Jak poradzić sobie ze śmiercią bliskiej mi przyjaciółki?

Witam, na pewno znajdzie Pani pomoc u dobrego psychoterapeuty. Praktycznie prawie każde podejście terapeutyczne zawiera radzenie sobie z żałobą, można też zintegrować kilka narzędzi z różnych szkół terapii. Życzę powodzenia, KRN

Witam, jeżeli mimo upływu czasu nie pogodziła się Pani ze śmiercią przyjaciółki i wypływa to negatywnie na sytuację domową uważam, że powinna Pani zgłosić się do psychologa na konsultację. Najprawdopodobniej potrzebuje Pani pomocy i wsparcia psychologicznego. Pozdrawiam, Dominik Gebler

Dzień dobry, śmierć bliskiej osoby to trudne i obciążające doświadczenie. To normalne, że przechodzi Pani przez żałobę. Pisze Pani jednak, że emocje jakie Pani przeżywa są bardzo silne i utrudniają Pani funkcjonowanie w codziennym życiu, dbanie o rodzinę. Myślę, że w tej sytuacji wizyta u psychologa będzie pomocna. Pozdrawiam serdecznie, Emilia Sz.

Odejście bliskiej osoby, to jedno z najbardziej traumatycznych przeżyć w życiu człowieka. Im osoba była nam bliższa, tym żałoba może trwać dłużej, nawet do roku. Charakterystyczne dla procesu żałoby jest powolne godzenie się z tym, że bliskiej osoby już z nami nie ma. Płacz, obniżony nastrój, przygnębienie- to stany naturalne dla tego okresu. Natomiast jeżeli mimo upływu czasu, nasz stan się nie poprawia a myśli o zmarłym towarzyszą nam niemal przez cały dzień i dochodzi do zaniedbań rodziny, wtedy możemy mówić o żałobie powikłanej, która jest wskazaniem do kontaktu z psychoterapeutą. Jeżeli czuje Pani, że nie radzi sobie z tą sytuacją a koszty tego stanu ponosi nie tylko Pani ale również rodzina, zachęcam do udania się po wsparcie do specjalisty. Terapia pomoże Pani przepracować żałobę, zastanowić się co spowodowało, że trwa ona tak długo oraz poradzić sobie z trudnymi emocjami. Pozdrawiam serdecznie, Katarzyna Bilnik-Barańska

Dzień dobry, reakcja żałoby - zwłaszcza w obliczu śmierci bardzo bliskiej osoby - może wzbudzać uczucia, o których Pani pisze, i jest to naturalna reakcja. Jednak pisze Pani o częstym przeżywaniu smutku, o częstym płaczu oraz niepokoju o jej rodzinę. Pisze też Pani, że przyjaciółka zmarła w zeszłym roku, a zatem od straty minęło już co najmniej kilka, kilkanaście miesięcy. Myślę, że w tej sytuacji rozmowa z psychoterapeutą mogłaby być bardzo pomocna - warto przyjrzeć się temu, na ile ta strata wpływa wciąż na Pani życie, powodując gorsze samopoczucie i zakłócenia w codziennym funkcjonowaniu. Objawy, o których Pani pisze, mogą sugerować stan depresyjny lub subdepresyjny. Zachęcam do kontaktu ze specjalistą. Z wyrazami szacunku Anna Mach

Żal po stracie bliskiej osoby jest naturalny, jednak z czasem powinien on słabnąć. Jeżeli trwa zbyt długo, może świadczyć o tym, że naturalny proces żałoby został zatrzymany. Psychoterapia pozwala poradzić sobie z niezakończoną żałobą, warto o niej pomyśleć.

Dzień dobry! Jest Pani w żałobie. To bardzo trudny czas, w którym cierpimy z powodu utraty bliskiej nam osoby. Żałoba jest naturalnym stanem, jednak pomoc psychoterapeuty czy grupy wsparcia w żałobie może pomóc Pani ją dobrze przeżyć. Zapraszam do kontaktu, mam duże doświadczenie w pracy z osobami po stracie. W takich przypadkach dobrym pomysłem jest również skorzystanie z grup wsparcia, organizuje je Fundacja Nagle Sami, z którą współpracuję. Inną kwestią jest obawa o przyszłość dzieci Pani zmarłej przyjaciółki. Z Pani opisu nie wynika, w jakiej są sytuacji rodzinnej, nie mniej warto również zadbać o nie.

Emocję, które Pani odczuwa są jak najbardziej na miejscu, przechodzi Pani przez czas żałoby. Piszę Pani jednak, żę zaniedbuję przez to rodzinę i utrudnia to Pani codzienne funkcjonowanie, w związku z tym proponowałbym udać się na spotkanie z psychologiem i opowiedzeniu o swoich emocjach.

Dzień dobry. Jeśli od utraty bliskiej osoby minął ponad rok, a doświadczane emocje dalej są niezwykle nasilone i zaburzają Pani codzienne funkcjonowanie, zachęcam do sięgnięcia po specjalistyczną pomoc w formie spotkań z psychologiem bądź psychoterapeutą.