jest z Tobą coś nie tak. Chciałbym też zwrócić uwagę na jedną rzecz: piszesz, że to jedyna osoba, dla której chce Ci się przychodzić do szkoły, a kiedy poświęca uwagę innym, bardzo Cię to boli. To pokazuje, jak wiele dla Ciebie znaczy, ale warto również zadbać o to, żeby całe Twoje samopoczucie nie zależało wyłącznie od jego uwagi. Nawet jeśli zostaniecie przyjaciółmi, potrzebujesz przestrzeni na własne zainteresowania i inne relacje. I jeszcze jedno: nie musisz zgadywać jego orientacji na podstawie zachowania. Możesz dać mu możliwość samodzielnego powiedzenia Ci, jak to wygląda z jego perspektywy. To, że jest tolerancyjny, jest dobrym punktem wyjścia, choć oczywiście nie daje pewności, jak zareaguje na Twoje wyznanie. **Moim zdaniem nie ma nic złego w tym, że chcesz być szczery.** Ważne, żebyś powiedział mu o swoich uczuciach dlatego, że chcesz się nimi podzielić, a nie dlatego, że potrzebujesz natychmiastowej pewności, że on czuje to samo. Jeśli mogę Ci coś jeszcze zasugerować, to chciałbym zapytać: czy bardziej boisz się, że po wyznaniu uczuć stracisz Waszą przyjaźń, czy tego, że dowiesz się, iż on nie odwzajemnia Twoich uczuć? To dwa różne lęki i warto zastanowić się, który z nich jest dla Ciebie trudniejszy.
Podobne pytania
- Witam serdecznie. Stanęła przed mną Ciężka sytuacja. Mam w weekend urodziny i mąż zabiera mnie na w
Dzien dobry!! Jestem samotną matką niepełnosprawnego synka który jest fizycznie i umysłowo chory, k
Mój partner ogląda porno i się masturbuje nie chce się kochać bo twierdzi że to przez nasze kłótnie
Dzień dobry chciala bym porozmawiać co robić mam przyjaciela co oby dwoje cos czujemy do siebie , ni
Jak się zachowuję osoba upośledzona w pracy jeśli chodzi zdolność manualne i ogólnie relację z praco
Wciąż szukasz odpowiedzi? Zadaj nowe pytanie
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.

