Jak pomóc dziecku i sobie.

Witam,
Okres dojrzewania to często bardzo trudny czas dla młodego człowieka i dla jego bliskich. Zachowanie, emocje i reakcje syna są zapewne związane z głębokimi przemianami zachodzącymi w nim. Prawdopodobnie ma z czymś kłopot a może to być np. samoocena, wizja świata, relacje z rówieśnikami. Takie kłopoty dla nastolatka często są wyjątkowo bolesne. Niepokojące w tym wieku jest m.in. silne odcięcie od świata, uniknie relacji z ludźmi, destrukcja fizyczna. Na łamach portalu nie jest możliwa ocena czy to dotyczy Państwa syna. Rozumiem, że Państwo się o niego martwicie a sprawy nie ułatwia brak porozumienia. Polecam cierpliwość w stosunku do syna i uważność, choć zdaję sobie sprawę że to trudne. Często pomocny jest kontakt z psychoterapeutą. Możecie Państwo porozmawiać z synem o tym, powiedzieć że się martwicie bo waszym zdaniem coś trudnego i niepokojącego dzieje się z nim. I w związku z Waszym niepokojem i jego własnymi sprawami proponujecie rozmowę z bezstronną osobą która chce rozmawiać o jego sprawach czyli z psychoterapeutą. Ja na pierwsze spotkanie zapraszam rodziców i nastolatka, później spotykam się z samym nastolatkiem i czasem z rodzicami. Jeśli syn nie skorzysta z takiego rozwiązania, polecam abyście Państwo poszli porozmawiać o sytuacji z synem do psychoterapeuty. To daje możliwość rozwoju takich spraw jak np. lepsze radzenie sobie w obecnej sytuacji, praca nad lepszym kontaktem z synem, omówienie tego co Was niepokoi i inne.
Pozdrawiam i zapraszam do kontaktu, pracuję z nastolatkami i ich rodzicami.
Agnieszka Złotowska

Szanowni Państwo,
Państwa syn jest w wieku, w którym tego typu zachowania są częste, co nie znaczy, że muszą być akceptowane. Wiek dojrzewania jest okresem trudnym dla nastolatków, niestety najgorzej przechodzą go chłopcy. Co możecie Państwo zrobić? Sugeruję wprowadzić jasne zasady postępowania, ograniczyć ilość czasu spędzonego przy komputerze, spędzać z nim więcej czasu. Jesli chodzi o narkotyki, sugeruję przeprowadzenie testów na obecność narkotyków. Pozdrawiam serdecznie. Wojciech Kopytek.

Trudno pomóc przez internet- może być to normalne następstwo procesu dorzewania, ale jeśli się Państwo niepokoicie to powinni Państwo zasięgnąć opinii specjalisty- najlepiej psychologa lub psychoterapeuty. Na pierwsze spotkanie warto by poszli sami rodzice, a dopiero na kolejne z synem. Warto znaleźć specjalistę prcującego z młodzieżą. Polecam mgr Magdalenę Gworys.